Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Η ιδιωτικοποίηση της περιοχής της παραλίας μπροστά στο Κάστρο της Λευκάδας έχει από αρκετό καιρό προκαλέσει τις οργανωμένες διαμαρτυρίες των κατοίκων και πολλών κοινωνικών φορέων του νησιού.
Χτες μάλιστα έγινε συγκέντρωση και πορεία σε κεντρικό
δρόμο της πόλης με ευρεία συμμετοχή…
Το εντυπωσιακό δεν είναι η ήδη αποφασισμένη ιδιωτικοποίηση
μιας εμβληματικής περιοχής με ιστορικό φορτίο για τον τόπο… Η πολιτική του: όλα
τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω μας είναι πλέον οικεία μετά από μία 12ετία εκποιήσεων,
που μας έχει φέρει στο …σημερινό οικονομικό θαύμα…
Εκείνο, που αξίζει αναφοράς είναι η ευρεία συμμετοχή
οργανώσεων της πόλης και του νησιού… Διαβάζουμε χαρακτηριστικά: Η Πρωτοβουλία
για τη διάσωση του Κάστρου, η συλλογικότητα Ελεύθερες Παραλίες, η Φιλαρμονική
Εταιρεία Λευκάδας, η Πρωτοβουλία Αγροτών Λευκάδας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών
Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ο ΠΕΣ Αγ. Νικήτα, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι Εξάνθειας,
Καλαμιστίου, Μελάνυδρος Νεοχωρίου, Απόλπαινας, η Νέα Χορωδία Λευκάδας, το
Εργατικό Κέντρο, ο Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου κ.α.
Ας σημειωθεί, πως και η Λευκάδα είναι νησί με
τουριστική οικονομία κατά προτεραιότητα και κατά συνέπεια το γνωστό μας επιχείρημα:
ό,τι βοηθάει τον τουρισμό, θα μπορούσε να υιοθετηθεί στην περίπτωση… το
ευχάριστο, όμως είναι, πως όπως και στην περίπτωση του Ερημίτη, έτσι και τώρα
στην γείτονα οι λαϊκές αντιδράσεις εκφράζονται οργανωμένα και καθολικά… Και για
να είμαστε ειλικρινείς, διακρίνουμε μία ευρύτερη συμμετοχή οργανώσεων απ’ ό,τι
στην Φαιακία…
Και στις δύο περιπτώσεις βέβαια, διάχυτη είναι η θλίψη
για την τύχη του τόπου, που αντί να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, εκποιεί
τη γη του για να καταγράψει …ανάπτυξη.
Και το χειρότερο: το συνηθίσαμε…