Πάγωσε η τσιμινιέρα...

Στα ‘ψιλά’ περνάει το θέμα, που επεξεργάζεται στο άρθρο του ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης. Η κλιμακούμενη, δηλαδή, αποβιομηχάνιση της Ευρώπης και η μετεγκατάσταση βιομηχανιών στις ΗΠΑ. Ο πόλεμος για …τα ‘ιδανικά’ είναι έξοχη συνταγή υλοποίησης του σχεδίου σε βάρος της άβουλης γηραιάς Ηπείρου! Παραθέτουμε…

Άρον τη βιομηχανία σου και περιπάτει, λοιπόν! Ότι το κέρδος δεν έχει σημαία κι ο καπιτα-ληστής πατρίδα, είναι γνωστά παλαιόθεν! Η «πατρίδα» τού είναι χρήσιμη όσο  του παρέχει ευκαιρίες για φθηνά εργατικά χέρια, ενέργεια και μια σειρά άλλα δωράκια από «φιλικές» κυβερνήσεις! Με μια εργατική νομοθεσία στα μέτρα του και μηχανισμούς καταστολής για το τσάκισμα στην άσφαλτο των όποιων διεκδικήσεων του εργατικού προσωπικού...

Όλο αυτό το σκηνικό δεν είναι νεοφανές. Τ’ αφεντικά λειτουργούν με «σημαίες ευκαιρίας»! Αν δεν συμφέρει σαλπάρουν σ’ άλλα λιμάνια, σε νέες χώρες! Σήμερα μάλιστα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, που οι «μετακομίσεις» έχουν γίνει απείρως ευκολότερες και... ιντερνετικές δεν το συζητάνε διόλου!

Γιγαντιαίες ευρωπαϊκές βιομηχανίες σηκώνουν πανιά και αναχωρούν! Η Pandora με βάση τη Δανία και η γερμανική Volkswagen ανακοίνωσαν «επέκταση» στις ΗΠΑ, κάτι που σημαίνει περιορισμό λειτουργίας ή και πάγωμα των «φουγάρων» στις χώρες τους!

Η Tesla έβαλε στο ψυγείο τα προγράμματά της για κατασκευή μπαταριών στη Γερμανία και ψάχνει να δει αν μπορεί να μπει στο πρόγραμμα ευνοϊκών φοροαπαλλαγών που εγκαινίασαν οι ΗΠΑ! Χαρακτηριστική εικόνα σχετικά με τη Γερμανία, όπου «οι προοπτικές έχουν επιδεινωθεί ακόμη πιο σημαντικά...», όπως ανέφερε σε σημείωμα της Oxford Economics.

Τσάι και συμπάθεια λοιπόν από τους Αμερικανούς στους ταλαίπωρους ευρωπαίους βιομηχάνους που διψάνε για φθηνή ενέργεια! Μέτρα ευνοϊκά με χαμηλή φορολογία, λαστέξ εργατική νομοθεσία, και ό,τι άλλο «βολικό» στη διάθεσή τους!

Αυτά προκειμένου να διευκολύνουν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη και ταχύτερη αποβιομηχάνιση της Ευρώπης με την εγκατάσταση σημαντικών ευρωπαϊκών βιομηχανιών στη χώρα τους! Γι’ αυτό και η με κάθε ανθρώπινη θυσία χρονική παράταση της Ουκρανικής σύρραξης...

«Μια στις 12 βιομηχανίες εξετάζει ήδη τη μεταφορά των δραστηριοτήτων της κάπου αλλού, ιδιαίτερα όσων δραστηριοποιούνται στον κλάδο των αυτοκινητοβιομηχανιών με προτίμηση, στην πλειοψηφία τους, τις ΗΠΑ», σχολίασε ο Ίλγκα Νοθνάγκελ της Ένωσης Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων Γερμανίας (DIHK). Μηχανές νεκρώνουν ή μπαίνουν στο ρελαντί και σε βιομηχανίες αλουμινίου, χάρτου, χάλυβα, λιπασμάτων και άλλων τομέων, σ’ όλη την έκταση της ΕΕ!

Σ’ αυτή την εκρηκτική ατμόσφαιρα η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, έγινε παραλήπτης ακόμη μίας νέας επιστολής από Ομοσπονδίες ενεργοβόρων βιομηχανιών της Ευρώπης: «Τις τελευταίες εβδομάδες είδαμε έναν μεγάλο αριθμό βιομηχανικών μονάδων να κλείνουν τις πόρτες τους ή να μειώνουν την παραγωγή τους στην Ευρώπη και αναμένονται και άλλες μέσα στις ερχόμενες εβδομάδες...». Αυτό ήταν η καρδιά τις επιστολής και το πάγιο αίτημα η φθηνή ενέργεια.

Την ώρα, λοιπόν, που τα πολεμικά ανακοινωθέντα από την Ουκρανία, τόσο εκείνα που επεξεργάζεται η ειδική Βρετανική υπηρεσία όσο και τα Ρωσικά, πληροφορούν πως και οι δύο εμπόλεμες πλευρές επιτυγχάνουν συνεχώς νίκες, σ’ ένα στάσιμο πολεμικό σκηνικό, ένας άλλος πόλεμος διαλύει κυριολεκτικά τη βιομηχανική παραγωγή της Ευρώπης.

Αυτός ο καταστρεπτικός οικονομικός πόλεμος των υπό «αναστολή» βιομηχανιών και των υπό μετανάστευση εταιριών, περιέργως δεν είναι πρώτη είδηση στα ευρωπαϊκά μέσα «ενημέρωσης»! Τέτοιου είδους ενοχλητικές ειδήσεις έχουν περάσει μάλλον σε λίστα… λογοκρισίας.

Κι αυτό σε αντίθεση με τους διθυράμβους με τους οποίους ανακοινώνονται τα αλλεπάλληλα πακέτα κυρώσεων και πάντα κατ’ εντολή των ΗΠΑ! Πακέτα  που τιμωρούν τον πολεμοκάπηλο Πούτιν, όπως υποστηρίζουν οι αρμόδιοι, αλλά γίνονται τελικώς μπούμερανγκ σε βάρος των κατοίκων της ΕΕ, με συνεχείς αυξήσεις σε είδη πρώτης ανάγκης, σε ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο...

«Πάγωσε η τσιμινιέρα κι απ' έξω από την πύλη εργάτες μαζεμένοι…» έγραφε ο Φώντας Λάδης το πάλαι ποτέ. Φουγάρα παγωμένα τώρα και στην καρδιά της Ευρώπης και στρατιές ανέργων που σε λίγο το εξαντλούμενο σωσίβιο των επιδομάτων της φτώχειας τους δεν θα μπορεί να σταματήσει την εκρηκτική οργή τους.