Η αποτροπή της copy-paste απόπειρας πραξικοπήματος το βράδυ της Κυριακής στην
Βραζιλία ξεδιπλώνει ακόμη περισσότερο το σκηνικό της πόλωσης. Ταυτόχρονα
αποκαλύπτει την βαθύτατη διάβρωση του κρατικού (και του παρακρατικού)
μηχανισμού από ‘ιδεολόγους’ μπολσοναριστές, που αμιλλώνται σε επίδειξη βαθιά
φασιστικής νοοτροπίας και επιδιώξεων…
Τίποτε το νέο σε αυτή την εκτίμηση, που πολλές φορές
εκθέσαμε μιλώντας για τις βαριές ευθύνες της νέας διακυβέρνησης απέναντι σε
έναν πολυδοκιμασμένο Λατινοαμερικάνικο λαό, σαν τον Βραζιλιάνικο…
Τώρα, λοιπόν, που οι ακροδεξιοί στασιαστές ‘νικήθηκαν’
αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς τα συμβάντα με δεύτερη σχολαστικότερη ματιά.
Και αυτή η ανάγνωση θα αποκαλύψει σημαντικότατα
στοιχεία για τa
πολιτικά δεδομένα της Βραζιλίας…
Αρχικά το στράτευμα… Ο στρατός της Βραζιλίας δεν είναι
ο ‘πρωταθλητής’ της Λατινικής Αμερικής σε οργάνωση πραξικοπημάτων αλλά σίγουρα
έχει …πολύ καλές επιδόσεις και παρελθόν εξαιρετικής συνεργασίας με τις μυστικές
υπηρεσίες των ΗΠΑ. Ο Μπολσονάρου αισθανόταν δικαιολογημένα, ότι ο στρατός είναι
η εγγύηση για την εξτρεμιστικά ταξική, αντιλαϊκή και λαϊκίστικη πολιτική του…
Γι’ αυτό και στην πρόσφατη αντικυβερνητική απόπειρα ανατροπής σημαντική ήταν η παρουσία
στρατιωτικών, εν ενεργεία ή συνταξιοδοτημένων και οπωσδήποτε γνωστών για την
αφοσίωσή τους στον απελθόντα ακροδεξιό πρόεδρο.
Όμως, όλοι αυτοί συνιστούν την ‘εύκολη’ πλευρά του προβλήματος…
Κυρίαρχο ζήτημα είναι η ευρεία διάδοση των Μπολσοναρικών ‘ιδεών’ μέσα στους κόλπους
του στρατεύματος…
Τα σώματα ασφαλείας ‘κατέθεσαν’ την Κυριακή δείγμα
γραφής… Όχι μόνον δεν απέτρεψαν τους διαδηλωτές αλλά σε πολλές περιπτώσεις τους
ενεθάρρυναν για επιθέσεις σε δημόσια μέγαρα…
Η απόπειρα πραξικοπηματικής κατάργησης της κυβέρνησης
Λούλα ανατέθηκε σε αυτή την φάση στον ‘λαό’, δηλαδή σε έναν φανατισμένο επικίνδυνο
όχλο φασιστών Μπολσοναριστών.
Το σχέδιο συζητώνταν απροκάλυπτα εδώ και πολλούς μήνες.
Στον ‘προβληματισμό’ συμμετείχε και ο ίδιος ο Μπολσονάρο, που επιχειρούσε να ‘προβλέψει’
την λαϊκή αντίδραση στα σχέδια των κομμουνιστών και άλλων εχθρών της πατρίδας…
Κάποιοι αξιωματικοί ομογάλακτοι του Μπολσονάρου έχουν
βρει και αυτοί καταφύγιο στις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Λούλα ζήτησε την έκδοση
ορισμένων αλλά ο Πρόεδρος Τζο το …σκέφεται…
Εξάλλου και στην διάρκεια αλλά και μετά το τέλος της πραξικοπηματικής
απόπειρας, η συντριπτική πλειοψηφία των αντιδραστικών μίλησε για …άσκηση
δημοκρατικού δικαιώματος. Μεταξύ αυτών και ο διορισμένος από τον Πρόεδρο Λούλα υπουργός
άμυνας Ζοζέ Μούσιο Μοντέιρο. Τί να πούμε…
Καλή αρχή…
Για την ώρα οι ένοπλες δυνάμεις με πολλούς
στραβομουτσουνιασμένους αξιωματικούς τηρούν στάση ‘αρνητικής’ ουδετερότητας…
Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως για την αστική τάξη της Βραζιλίας
και το ξενοκίνητο παρακράτος υπάρχουν αρκετά σενάρια υπόσκαψης όποιων
προοδευτικών μέτρων θα προσπαθήσει να προωθήσει και να εφαρμόσει η κυβέρνηση…
Οσο πιο έγκαιρα και όσο πιο αποφασιστικά ξεδοντιαστούν
οι αντιδραστικοί μηχανισμοί τόσο περισσότερο δημιουργούνται οι αναγκαίες ευνοϊκές
προϋποθέσεις για τον Βραζιλιάνικο λαό.
Αν αυτό δεν συμβεί θα γίνουμε θεατές σε ένα ακόμη
πολιτικο-στρατιωτικό πραξικόπημα στην Λατινική Αμερική.
