Διάσκεψη 'ασφάλειας΄ του Μονάχου: κλιμάκωση της ανασφάλειας

Φαίνεται, πως το έχει το Μόναχο να προσελκύει ηγέτες για να προχωρήσουν σε επαίσχυντες πράξεις… Η ιστορία μιλάει για την προπολεμική συνάντηση του Μονάχου, όπου ο Τσάμπερλαιν και οι Γάλλοι υποτάχτηκαν στο Αδόλφο μετά Βαΐων και κλάδων σε μία επίδειξη πολιτικής ανοησίας και υποκρισίας με βέβαιο το αντισοβιετικό του μίσος…

Οι καιροί αλλάζουν και η ιστορία επαναλαμβάνεται… σαν φάρσα…

Και αυτό συνέβη αυτές τις μέρες, όπου η αφρόκρεμα της καθ’ ημάς δύσης μαζεύτηκε (συμβολικά) το Μόναχο… Κύριο θέμα τυπικά: η Ουκρανία… Κύριο θέμα ουσιαστικά: το σύγχρονο Ανατολικό ζήτημα, που από την Ουκρανία επεκτείνεται στην αχανή Ρωσία και τις αναδυόμενες και συνεργαζόμενες -παρά το πολλά προβλήματα- δυνάμεις της Κίνας της Ινδίας.

Σε δεύτερη σειρά αλλά όχι πολύ μακρυά το Ιράν, το Πακιστάν και ο άξονας του διαβόλου στην αυλή των ΗΠΑ, την Λατινική Αμερική! Ενοχλητικότερες η Βραζιλία και η Αργεντινή αλλά όχι πολύ λιγότερο η Βενεζουέλα, η Βολιβία, Το Περού, η Χιλή, η Ουρουγουάη, η Νικαράγουα… Δεν συζητάμε βέβαια για την Κούβα… Το πιο φωτεινό παράδειγμα ελπίδας μέσα από τον Ιμπεριαλιστικό στραγγαλισμό.

Σε λίγα πράματα ομοφώνησαν οι εκατέρωθεν του Ατλαντικού δυνάμεις… Κυριάρχησε η επιθετική ρητορική της αντιπροέδρου των ΗΠΑ, που απείλησε με καινούργια Νυρεμβέργη την Ρωσική ηγεσία… Μετριοπαθέστεροι οι Ευρωπαίοι αλλά όχι πολύ μακριά από τις επιταγές των ΗΠΑ προς τις οποίες όλο και περισσότερο συντάσσονται οι μέχρι πρότινος ‘επιφυλακτικοί’ Γερμανοί… 

Η πρόσφατη νομοθεσία των ΗΠΑ, που στοχεύει στα προϊόντα της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας, όλο και περισσότερο συνετίζει τους τυχόν διαφωνούντες στην γηραιά Ηπειρο με έμφαση στους Γερμανούς…

Κεντρικό ζήτημα, λοιπόν, η στρατιωτική ενίσχυση του καθεστώτος Ζελένσκι με τον Ουκρανό πρόεδρο-αρλεκίνο να ζητάει ή καλύτερα να απαιτεί πιο πολλά όπλα, πιο σύγχρονα όπλα.

Στην ουσία, δια στόματος Ζελένσκι μιλάει η φωνή της Αμερικής, που ονειρεύεται …μεγάλες επιτυχίες εναντίον της Ρωσίας. Δεν είναι τόσο η στρατιωτική συντριβή της, την οποία σοβαροί Αμερικανοί αναλυτές, στρατιωτικοί και μη- θεωρούν αδύνατη…

Ενας μακροχρόνιος, όμως πόλεμος θα προκαλούσε μεγάλες φθορές στην Ρωσική οικονομία… Στόχος, που είναι πρωταρχικός για το Αμερικανικό κεφάλαιο και φυσικά, για την ίδια την Αμερικάνικη πολιτική.

Κάτι τέτοιο δεν βρίσκεται πολύ μακριά από την δήλωση Μακρόν, που …επιθυμεί την ήττα αλλά όχι την συντριβή της Ρωσίας!!! Δεν είναι συζητήσιμη η θέση της Μεγάλης Βρετανίας, που από άποψη εξωτερικής πολιτικής θυμίζει πολιτεία των ΗΠΑ.

Με μικρές, λοιπόν ή μεγαλύτερες διαφωνίες η ηγεσία της Ευρώπης συντάσσεται στο πλευρό των ΗΠΑ. Συμφωνεί για αύξηση της οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας προς τον Ζελένσκι και αυτός υπόσχεται θριάμβους της …ελευθερίας και της δημοκρατίας στο ‘Αζοφιστάν’.

Η κλιμάκωση αυτή δεν θα αφήσει αδιάφορους του Ρώσους, που δεν πρόκειται να μείνουν μοιρολάτρες θεατές του σχεδίου καταστροφής τους. Η λογικά αναμενόμενη απάντησή τους θα επιδεινώσει εκθετικά το σκηνικό του πολέμου με σημαντικές απώλειες ένθεν και ένθεν…

Αν οι λαοί της Ευρώπης δεν αποτινάξουν από την συνείδησή τους την προπαγάνδα του κεφαλαίου για …ιδεολογική σύγκρουση με την Ρωσική επιθετικότητα,

Αν δεν απαιτήσουν ειρήνη τώρα, που σημαίνει σταμάτημα του εξοπλισμού του Ζελένσκι,

Αν δεν αποτινάξουν από τις ηγεσίες των χωρών τους τους φανερούς κα κρυφούς εθνικιστές και πολεμοκάπηλους  

Τότε μπροστά μας υπάρχει η προοπτική της μετατροπής της Δυτικο-Ευρωπαϊκής και της ρωσικής νεολαίας σε τροφή σύγχρονων πυροβόλων όπλων ή τον αφανισμό όλων μας από ‘ελεγχόμενο’ ή γενικευμένο στρατηγικό-πυρηνικό πόλεμο…

Το δύσκολο είναι, πως ζώντας στην καθημερινότητα νομίζεις πως βρίσκεσαι στο μάτι του κυκλώνα. Εκεί που τα φαινόμενα μοιάζουν ήπια και συνηθισμένα… Την ίδια ώρα, η καλά οργανωμένη για λογαριασμό ολόκληρης της δύσης από τους Βρετανικούς μηχανισμούς προπαγάνδα ενισχύει εκπληκτικά την εκστρατεία παραπληροφόρησης των λαών.

 Ποτέ άλλοτε ίσως δεν ήταν τόσο απαραίτητο ένα ισχυρό, μαζικό φιλειρηνικό κίνημα στην μεταπολεμική περίοδο, όσο σήμερα…

Και όμως φαίνεται, πως ποτέ άλλοτε δεν βρισκόμαστε τόσο μακριά από αυτό…  

Μία ευχή: το Μόναχο του 2023 να μην οδηγήσει σε αποτελέσματα εφάμιλλα με εκείνα του 1938…