Αυτός είναι ο τίτλος του σημειώματος του φίλτατου Στέφανου Πάντου . Αναφέρεται σε ένα 'δευτερεύον' γεγονός. Οχι σαν και εκείνα των πολέμων στον κόλπο, την Ουκρανία, τις επεμβάσεις στην Βενεζουέλα και την προετοιμαζόμενη στην Κούβα... Υπάρχουν όμως μικρά γεγονότα, που σημαδεύουν την καθημαρινότητά μας με την παραδειγματική ή την αποτρεπτική τους δύναμη... Γι' αυτό και είναι βαθύτατα πολιτικά... Ένα τέτοιο ακολουθεί... Η σύνταξη του Στεφάνου * Δεν θα έγραφα το ποστ αν δεν υπήρχε σήμερα ένα δημοσίευμα που να αναφέρει ονομαστικά ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ λαμβάνει και μισθό και σύνταξη. Πριν ενάμιση χρόνο ο Στεφάνου ξεκίνησε να λαμβάνει τη σύνταξη που δικαιούτο επειδή ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Αμέσως φρόντισε η σύνταξη αυτή να καταβάλλεται με πάγια εντολή σε δύο διαφορετικά ιδρύματα για παιδιά. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς άλλη συζήτηση. Και -κυρίως- χωρίς να μας επιτρέψει να το πούμε οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε, είτε...
Η αλήθεια είναι πως το γεφύρι είναι αρχαιότερο αλλά
και ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ εκτείνει τον βίο του σε 3 αιώνες. 19ος , 20ος
και 21ος . Παλαιότητα, δηλαδή έχουν και τα δύο έργα…
Αυτό είναι από τα λίγα κοινά, που έχουν… Είναι
προφανείς και κυρίαρχες οι διαφορές…
Το χτίσιμο του γεφυριού το ήθελαν πολλοί και πολύ… Όμως,
… ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόνταν… Χρειάστηκε ανθρωποθυσία και
μάλιστα γένους θηλυκού! Μόλις, όμως θυσιάστηκε η γυναίκα του πρωτομάστορα από
τα ίδια του τα χέρια (πάθος και αυτός με το έργο !!!) το γιοφύρι στέριωσε και
όλα καλά… Εκεί είναι ακόμα… Χιλιοτραγουδισμένο στα πέρατα της Βαλκανικής.
Λιγότερο λειτουργικό σήμερα, που τις κλασσικές άμαξες έχουν αντικαταστήσει τα
τριαξονικά αλλά πάντως στέκει εκεί… Ο Αρχαθος, τώρα πια δείχνει να το σέβεται…
Αντίθετα, ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ χτίστηκε κανονικά… Στο τέλος του
19ου αιώνα, χωρίς …Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, με έμπνευση μερικών Κερκυραίων
φιλότεχνων το έργο ολοκληρώθηκε μία χαρά… ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με τις υποκείμενες
Ενετικές οχυρώσεις… Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ χτίστηκε και ‘έδεσε’, έχοντας μετατραπεί μέσα
στην διαδρομή του χρόνου, μνημείο πάνω στο μνημείο… Απόλυτα ταιριαστό και
εναρμονισμένο στον χώρο.
Δεν απέχτησε, βέβαια την φήμη του γιοφυριού της Αρτας αλλά
στην αγκαλιά του -χειμωνιάτικη και καλοκαιρινή- φιλοξένησε χιλιάδες εκδηλώσεις
καλλιτεχνικές, ευρύτερα πολιτισμικές και ανοιχτά πολιτικές…
Πολλά από τα θεάματα, τα ακροάματα και τα συμβάντα
μέσα στον ΦΟΙΝΙΚΑ είναι σημαντικά κομμάτια της Κερκυραϊκής ιστορίας… Αυτής, που
καθόλου δεν την μαθαίνουμε και όλο και λιγότερο την θυμόμαστε…
Καθώς ο καιρός περνούσε, το θαυμάσιο αυτό κτίσμα με
την αρχιτεκτονική μοναδικότητα της διπλής κοινής σκηνής (χειμερινής και
θερινής) άρχισε να υφίσταται τις συνέπειες του πανδαμάτορα χρόνου υπό το κράτος
της κρατικής και αυτοδιοικητικής αδιαφορίας…
Το ίδιο και το γεφύρι της Αρτας… Εκεί, όμως έκαναν τις
απαραίτητες τεχνικές παρεμβάσεις, ώστε να μην πέσει το γεφύρι και γελοιοποιηθούν
άρχοντες και αρχόμενοι…
Δεν είχαν την ίδια αντίληψη για την γελοιότητα και την
γελοιοποίηση οι αυτόχθονες Κερκυραίοι ιθαγενείς με αποτέλεσμα, ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ να οδηγηθεί
…’μοιραία’ σε κτιριακή ακαταλληλότητα…
Αφού παρέμεινε αρκετό καιρό σε αχρησία, ιδιαίτερα ο
χειμερινός, ήλθε η Δημοτική αρχή Μικάλεφ, που με περίσσιο θράσος και ενάντια
στην κυρίαρχη λογική αναπτυξιακών προτεραιοτήτων σχεδίασε την αποκατάσταση του
ΦΟΙΝΙΚΑ! Αν είναι δυνατόν!
Το πάλεψε, μάλιστα, μαζί με κάτι ‘ψωνάρες’ Κερκυραίους
και έφτασε το τεχνικό σχέδιο της αποκατάστασης να έχει κάθε έγκριση (τεχνική,
αρχαιολογική, οικονομική) μετά πολλών επαίνων… Αν είναι δυνατόν…Μα τί κάνουνε
αυτοί οι αρμόδιοι;;; Δεν λαμβάνουν υπόψη τις …’τοπικές’ εισηγήσεις;;;
Και όχι απλή αποκατάσταση αλλά -άκουσον, άκουσον- κατασκευή
και κινητής στέγης πάνω από τον θερινό τμήμα του ΦΟΙΝΙΚΑ, ώστε να διαθέτει ο
τόπος δύο διπλανούς χώρους πολιτισμού… με τον ένα (τον θερινό) να εξασφαλίζει
με αυτό τον τρόπο την λειτουργία του 365 μέρες τον χρόνο… Τέτοιο αίσχος!
Κατατρομαγμένοι βλέπαμε στο τέλος της θητείας αυτής της
δημοτικής αρχής (2010) το σχέδιο να είναι έτοιμο προς υλοποίηση. Και με
εξασφαλισμένη μέχρι τελευταίου διακόπτη την χρηματοδότηση της κατασκευής…
Εκεί τα χρειαστήκαμε… Κάθε μάχη, που δίνονταν εναντίον
της έναρξης εργασιών πήγαινε χαμένη.
Όταν είδαμε μάλιστα
να εγκαθίσταται και ο εργολάβος και να αρχίζουν οι πρόδρομες εργασίες είπαμε …τετέλεσται!
Ευτυχώς, όμως, που έχουν γνώσιν οι φύλακες!!! Και εκεί
που είμαστε βαθιά απελπισμένοι, ανέλαβαν έργο (πιάσανε δουλειά) αρμόδιοι αυτοδιοικητικοί,
και υπηρεσιακοί παράγοντες…
Αρχισε, λοιπόν ένα μακρόπνοο γαϊτανάκι μίας εντελώς σατανικής
έμπνευσης, μεταξύ ειδικών και υπευθύνων, που με τρομερές δυσκολίες κατάφερε το
ακατόρθωτο… Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ έγινε χώρος ανασκαπτικών εργασιών, που δεν τελείωναν
άλλο… Πότε αργούσαν οι ανασκάπτοντες,
πότε αργούσαν οι αποφασίζοντες…
Το έργο της αποκατάστασης του ΦΟΙΝΙΚΑ με πρόφαση …τεχνικά
προβλήματα, έμοιαζε, απροκάλυπτα πια, με το χτίσιμο του γεφυριού της Αρτας… Οι
ομοιότητες αυτές οδήγησαν στο απίστευτο. Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ έγινε ‘γεφύρι’!!!
Μάλιστα!!! Η αποκατάσταση του ΦΟΙΝΙΚΑ απεντάσσεται,
μετά από πολυετείς κωλυσιεργίες και η χρηματοδότηση του έργου γίνεται ‘γέφυρα’
για το επόμενο ΕΣΠΑ … Ετσι, εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από χρήματα των Ευρωπαϊκών
λαών βεβαίως-βεβαίως, ‘χάνεται’ στον πίθο πολιτικών, που πρέπει να αναγνωρίσουμε,
ότι διακρίνονται για θαυμαστή σταθερότητα και επαναληψιμότητα…
Τώρα πια γνωρίζουμε καλά το σενάριο αυτής της συνέπειας,
της σταθερότητας… Τα 3 πρώτα χρόνια της αρχής διαβεβαιώνουμε τον λαό για την
σίγουρη ολοκλήρωση του έργου… Στο τέλος, μέσα σε κλίμα ικανοποίησης και αυταρέσκειας
…καταφέρνουμε (περί κατορθώματος πρόκειται) το έργο να γίνει γέφυρα…
Συμπληρώσαμε, λοιπόν, πάνω από 23 χρόνια από τότε που
το έργο άρχιζε να υλοποιείται. Υπόθεση …γεφύρι της Αρτας δηλαδή.
Ξανά γέφυρα, ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ… Με διπλή σημασία του όρου: Γιοφύρι της κωλυσιεργίας και γέφυρα των
χρηματοδοτήσεων…
Ετσι, χάνουμε, για άλλη μία φορά, τα ποσά επιδότησης.
Από εκείνα, που καταβάλλουν οι λαοί, καρπώνονται κυρίως οι ολίγοι, οι ελάχιστοι
και αφήνουν και κάτι ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι για τους πολλούς…
Εμείς, λοιπόν τα περιφρονούμε σταθερά, αφού κάθε γεφυροποίηση σημαίνει
περιορισμό των διαθέσιμων χρημάτων από το τρέχον πακέτο…
Όμως νομίζουμε, ότι παραπάει… Ηλθε ο καιρός να
σταματήσουμε τις γεφυροποιήσεις και να αφήσουμε τον ΦΟΙΝΙΚΑ στην φυσική του
πορεία, δηλαδή την πλήρη κατεδάφιση.
Δεν είναι μακριά ο χρόνος, που ελάχιστοι ή καθόλου
Κερκυραίοι θα έχουν ζήσει τον ΦΟΙΝΙΚΑ σε λειτουργία… Γιατί, λοιπόν να αφήνουμε αυτό
το ακαλαίσθητο μισο-ερείπιο να μας χαλάει την εικόνα…
Ταυτόχρονα θα προστατέψουμε και τα υποκείμενα Ενετικά
τείχη… Βέβαια, ειδικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει την ικανότητα ασφαλούς αποκατάστασης
και υλοποίησης των τελευταίων σχεδίων αλλά εμείς …προνοούμε.
Και εκεί, που σήμερα είναι ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ τί να γίνει;;;
Εχουν ακουστεί στο παρελθόν κάτι πολύ ωραίες και
χρήσιμες προτάσεις. Π.χ. όταν υπήρχε ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ, δημοτικός σύμβουλος είχε προτείνει
την κατασκευή πάρκιγκ αυτοκινήτων στον χώρο του Θερινού…
Μία πιο κουλτουρέ ιδέα θα ήταν να συνεχιστούν οι
ανασκαφές… Ποιος π.χ. μπορεί να αποκλείσει, ότι από κάτω δεν βρίσκεται ο τάφος
του Αλκίνοου, της Ναυσικάς ή της Αρήτης… Για τον Μεγάλο Αλέξανδρο δεν το βλέπουμε…
Πιο οικονομικό θα είναι να μην κάνουμε τίποτε… Να τον
αφήσουμε να πέφτει λίγο-λίγο… Όπως μία μεγάλη λίστα δημόσιων κτιρίων της πολύπαθης
πόλης-μνημείου της Unesco (αυτό
κι’ αν είναι για γέλια!). Αγγλικό Νοσοκομείο, 6ο Δημοτικό, Βίλλα Ασπιώτη,
οικία Γιαλυνά, κτίριο Ψυχιατρείου, Γηροκομείο και τόσα άλλα… Γιατί όχι και ο
ΦΟΙΝΙΚΑΣ!
Όπως βλέπετε υπάρχουν τόσες ιδέες, τόσες δυνατότητες!
Ορεξη να υπάρχει και σε μερικά χρόνια θα την έχουμε κάνει την Κέρκυρα …καινούργια.
Και ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ θα είναι στην πρώτη γραμμή της ανανέωσης της πόλης… Με όποια
μορφή τελικά προκύψει από την έμπνευση του ανώτερου πολιτισμού μας, της παράδοσης
αλλά και της σύγχρονης και αναβαθμισμένης αισθητικής μας…
Και καλή μας νύχτα!!!
ΥΓ. Σας το έχουμε ξαναδείξει αλλά αξίζει να το
ξαναδείτε!!! Είναι το σχέδιο αποκατάστασης του ΦΟΙΝΙΚΑ, σε εικονική
πραγματικότητα, με βάση τα προ 13ετίας εγκεκριμένα σχέδια… Χάλι μαύρο… Δέστε από
τί γλυτώσαμε…