Η είδηση: Τέσσερεις
νεκροί και πάνω από είκοσι τραυματίες είναι ο απολογισμός μίας ένοπλης
επίθεσης, που έγινε σε μικρή πόλη της Αλαμπάμα…
Ξέρω… Δεν μπορείτε και σεις να το πιστέψετε…Όπως και
εμείς… Δεν έχουμε ξανακούσει τέτοιο νέο, δεν έχουμε ποτέ πληροφορηθεί για
νεκρούς-θύματα οπλοφορίας στις ΗΠΑ… Ούτε για αυξανόμενη εγκληματικότητα μεταξύ
εφήβων, ακόμη και παιδιών. Πώς να μάθεις τέτοιες ειδήσεις αφού στην …πρώτη
δημοκρατία του ελεύθερου κόσμου τέτοια συμβάντα είναι τόσο σπάνια, που μοιάζουν
απίστευτα…
Οπλοκατοχή και μαζικές δολοφονίες μεταξύ πολιτών… Να υπάρχουν ένα –
δύο περιστατικά ανά τους αιώνες… Και πάλι ζήτημα είναι…
Κάποιοι βέβαια αντιδραστικοί, που συνεχώς γκρινιάζουν
και διαμαρτύρονται, ισχυρίζονται, πως η ελεύθερη οπλοκατοχή και οπλοφορία των
πολιτών είναι απαράδεκτες για σύγχρονο κράτος!!!
Τον κακό τους τον καιρό!!! Δεν ξέρουν τί λένε… Δεν
μπορούν καν να προσεγγίσουν το βάθος της δημοκρατικότητας, που εκφράζει αυτή η κατοχή
όπλων… Θα σας το κάνουμε εμείς λιανά με δύο λόγια…
Ως γνωστόν η δημοκρατία αποτελεί κοινωνική προϋπόθεση,
για να μεγιστοποιεί ο πολίτης την
ελευθερία του… Για να μπορεί να κάνει ό,τι του γουστάρει… Να μην αφήνει τους άλλους
να του την περιορίζουν… Να έχει την δυνατότητα να υπερασπίζεται τα ‘δικαιώματά’
του…
Διότι παρά τις ανοησίες, που λένε οι αριστεροί για κοινωνία της αλληλεγγύης
και συμπαράστασης, εμείς οι φιλελεύθεροι έχουμε ως κυρίαρχο δόγμα, πως: homo hominis lupus est ή
Ελληνιστί ο άνθρωπος προς τον άνθρωπο είναι λύκος.
Σε μία αγέλη λύκων,λοιπόν, υπάρχει αυστηρή ιεραρχία
-έχουμε από αυτό και εμείς- αλλά ευκαιρίας δοθείσης ο ένας υποσκάπτει την θέση
του άλλου, πολλές φορές έως θανάτου…
Εμείς, οι φιλελεύθεροι βάζουμε τον άνθρωπο στην σωστή
του θέση μέσα στη φύση… Του αναγνωρίζουμε όλα τα ένστικτα και τα θεωρούμε
κυρίαρχα πάνω σε όλα τα νοητικά, επικοινωνιακά μας χαρακτηριστικά… Χωρίς αυτά,
πράγματι ο άνθρωπος δεν θα διέφερε από ένα ακόμη όν στην βιολογική κλίμακα. Και,
φυσικά, δεν θα είχε καταφέρει τίποτε από αυτό, που ονομάζεται τεχνολογία και
πολιτισμός. Η κακή, η άδικη χρήση των
οποίων δεν καθορίζεται από ανθρώπινες αρετές αλλά από ένστικτα αλληλοεξόντωσης…
Που, πολλές φορές εκφράζονται αγριότερα από εκείνα άλλων βιολογικών όντων…
Εκεί, λοιπόν, στην πιο προχωρημένη δημοκρατία του
κόσμου, το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη ΔΕΝ είναι και …τόσο κατοχυρωμένο!!! Η αστυνομία
υστερεί σημαντικά σε προσωπικό αλλά υπερτερεί συγκλονιστικά σε διαφθορά και βαρβαρότητα,
κυρίως κατά Αφροαμερικανών και Λατίνων.
Στην προχωρημένη δημοκρατία η κρατική αστυνομία δεν
πολυχρειάζεται… Το ρόλο, που παίζει σε …’καθυστερημένες’ δημοκρατίες τον
αναλαμβάνουν ιδιωτικές υπηρεσίες ασφαλείας… Φαινόμενο, που και στην χώρα μας διαδίδεται,
καθώς η …δημοκρατία μας εξελίσσεται…
Ετσι η προσωπική, η οικογενειακή ασφάλεια παύει στην
ουσία να αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας και γίνεται ζήτημα της δυνατότητας
του κάθε …ελεύθερου πολίτη… Η οποία δυνατότητα, φυσικά, είναι ευθέως ανάλογη προς
την οικονομική του κατάσταση … Αυτή η ιεραρχία είναι και τα ‘άγια των αγίων’ του
ευλογημένου μας φιλελευθερο-καπιταλιστικού συστήματος…
Όταν λοιπόν βλέπουμε κάποιον ή κάποιους να συνοδεύονται
από διμοιρία …φουσκωτών με διακριτικώς κρυπτόμενα τα …σιδερικά τους ξέρουμε,
πως δεν πρόκειται για κάποιο φουκαρά μεροκαματιάρη αλλά για κάποιο ‘επίλεκτο’
μέλος της κοινωνίας μας…
Και το επόμενο βήμα;;; Η υπερατλαντική δημοκρατία μας δείχνει
τον δρόμο… Αγνοώντας προς στιγμή τα πραγματικά κοινωνικά αίτια της διανθρώπινης
βίας, που ανθίζει στις ΗΠΑ ας εξετάσουμε δύο ‘λογικές’ επιλογές:
Α. Εκσυγχρονίζεις την κρατική ή δημοτική αστυνομία… Αυξάνεις
το προσωπικό της μέχρι τον αναγκαίο για την ασφάλεια του πολίτη αριθμό. Εκπαιδεύεις
συστηματικά το προσωπικό της στο δύσκολο έργο της ισορροπίας ανάμεσα στην
πολιτική προστασία και την τήρηση των δημοκρατικών κανόνων συμπεριφοράς. Αυτών,
που το προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας πρέπει να διδάσκεται μέχρι λεπτομέρειας
και διαρκώς να ελέγχεται για την καλή εφαρμογή τους… Εξασφαλίζεις μισθολογικές
και άλλες δικλείδες κατά της διαφθοράς… Ο επίορκος αστυνομικός δεν είναι ένας ‘μικροπαραβάτης’
του κοινού ποινικού δικαίου, που η πολιτεία φροντίζει με πάθος και χίλιους
τρόπους να καλύψει την ενοχή του… Η συγκάλυψη δεν συνιστά προστασία του σώματος
αλλά αποθράσυνση των παραβατών.
Β. Όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα ανόητο ευχολόγιο…
Κάνουμε την αυτοκριτική μας…
Γιατί, όταν αναφερόμαστε σε κοινωνίες ταξικές, όπως
καληώρα και η δική μας, ο βασικός ρόλος της αστυνομίας είναι αυτός, που με τον
ένα ή τον άλλο τρόπο ασκεί καθημερινά, κατά τις εντολές της ταξικής εξουσίας…
Καταστολή, καταστολή, καταστολή…
Το έργο της προσωπικής και οικογενειακής ασφάλειας
λύνεται, όπως περιγράψαμε ήδη… Ιδιωτικά…
Εδώ, λοιπόν πρέπει να αναγνωρίσουμε τον πρωτοποριακό
ρόλο των ΗΠΑ στην …δημοκρατική αυτή εξέλιξη. Πιο συγκεκριμένα, η ελεύθερη
οπλοκατοχή και οπλοφορία έχουν αυξήσει την σχετική παραγωγή και έχουν ρίξει τις
τιμές… Ο ιερός νόμος της προσφοράς και ζήτησης!!! Ενας απλός πολίτης των ΗΠΑ
μπορεί κάλλιστα με λίγα δολάρια να …κατοχυρώνει το αγαθό της προστασίας της ζωής
του… Τί μεγαλύτερη δημοκρατική κατάχτηση!!!
Στο τρυπάκι αυτό ο Αμερικανός
πολίτης μπαίνει πλέον από τα γεννοφάσκια του… Πολλά από αυτά τα μεγαθήρια, που χρησιμοποιούν
ο Συλβέστερ Σταλόνε, ο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ο Ζαν-Κλωντ Βαν Νταμ, ο Τζέισον
Στέιθαμ σε όλες τις …παιδαγωγικές ταινίες τους μπορεί κάποιος να αποκτήσει
νομίμως έναντι …λογικού ποσού. Ή στην μαύρη έναντι λιγότερο λογικού…
Με …ικανοποίηση τελευταία μαθαίνουμε, πως παιδιά ακόμη
και προσχολικής ηλικίας κάνουν χρήση όπλων, που τα βρίσκουν στο σπίτι, δίπλα
στα βάζο με τα λουλούδια… Το φαινόμενο ανθίζει στις εφηβικές ηλικίες,
Οι μαζικές
εκτελέσεις από κουμπουροφόρους σε δημοτικά, γυμνάσια, πανεπιστήμια, πλατείες,
εμπορικά κέντρα, σούπερ μάρκετ, χώρους άθλησης από ένοπλους πιτσιρικάδες δίνουν
και παίρνουν…
Ιδού μερικά αδιάψευστα στοιχεία της Αμερικάνικης υπεροχής:
Το 2020 σημειώθηκαν 19.384 ανθρωποκτονίες από όπλα. Κάθε μέρα σκοτώνονται περίπου
53 άνθρωποι από πυροβόλο. Από το σύνολο των καταγεγραμμένων ανθρωποκτονιών, το
79% υλοποιείται με όπλο!!!
Φυσικά, επειδή στην δημοκρατία επιτρέπεται και η …αντίθετη
άποψη, έχουν εμφανισθεί πολίτες και κινήματα κατά της ελεύθερης οπλοκατοχής…
Κατά κανόνα, μάλιστα οι υποψήφιοι πρόεδροι των Δημοκρατικών ρίχνουν και μερικά
τέτοια δολώματα, προς αλίευση …χάνων… Αυτά, φυσικά τα ξεχνάνε τελείως αν
εκλεγούν… Ακόμη και ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι εκτιμούν, πως …πρέπει να μπούνε
κάποιοι αυστηρότεροι κανόνες στην οπλοφορία… Δούλεμα υψηλής ποιότητας…
Εδώ, που τα λέμε είναι τέτοια πλέον τα αντικοινωνικά αδιέξοδα
της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας, που φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο αν όχι
αδύνατο να ελέγξεις ή να σταματήσεις ένα φαινόμενο, που αγκαλιάζει δεκάδες
εκατομμύρια Αμερικανών. Οι περισσότεροι από τους οποίους στο ενδεχόμενο κατάργησης
της οπλοκατοχής απαντούν ως …νέοι Λάκωνες: Μολών
λαβέ (come and get it). Εχουν δημιουργηθεί και ενώσεις, σωματεία κ.α. με
αντικείμενο την υπεράσπιση της οπλοκατοχής… Σε ένα από αυτά μάλιστα ηγούταν ο
Αμερικανός ηθοποιός Charlton Heston, που τον γνωρίσαμε ως Μπεν Χουρ, Μωϋσή αλλά και σερίφη,
που υπερασπίζονταν τους λευκούς αποίκους απέναντι στους …βάρβαρους και
επιθετικούς Ινδιάνους… Λένε, πως σε αυτόν ανήκει η πατέντα του: come and get it… Άλλο δεν είπε το 2008 πριν μεταβεί στις …αιώνιες
μονές: Τα όπλα και τα μάτια σας…
Υπάρχουν πολλά τέτοια φρούτα στις ΗΠΑ. Φασιστοειδή-οπλόκαυλοι,
που χαρακτηρίζονται ακτιβιστές (!!!).
Πάντως, παρά την αναγνώριση του ….δημοκρατικού
δικαιώματος στην οπλοκατοχή ως μέγιστης αρετής της προχωρημένης δημοκρατίας
πρέπει να τονίσουμε, κλείνοντας κάποια ανησυχία των αρμοδίων…
Η κυβερνήτης της Αλαμπάμα ρεπουμπλικανή Κέι Άιβι
ανέφερε σε ανάρτησή της πως …ενημερώνεται συνεχώς. Το έγκλημα βίας ΔΕΝ έχει
θέση στην πολιτεία μας, τόνισε η άξια κυβερνήτης. τα κόκαλα χιλιάδων Αφροαμερικανών, που εκκαθαρίστηκαν με… βαθιά
δημοκρατικές διαδικασίες στοιχειώνουν τους ...λευκούς δημοκράτες της Αλαμπάμα…
Ανησυχεί και ο Δημοκρατικός Πρόεδρος Τζο, που και αυτός ...ενημερώνεται συνεχώς και παρακολουθεί την κατάσταση…
Όταν ...ενημερώνονται συνεχώς και παρακολουθούν την
κατάσταση τόσο η κυβερνήτης όσο και ο Πρόεδρος, γιατί να ανησυχούμε εμείς; Ή μήπως να ανησυχούμε περισσότερο;
κάποιοι λίγοι στίχοι... 
