Και Ισπανικά ή λατινοαμερικάνικα: Dios habla hoy … Τί είναι αυτό; Αρχικά, αυτός είναι ο τίτλος μίας Ισπανικής μετάφρασης της Βίβλου σε γλώσσα καθομιλούμενη για να είναι κατανοητή από το Ισπανόφωνο κοινό της εκκλησίας. Η μετάφραση αυτή υπήρξε έργο παγκόσμιας συνεργασίας διαφορετικών εκκλησιών, που συμμερίστηκαν την ανάγκη της εκλαΐκευσης της Βίβλου. Ταυτόχρονα η επιλογή του τίτλου έγινε ώστε να θυμίζει πως ο Θεός είναι κοντά στους ανθρώπους μέσα στην ίδια της καθημερινότητα. Τον τίτλο αυτό έχει επιλέξει μία εκκλησιαστική οργάνωση στην Μινεσότα, που έχει τάξει σαν έργο της την διάδοση των μηνυμάτων της στους πιστούς, που την ακολουθούν… Η πραγματικότητα, όμως στις ΗΠΑ είναι πολύ ρευστή και μπορεί να υποχρεώσει άτομα και ομάδες σε απίθανες προσαρμογές… Ένα από τα κυρίαρχα ζητήματα της εποχής Τραμπ είναι το καθημερινό άγριο κυνηγητό μεταναστών χωρίς χαρτιά και η βίαιη εκδίωξή τους από την χώρα, αδιαφορώντας απόλυτα για τις συνθήκες οικογενειακής δομής… Ετσι, η περιβόητη στ...
Διακόσια κεριά φωτίζουν τις σκοτεινές γωνιές της ανθρωπότητας
την
Η ιστορία των λαών έχει στιγμές τιμής και στιγμές ντροπής.
Και είναι τυχεροί αυτοί, που μπορούν να κάνουν θετικούς απολογισμούς. Να
παίρνουν δύναμη για τον αδυσώπητο αγώνα της απελευθέρωσης. Να καμαρώνουν, όταν
άλλοι ντρέπονται, κρύβονται, δικαιολογούνται, σιωπούν, παραποιούν…
Ε, λοιπόν, είμαστε τυχεροί, αφού είναι δικοί μας, κατάδικοί
μας οι 200 Ελληνες κομμουνιστές, που στήθηκαν στον τοίχο της Καισαριανής. Ηταν
πάντα δικοί μας, γιατί ο δικός τους άθλος πρόσφερε σε μας περηφάνεια και στους άλλους γεννούσε φτηνιάρικες
δικαιολογίες για την απουσία και την εναντίωσή τους…
Είναι δικοί μας, γιατί ακόμη και στις πιο δύσκολες
ώρες, καμία λάσπη, καμία ύβρις, καμία χυδαιότητα δεν μπορούσε και δεν μπορεί να
μολύνει τον δρόμο του μαρτυρίου: από το Χαϊδάρι ως το σκοπευτήριο…
Ηλθαν τα χρόνια της ανατροπής… Τότε που γύρισε καπάκι
η ζωή, όπως γράφει με την πίκρα του ο Μάνος Ελευθερίου.
Το κράτος, που έστησαν οι Χίτες οι ταγματασφαλίτες, οι
ΕΕΕ με την πλάτη των Εγλλέζων και των Αμερικάνων, αδυνατούσε να χωρέσει το
άπλετο φως της ζωής, που έσβησαν τα μυδραλιοβόλα των Ναζί… Ολα τα δύσκολα, τα
σκοτεινά χρόνια αυτά τα διακόσια κεριά ζέσταιναν καρδιές και φλόγιζαν μυαλά…
Είναι αυτές οι διακόσιες βίαια και άνανδρα διακοπείσες
ζωές, που δεν αφήνουν να σπάσουν οι δεσμοί του χτες με το σήμερα, της ιστορίας
με την δράση.
Πρωτομαγιά του 44 και οι διακόσιοι αγωνιστές,
παραδομένοι από το φασιστικό ψευτοπατριωτικό καθεστώς Μεταξά στους καταχτητές
υπέγραψαν συμβόλαιο τιμής και αξιοπρέπειας με τον τόπο, την νεολαία, τον λαό…
Απέναντι τους η βρώμα της ιστορίας… Ντόπια σκουλήκια πρόσφεραν στους εγκληματίες
καταχτητές την αφρόκρεμα της Ελληνικής νεολαίας… Εργάτες, διανοούμενοι, αγωνιστές,
άφθαρτοι.
Το χρέος μας απέναντί τους δυσβάσταχτο… Πώς να μην
γονατίζεις μπροστά στο μήνυμα της θυσίας;;; Λίγα δευτερόλεπτα από τον
πυροβολισμό ως τον θάνατο, που έχουν γίνει αιωνιότητα… Που στοιχειώνουν τους προσκυνημένους
και τους κάθε λογής αρνητές… Οσο μίσος, όσο φθόνο και αν διαθέτουν οι λιγόψυχοι
δεν φτάνουν να κόψουν το νήμα, που φτάνει ως εμάς… Πολύτιμο σε δύσκολες ώρες
πίκρας, απογοήτευσης, αμφισβητήσεων, επιφυλάξεων…
Φέτος στην Κέρκυρα και στα πλαίσια της συνολικής
κατάθεσης σεβασμού, τιμάμε ειδικότερα τον Δάσκαλο από τους Κουραμάδες, τον Κώστα
Χυτήρη… Εναν από τους διακόσιους… Και διακόσιοι για τα δισεκατομμύρια των …κατοικούντων
επί της γης.
Να κρατήσουμε το νήμα, και θα βγούμε από τον λαβύρινθο…
Ταιριάζει με το αφιέρωμα το τραγουδι με τους ανεπανάληπτους στίχους του Μάνου Ελευθερίου και μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου: Μαλαματένια λόγια.
Σχόλια