Γιατί ΟΧΙ στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια...

Καταρχήν, ας παραλείψουμε από το λεξιλόγιο της συνεννόησής μας διάφορες πονηρές λεξούλες, που αποβλέπουν στο να ωραιοποιήσουν τον όρο ‘ιδιωτικά’ και να τον καταστήσουν πιο εύπεπτο πιο ελκυστικό, λιγότερο απωθητικό … Οροι λοιπόν, του τύπου: μη κρατικά, κοινωφελή και άλλοι δεν εννοούν τίποτε περισσότερο από τον ιδιωτικό χαρακτήρα αυτών των ιδρυμάτων. 

Εξωραϊστική είναι η διαφορά ανάμεσα στο ΔΣ, που συγκροτείται από εκπροσώπους του μεγάλου μετόχου ή από εκπροσώπους του ΔΣ ‘φιλάνθρωπου’ σωματείου ή οριζόμενους από το κληρονομικό δίκαιο, που επιβάλλει η βούληση του μακαρίτη… Διαφορές απολύτως δευτερεύουσας σημασίας. Το ενδιαφέρον πρέπει να εστιασθεί σε δύο κυρίαρχα λειτουργικά χαρακτηριστικά.

●Τα οικονομικά των ιδρυμάτων αυτών βρίσκονται ‘τυπικά’ έξω από την κρατική δημοσιονομική πολιτική… Η χρήση των εισαγωγικών υποδηλώνει τις συνήθεις παρεκκλίσεις ενισχύσεως των ιδιωτικών και φυσικά κερδοσκοπικών αυτών ιδρυμάτων.

●Το πρόγραμμα σπουδών καθώς και  οι εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες δεν ελέγχονται από τα αρμόδια όργανα της πολιτείας.

Η συζήτηση για την ‘αναγκαιότητα’ ιδιωτικών ΑΕΙ προκύπτει από τις τεράστιες ανεπάρκειες του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας, προβλέψιμες για πολλές ακόμη 10ετίες στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων. Το ίδιο ισχύει για το ΕΣΥ, για την βασική και μέση εκπαίδευση κ.ο.κ.

Από την φύση του, το καπιταλιστικό κράτος είναι ο καλύτερος προαγωγός (νταβατζής) της ιδιωτικής ‘πρωτοβουλίας’. Στην περίπτωση των ανώτατων σπουδών αυτή η αρετή του συστήματος έχει απογειωθεί στους ουρανούς… Είναι πολλά τα λεφτά και γι’ αυτό…

Εύλογα θα υπάρξουν ενστάσεις του τύπου:

Είναι καλύτερα τα παιδιά να ξενιτεύονται;

Είναι καλύτερα να υποχρεώνονται σε σπουδές αλλότριες από τα ενδιαφέροντά τους;;;

Είναι καλύτερα να διαρρέει συνάλλαγμα στο εξωτερικό;

Η απάντηση αυτονόητη: ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ. Αυτό ακριβώς εννοούμε, όταν λέμε το κράτος-νταβατζής…

Φορτώνει με τόσα εμπόδια και αδιέξοδα τον κρατικό τομέα της παιδείας ώστε να καθιστά τον ιδιωτικό ελκυστικό και επιθυμητό… Η περίπτωση του ΕΣΥ άκρως επιβεβαιωτική… Οι φυτοζωούσες ιδιωτικές μικροκλινικές προ ΕΣΥ, μετατράπηκαν σε κερδοφόρα μεγαθήρια εξαιτίας των ελλειμάτων του ΕΣΥ, από την δημιουργία του. Που συνεχώς μεγαλώνουν εξαιτίας της κρατικής εγκατάλειψης σε βαθμό οριακής ύπαρξης. Ετσι που τώρα να μπορεί να συζητείται και η ιδιωτικοποίηση του ίδιου του ΕΣΥ…

Εχει προβλήματα το κρατικό πανεπιστήμιο;;; Το είπαμε και παραπάνω: ΝΑΙ και ΠΟΛΛΑ… Και πώς αντιμετωπίζονται;;;

Ή το ενισχύεις οικονομικά και το εκδημοκρατίζεις (σε όλα τα επίπεδα) λειτουργικά ή -όπως γίνεται εδώ και μερικές 10ετίες- το αφήνεις στην μοίρα του… Το πρώτο θέλει αγώνες δύσκολους για ένα σύγχρονο και δίκαιο εκπαιδευτικό σύστημα σε μία πιο σύγχρονη και δίκαιη κοινωνία… Το δεύτερο μας το εγγυάται η καθεστηκυία τάξη αν δεν της φράξουμε τον δρόμο…

Το αποτέλεσμα της συνταγματικά νόμιμης παρουσίας ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα είναι ακόμη σημαντικότερο από την απλή περαιτέρω διείσδυση του κεφαλαίου στον χώρο της Ανώτατης Παιδείας προς κερδοσκοπία…

Η παρουσία ιδιωτικών τριτοβάθμιων εκπαιδευτηρίων θα συνδυαστεί με την προγραμματισμένη και καθημερινή υποβάθμιση των κρατικών ώστε να ενισχυθεί η ελκυστικότητα των ιδιωτικών… Προϊόν αυτής της εξέλιξης θα είναι η ουσιαστική κατηγοριοποίηση των πανεπιστημίων… Αρχικά στην συνείδηση των εκπαιδευόμενων και στην συνέχεια επίσημα, με διάφορα νομικίστικα τρυκ, που θα νομιμοποιήσουν την βαθμονόμηση των πτυχίων της τριτοβάθμιας παιδείας. Πρώτης και δεύτερης διαλογής…

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μεγαλύτερη ταξική διάκριση στην Παιδεία… Τα πρώτα, τα κρατικά θα είναι για την πλέμπα, που δεν θα διαθέτει τα τεράστια ποσά, που θα απαιτούν οι σπουδές στα δεύτερα… Τα δεύτερα θα παράγουν de facto και πιθανόν de jure τα ηγετικά στελέχη της αστικής μηχανής και τα πρώτα τις μάζες των προλεταριοποιημένων επιστημόνων… 

Θα υπάρχουν πάντοτε κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις, που πρακτικά δεν θα αλλοιώνουν ούτε κατ' ελάχιστο την παραπάνω εικόνα αλλά θα είναι χρήσιμες στην συστημική προπαγάνδα, που μέσα από αυτές θα κάνει πλύση εγκεφάου για τις ...αρετές των ιδιωτικοποιήσεων...  

Θα μπορούσαμε για το ζήτημα και τις συνέπειές του να γράψουμε πολλές σελίδες… Δεν έχει νόημα…

Απλά να εκφράσουμε την …χαρά μας, που είδαμε και ακούσαμε την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να βλέπει …συζητήσιμη μία εκδοχή …’Παν/μίων τύπου Harvard’…

Να γελάσει κανείς ή να κλάψει…

Δεν θα αποφύγουμε να παραθέσουμε το αγαπημένο μας ποίημα του Jose Saramangu. 

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα

ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα

και ο ουρανός

ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό

και ο αέρας,

ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,

ας ιδιωτικοποιηθεί και

το περαστικό σύννεφο,

ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,

ειδικά στην περίπτωση που

γίνεται την ημέρα και με

τα μάτια ανοιχτά

Και σαν κορωνίδα όλων

των ιδιωτικοποιήσεων,

ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,

παραδώστε επιτέλους

την εκμετάλλευση υμών των ιδίων

σε εταιρείες του ιδιωτικού τομέα

με διεθνή διαγωνισμό.

Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται

η σωτηρία του κόσμου…

Και μια και μπήκατε στον κόπο,

ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε

και την πουτάνα τη μάνα

που σας γέννησε…