Η Ζωή είναι ωραία!

Η φυσική και ασύγκριτη ομορφιά της ζωής ακόμα και στις δύσκολες στιγμές ενός εξαγριωμένου και εξαχρειωμένου καπιταλισμού εμπνέει το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη… Πιο πέρα από τις απροκάλυπτα αυταρχικές εμπνεύσεις του συστήματος υπάρχει ζωντανή η ελπίδα. Την ύπαρξή της δεν καταφέρνουν η ομίχλη και η γκριζάδα της καταστολής και της σύγχυσης να εξαλείψουν… Είναι εκεί στα απλά, στα δύσκολα και στα μεγάλα… Ελπίζουμε…

 

Έστω και αν δεν την σκηνοθετεί ο Ρομπέρτο Μπενίνι, αλλά όλοι αυτοί οι αχρείοι, οι ταλαντούχοι της συμφοράς που, όπως γράφει και ο μεγάλος Εντουάρντο Γκαλεάνο, μας παρουσιάζουν συνεχώς έναν κόσμο ανάποδα τεμαχίζοντας και βιάζοντας ψυχές και σώματα, η ζωή είναι ωραία.

Η Ζωή είναι ωραία, γιατί την πρώτη του Μάη ξημερώνει μια μέρα σύμβολο αγώνων όχι μόνο των εργατών, μα όλων ανεξαιρέτως των βιασμένων ανθρώπων αυτού του πλανήτη από το σύστημα των νεοφιλελεύθερων καπιταλιστών.

Στη χώρα μας, σαν από έθιμο, διαρκεί μόνο μια μέρα, ενώ στη Γαλλία αυτή η «γιορτή» κρατάει μέρες κι βδομάδες, με πανό, σημαίες και ταμπούρλα αλλά κυρίως με ένα συνεχές ρεσιτάλ κατσαρόλας αφιερωμένο στον πρώην τραπεζίτη των Ροθτσάιλντ, Μακρόν... Αυτός προεδρεύει στη Γαλλία με τη χρήση του άρθρου 49.3, κάτι παρόμοιο με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου με τις οποίες οι πολύχρωμοι «ηγέτες» μας μας ξεπούλησαν στους ευρωπαίους αργυραμοιβούς για να... σώσουν τη «πατρίδα»! 

Εκεί οι Γάλλοι επιμένουν, σε εμάς εδώ όλα τελειώνουν σύντομα... Ακόμα και ο μεγαλύτερος θυμός, όπως αυτός του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών, εξατμίζεται και η ζωή επανέρχεται στους «κανονικούς» της ρυθμούς, με τα ενδιαφέροντα των πρωινάδικων, του Survivor, των Reality, τις «αγαπημένες σειρές» και τις τηλε-δίκες, να κυριαρχούν ξανά!

Η Ζωή είναι ωραία, ιδιαίτερα αυτή την προεκλογική περίοδο που πολιτικοί, αθλούμενοι στο στίβο των ψηφαλακίων, σου τάζουν και πάλι τα ίδια ακριβώς που σου υποσχέθηκαν στην προηγούμενη εκλογική φαρσοκωμωδία! Μια πολύχρωμη, κομματική αχρωμία που στηρίζεται διαχρονικά στη πλειοψηφούσα ασθενή μνήμη ή στην κατ’ ανάγκη λαϊκή ελπίδα μήπως αυτή τη φορά κάτι αλλάξει, κάτι που όμως τελικά δεν είναι δυνατόν από εγχώριους υπαλλήλους, απλούς διεκπεραιωτές...            

Εξάλλου, ως γνωστόν «το ντέρμπι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο κι εσύ πνίγεσαι στα πολύχρωμα κασκόλ…», σύμφωνα με τους στίχους του Σταμάτη Μεσημέρη… Γιατί, αν δεν ήτανε στημένο και αν ήταν δυνατόν με εκλογές ν’ αλλάξουν ρότα οι Λαοί, τότε θα τις είχαν καταργήσει ή θα μας είχαν αντικαταστήσει με ρομποτάκια ψηφοφόρους τεχνητής νοημοσύνης, ένα απειλητικό επιστημονικό επίτευγμα που τόσο προβάλλουν τελευταία!

Πρωτοσέλιδα με εικόνες ανθρωποειδών ρομπότ, με εκτενείς περιγραφές για τις εφαρμογές που μπορούν να καλύψουν. Σε βάθος μιας επταετίας υπολογίζεται πως τα ρομπότ απειλούν 800 εκατ. θέσεις εργασίας, παροπλίζοντας τον παράγοντα άνθρωπο ως οικονομικά ασύμφορο, όπως ορίζει η καπιταλιστική «λογική» του κέρδους...  

Η Ζωή είναι ωραία, με νεοδημοκρατικά νομοθετήματα, για να μην περάσει στον ναό της δημοκρατίας ο χρυσαυγίτικος φασισμός, προκλητικά ακαλλιέργητος και σκληρός. Κάποια άλλη στιγμή, τηρώντας τα προσχήματα, ίσως με γραβάτα ή παπιγιόν και πάντως όχι τώρα που και από το τελευταίο ψηφαλάκι κρίνεται το μέλλον του γαλάζιου... Μωυσή!

«Καλοραμμένες» στολές διαφόρων χρωματισμών καλύπτουν άγριες φασιστικές διαθέσεις, ανοίγοντας διάπλατες καθεστωτικές θύρες που οδηγούν σε ανώτατα συστημικά αξιώματα! Μετά την αποστράτευσή τους δημοσιοποιούν το μελανό χιτώνιο που φορούν κατάσαρκα μια ολάκερη ζωή!

Αυτοί που δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης του φασισμού λένε τώρα πως τον φράζουν με νομοθετήματα εκλογικής αριθμητικής. Χρήσιμο ιστορικό εργαλείο στα αδιέξοδα του συστήματος ο φασισμός, δες τη Μελόνι στην Ιταλία και αύριο πιθανόν την Λεπέν στη Γαλλία, καλοδεχούμενες στο ναό της ευρωπαϊκής... δημοκρατίας.

Η Ζωή είναι ωραία και, σημάδι των καιρών, η Νότια Αφρική αποχώρησε από μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, που δικάζει αλά καρτ εγκληματίες πολέμου...