Τα ψηφαλάκια έχουν το ενδιαφέρον...

Στο θέμα των ημερών, δηλαδή στο μαγείρεμα των εκλογικών αποκλεισμών αναφέρεται το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη και ειδικότερα τους κινδύνους, που εγκυμονεί αυτή η καινούργια φάμπρικα, δικαστικής νομιμοποίησης της συμμετοχής. Παραθέτουμε…    

    

Τελικά το έκλεισαν το «μαγαζί», τελείωσε επιτέλους με... νομοθετική ρύθμιση ο εφιάλτης της απειλής του φασισμού που βασάνιζε μέχρι πρότινος τις υγιείς δημοκρατικές δυνάμεις! Όμως, από προχτές στα πρωινάδικα και σε δελτία «ενημέρωσης», ξεκίνησε άλλη αγωνία να κατατρώει τηλε-αναλυτές και πολιτικούς καλεσμένους, με το πού θα κατευθυνθεί όλη αυτή η ορφανή εκλογική πελατεία προκειμένου να προμηθευτεί το «καλάθι» με τα γνωστά προϊόντα της προεκλογικής ελπίδας!

Διαβάζοντας το κατάλογο των υπό έγκριση κομμάτων, από τα πενήντα κόμματα που είχαν υποβάλει εκλογική δήλωση στον Άρειο Πάγο δεν κόπηκε μόνο ένα κόμμα, εκείνο του Κασιδιάρη, κόπηκαν για πρώτη φορά 13 κόμματα. Ένας αριθμός επικίνδυνα μεγάλος, ανεξάρτητα αν αυτά τα κόμματα χαρακτηρίζονται, και κακώς χαρακτηρίζονται, «ασήμαντα» λόγω αριθμού οπαδών και εξαιρούνται και για μια σειρά άλλες νομικές αιτίες.

Τόσα κόμματα εκτός εκλογικής διαδικασίας είναι ένα άσχημο ξεκίνημα που ετοιμάζει δυσάρεστες εκπλήξεις και για άλλα κόμματα τα οποία προοπτικά δε θα είναι ιδιαιτέρως συμπαθή για το σύστημα όταν αυτό βρεθεί στα δύσκολά του. Γιατί, μπορεί να μας καθησυχάζουν με το γνωστό παρηγορητικό σλόγκαν πως: «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα...», στην πράξη όμως ισχύει το εφιαλτικό ότι τα αδιέξοδά του το σύστημα δεν τα αντιμετωπίζει με ίχνος δημοκρατίας.

Αδιέξοδα που επανέρχονται οσονούπω και όχι πια με μνημόνια αλλά με τελειωτική εξόντωση σ’ ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον αποσύνθεσης. Και ο σώζων εαυτόν σωθήτω... Ειδικά σε χώρα σαν τη δική μας, με Ολυμπιακό ρεκόρ δημόσιου χρέους και ένα χρέος ιδιωτικό καθόλου αμελητέο, με μοναδική «βιομηχανία» το σερβίρισμα ποτών και το στρώσιμο κρεβατιών, το αποτέλεσμα είναι προδικασμένο...

Τα «εργαλεία κοψίματος» κομμάτων και λαϊκών δικαιωμάτων είναι στη διάθεσή τους υποτίθεται για την προστασία της δημοκρατίας. Τώρα τα χρησιμοποίησαν  εναντίον του φασισμού που με φροντίδα τον ανέθρεψαν, αλλά στη σημερινή συγκυρία τους χαλάει το στήσιμο κυβερνητικού σκηνικού... Προοπτικά θα τα χρησιμοποιήσουν και προς τ’ αριστερά, ευθυγραμμιζόμενοι και με ευρωπαϊκά ψηφίσματα που, με πρόσχημα καταδίκες «ολοκληρωτικών καθεστώτων», ξεπλένουν το ναζισμό εξισώνοντας τον με τον κομμουνισμό. Στα πλαίσια αυτά η Ουκρανή υπουργός Μαλιάρ, δήλωσε χθες πως η Σοβιετική νίκη επί των Ναζί είναι «Ιστορικός μύθος».

Με έναυσμα την ευρωπαϊκή θεωρία των δυο άκρων, ο Τζήμερος κατέθεσε προχθές στον Άρειο Πάγο προσφυγή κατά της συμμετοχής του ΚΚΕ στις εκλογές της 21ης Μαΐου... Προφανώς αύριο και γι’ άλλα κόμματα που αγωνίζονται για το μεροκάματο στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς θα καταθέτουν «δημοκράτες» αιτήσεις διάλυσής τους και προσαγωγής των ηγετών τους στο ανακριτικό της ασφάλειας!

Φοβερή αγωνία για το πού θα πάνε τελικά οι ψηφοφόροι του Κασιδιάρη. Αναλυτές και δημοσκόποι, αστρολόγοι και χαρτορίχτρες βγάζουν συνεχώς ανακοινωθέντα με προσθαφαιρέσεις ποσοστών φανατικών, ήπιων ή παρασυρμένων οπαδών αυτού του απαγορευμένου πλέον φασιστικού μορφώματος! Αυτού για το οποίο ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, νυν βουλευτής της ΝΔ, είχε πει κάποτε: «Γιατί όχι κυβερνητική συνεργασία με μια σοβαρότερη Χρυσή Αυγή;» 

Και ο Μπαλτάκος συνομιλητής ήταν τότε με τον έγκλειστο σήμερα αρχιχρυσαυγίτη. Να, λοιπόν, που το «κόψιμο» ήταν συγκυριακό και όχι ιδεολογικό!

Αρθρογράφος γαλάζιας σοβαρής, όπως συνηθίζεται να λέγεται, εφημερίδας καταλήγει με νόημα στο προχθεσινό κείμενο του: 

«Θα μου πείτε είναι και ο κ. Κανελλόπουλος, για να σώσει την τιμή της Ακροδεξιάς, ίσως και τη δημοκρατία». Σοβαρός και κυρίως πρώην αεροπαγίτης θα είναι εξαιρετικά χρήσιμος στο σύστημα, ΕΑΝ τελικά μπει στο κοινοβούλιο...