Εμείς σε ποιο ημισφαίριο ανήκουμε;;;

Ρητορικού χαρακτήρα ερώτηση...  Γ εωγραφικά δυστυχώς εντοπιζόμαστε στο Ανατολικό… Ομως, ως προς την πολιτική, κοινωνική, ιδεολογική μας τοποθέτηση ουδεμία υπάρχει αμφιβολία… Ακόμη και οι πλέον κακοπροαίρετοι θα δυσκολευτούν να αμφισβητήσουν, πως είμαστε από την σωστή πλευρά της ιστορίας, όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός μας και οι συν αυτώ. Και προφανώς σωστή πλευρά της ιστορίας σημαίνει δυτικό ημισφαίριο με χέρια και με πόδια… Κανείς δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει την ‘αγωνιστική’ προθυμία των κυβερνητών μας, που φτάνει σε βαθμό ηθικής και πολιτικής ‘απογείωσης’…  Βρες τε π.χ. κείμενο από ηγέτη χώρας μέλους της ΕΕ, που να είναι περισσότερο ‘αφοσιωμένο’ στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που πρεσβεύει ο Αμερικανός αρχι-καουμπόι, ο γκρίγκο αρχινταής της Ουάσιγκτον…  Ταυτόχρονα βρέστε ένα κείμενο σαν και εκείνο του πρωθυπουργού μας, που να βάζει …τόσο σωστά τα πράγματα όσον αφορά την βαρβαρότητα, τον αυταρχισμό, την απανθρωπιά του καθεστώτος ...

Αποχή με πολιτικό νόημα

Το φαινόμενο δεν είναι πρόσφατο ούτε τοπικό… Σε ολόκληρη την ‘δημοκρατική’ Ευρώπη οι πολίτες εκφράζουν με τον πιο φυσικό τρόπο την απαρέσκειά τους στο πολιτικό σύστημα, που διαφεντεύει τις τύχες τους… Καμία εμπιστοσύνη στην δυνατότητα μετατροπής της ψήφου σε όπλο διεκδίκησης, βελτίωσης ανέλιξης…

Οσο στενεύουν τα περιθώρια του συστήματος, όσο κλιμακώνεται η αγριότητα και η βαρβαρότητά του, τόσο οι πολίτες γυρίζουν τις πλάτες στους κάθε είδους Μαυρογιαλούρους, που θυμούνται τους λαούς στην διάρκεια του σύντομου προεκλογικού χρόνου. Εχοντας εξασφαλίσει μία μακρόχρονη εν λευκώ εξουσιοδότηση για να ρυθμίζουν τις ζωές μας σαν χειριστές μηχανημάτων χαμηλών απαιτήσεων.

Σημαντική αξία έχει το μήνυμα της αποχής στις αυτοδιοικητικές εκλογές… Η προπαγάνδα για τον αυτόνομο ρόλο της τοπικής εξουσίας όλο και ξεφτίζει… Συνειδητοποιείται η απόλυτη χειραγώγηση της από το κέντρο και η πονηρότατη χρησιμοποίησή της ως μηχανισμού είσπραξης φόρων και τελών μαζί με την καλλιέργεια της φενάκης της πολιτικής της αυτοδυναμίας. Εχει παρέλθει -και αυτό δεν είναι νίκη για το λαϊκό κίνημα- η εποχή των ουσιαστικών παρεμβάσεων των δήμων.

Σήμερα η ελπίδα για τους λαούς είναι η σύνταξη των εκλεγμένων τοπικών αρχόντων και συμβούλων με τις διεκδικήσεις των λαών για εργασία, παιδεία, υγεία και ειρήνη…

Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Θετικό ρόλο παίζουν αυτοί που το αποκαλύπτουν…

Εδώ προκύπτει βέβαια το μεγάλο ζήτημα της ευρύτερης πειθούς ώστε η πίκρα, η απογοήτευση και η απόσυρση να μεταλλαχθούν σε ενεργοποίηση και συμμετοχή… 

Και μεγάλη προσοχή γιατί καιροφυλαχτεί ο φασιστικός λαϊκισμός, που μέχρι τώρα σημειώνει ικανοποιητικές γι’ αυτόν επιδόσεις… Σε ένα πολιτικό κλίμα αβεβαιότητας και κλιμάκωσης των μεταναστευτικών ροών, που ευνοεί την απήχησή του αν δεν παρέμβει ο ορθολογισμός της αριστεράς με πειστικότητα… 

Είναι θετική εξέλιξη μέσα στην αριστερά η μάλλον ραγδαία αποκάλυψη του ρόλου της κεντροαριστερής ‘σοσιαλιστικής’ μεταμφίεσης αλλά από μόνη της δεν φτάνει.

Το μέλλον είναι μπροστά…

 

    

Σχόλια