Νεώτερο ‘αθλητικό’ πνεύμα θανατηφόρο…

Αφορμή για αυτό το κείμενο είναι ο σαβαρότατος τραυματισμός ενός νέου παιδιού, αστυνομικού, τριάντα ετών, έξω από το κλειστό γυμναστήριο του Ρέντη… 

Την ώρα, που μέσα διεξάγονταν ο αγώνας βόλευ (!!!) Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού… Αιτία …πολέμου για …συνεπείς οπαδούς… Φτιαγμένοι, έτοιμοι να …βρίσουν, να δείρουν, να σκοτώσουν αν χρειαστεί για την …τιμή της ομάδας…

Για ένα γεγονός, που θα έπρεπε κανονικά να είναι καθημερινό συμβάν ψυχαγωγίας, απόλαυσης, ξεκούρασης… Φυσικά με το δικαίωμα και το κέφι της οπαδικής προτίμησης, που κάποτε αρκούσε για να πειράζουμε ο ένα τον άλλο…

Όλα αυτά βέβαια μοιάζουν …αφελείς νοσταλγικές μνήμες υπερηλίκων. Για να το πούμε ευγενικά…

Σήμερα, που η κοινωνικότητά μας διαμορφώνεται υπό το πνεύμα της φιλελεύθερης αλληλοεξόντωσης, τα πράγματα έχουν …’προοδεύσει’…

Οι ομάδες, που πλέον είναι περιουσιακά στοιχεία μεγαλοεπιχειρηματικών ομίλων διαθέτουν σαν απαραίτητο εξάρτημά τους το … ’οργανωμένο οπαδικό κίνημα’.  Ανεξάρτητα από τις διαθέσεις κάποιων ρομαντικών  εμπνευστών, που έβλεπαν στις ‘θύρες’ – συλλόγους την ευκαιρία συνάντησης, εκδρομής ταξιδιού, παρέας, σύντομα και παράλληλα προς την επαγγελματοποίηση του ποδοσφαίρου μετατράπηκαν σε λέσχες σκληρών φανατικών… Πρόθυμων για τα πάντα… Πρόθυμων για όλο και δυσκολότερα… Και όσο πιο ακραία και πιο βίαιη η ‘αποστολή’, τόσο περισσότερη η …δόξα και η τιμή του οπαδού…

Αθλήματα, που κάποτε διεξάγονταν με το πολύ διψήφιο αριθμό φιλάθλων, τώρα ‘γεμίζουν’ τις κερκίδες με σκληρούς και …αποφασισμένους…

Οι συγκρούσεις  φυσικά δεν περιορίζονται μέσα στους αθλητικούς χώρους… Τα ’πέριξ’ υποφέρουν κάθε φορά, που πρόκειται να διεξαχθεί κάποιο ‘ντέρμπυ’… Σε οποιοδήποτε άθλημα… Ας είναι και στο τάβλι… Για τον καλό ‘οπαδό’ κάθε ‘αθλητικός’ χώρος είναι πεδίο δόξης λαμπρόν…

Και η πολιτεία;;;

Αν κάποιος επιθυμεί να κατανοήσει την αυστηρά ταξική δομή της κοινωνίας μας αρκεί να διερευνήσει έστω και επιφανειακά τις σχέσεις αθλητικών παραγόντων με τα πολιτικά δρώμενα.

Eχουμε φτάσει να συζητάμε, αν ο ποδοσφαιριστής της τάδε ομάδας πράγματι τραυματίστηκε όταν έσκασε δίπλα του κροτίδα ή προσποιείται τον τραυματία…

Μάλιστα!!! Από την ευστοχία του οπαδού καθορίζεται και το είδος της ποινής της ομάδας… Αν π.χ. τον είχε πετύχει, τότε η ομάδα τιμωρείται με μηδενισμό και αφαίρεση βαθμών ενώ αν δεν τον πέτυχε, η ομάδα καθαρίζει με …κεκλεισμένων των θυρών.

Το πώς μπορούν φονικά εξαρτήματα να μπαίνουν μέσα σε φυλασσόμενους αθλητικούς χώρους ή γύρω από αυτούς δεν απασχολεί την πολιτεία…

Ακριβώς στα ίδια γήπεδα, πριν από τριάντα χρόνια δεν μπορούσαμε να περάσουμε ούτε αναπτηράκι… Το έβρισκε το σχολαστικό ψάξιμο έξω από κάθε θύρα εισόδου…

Τριάντα χρόνια αργότερα, που οι τεχνικές δυνατότητες ελέγχου έχουν βελτιωθεί κατά πολύ, μόνον η πολιτική βούληση έχει εκτραπεί προς την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανοχή… Με όποιο τίμημα...

Ολο αυτό το πλέγμα της αναγνωρισμένης, και δυστυχώς αποδεκτής βίας είχε προχτές θύμα της έναν νεαρό αστυνομικό, που χτυπήθηκε στο πόδι του -ούτε λίγο ούτε πολύ- από ναυτική φωτοβολίδα… Επέζησε μετά από δεκάλεπτης διάρκειας ανακοπή, εγχειρίστηκε και τώρα δίνει αγώνα για την ζωή του… Γιατί;;;

Γιατί πολύ απλά, οι πολίτες πληρώνουμε σε χρήμα και κάποιοι εντεταλμένοι αστυνομικοί σε τίμημα σωματικής ακεραιότητας ή/και ζωής για να περιφρουρούν τις …αθλητικές εκδηλώσεις και …τις προεκτάσεις τους…

Με μεγάλη φυσικότητα, οι μεγαλοϊδιοκτήτες των ΠΑΕ θεωρούν υποχρέωση της πολιτείας να εποπτεύει την δράση των αφιονισμένων οπαδών των συλλόγων τους… Τί ωραία, αλήθεια! Εμείς …’παίζουμε’ και σεις πληρώνετε τα σπασμένα!

Ενώ είναι αυτονόητα λογική η υποχρέωση των ίδιων των ιδιοκτητών να περιφρουρούν την ηρεμία σε ανοιχτά και κλειστά γήπεδα, ώστε οι κανονικοί φίλαθλοι να μπορούν να απολαύσουν το άθλημα και να ζητωκραυγάσουν για την ομάδα τους σε κλίμα εξασφαλισμένης ηρεμίας! Κάτι που είναι απολύτως λογικό και εντελώς εφικτό!!!

Φυσικά, μεγαλοϊδιοκτήτες και πολιτικό προσωπικό συναντιούνται σε μία …ιερή επιδίωξη… Τον αποπροσανατολισμό των οπαδών και ιδιαίτερα των νεώτερων ηλικιών ώστε να διοχετεύεται ακίνδυνα ο θυμός και η οργή τους για τα τεκταινόμενα του καθημερινού βίου…

Η οπαδική βία ανεβαίνει ραγδαία… Όπως και η γενικότερη παραβατικότητα στα πλαίσια της επιτεινόμενης κοινωνικής κρίσης… Τώρα πια δεν συγκρούονται οπαδοί αλλά κανονικές συμμορίες με ιδιαιτέρως ακροδεξιά αντανακλαστικά, που χρησιμοποιούν το οπαδιλίκι σαν φύλλο συκής… Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός, ότι στελέχη της τάδε ή της δείνα θύρας συλλαμβάνονται σε υποθέσεις ληστειών, απαγωγών, δολοφονιών…

Οποιαδήποτε χρήση του όρου ‘αθλητισμός’ για τέτοιου είδους συναντήσεις μοιάζει εμπαιγμός ή σχήμα κατ’ ευφημισμό…

Το πνεύμα ενός καλοήθους συναγωνισμού, όπως ο αθλητισμός δεν μπορεί να έχει τίποτε κοινό με φονικές ‘οπαδικές’ συγκρούσεις.

Ισως τώρα, που γράφεται το κείμενο να έχει ολοκληρωθεί και η σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό για …την καταπολέμηση της οπαδικής βίας. Άλλη μία μασκαράτα με διακηρύξεις δρακόντειων μέτρων, που θα καθησυχάσουν τα ώτα ημών των αφελών και φυσικά θα πάνε όλα στον κάλαθο των αχρήστων…

ΥΓ. Σύμφωνα με το νεότερο ιατρικό ανακοινωθέν ο 31χρονος εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ παραμένοντας σε καταστολή και διασωληνωμένος, με κομμένο του ένα του πόδι…

Ολες μας τις ευχές από βάθους ψυχής για πετυχημένη ανάρρωση…