Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται και κάπως έστι αισθάνονται διάφορα κόμματα -παλιά και νεώτερα- λίγο πριν από τις εκλογές… Διάβαζα π.χ. για αναμενόμενες 5-6 ηχηρές προσχωρήσεις στο Πανελλήνιο ΣΟΚ, που προσδοκά με τέτοια και με άλλα μέσα να διευρύνει τα ήδη προβληματικά ποσοστά του… Κοινό χαρακτηριστικό των προς διεύρυνση… Υπήρξαν μέλη του ΠΑΣΟΚ… Εφυγαν από αυτό σέρνοντάς του τα μύρια όσα και μετέβησαν στον ΣΥΡΙΖΑ στις καλές του μέρες, όπου και κατέλαβαν υπουργικά ή άλλα αξιώματα… Όταν επήλθε η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ διάλεξαν τον Κασσελάκη (αυτό κι’ αν είναι…) αν και ο τελευταίος με τα καπρίτσια του δεν τους άφηνε και πολλά περιθώρια ενεργοποίησης… Κάθε πολιτικό βήμα μαζί του αύξανε την πιθανότητα … προσωπικής πολιτικής βλάβης… Ετσι προετοιμάζουν το επόμενο βήμα, που για την πλειοψηφία τους είναι η επιστροφή στο Πανελλήνιο ΣΟΚ… Κάπως πρέπει να την δικαιολογήσουν βέβαια αλλά γι’ αυτό φροντίζει ο ίδιος ο Στέφανος, που τις προάλλες μετά την φιλικότατη συνάντησή του με τον Άδωνη δήλωσε...
Μία εβδομάδα πριν από το έγκλημα στα Τέμπη, απαντώντας
ο τότε υπουργός συγκοινωνιών σε επερώτηση βουλευτή της αντιπολίτευσης, που
αναφέρονταν σε …ανεπάρκειες των σιδηροδρομικών μεταφορών, κατακεραύνωσε τον
επερωτώντα…
Όχι μόνον διαβεβαίωσε την Βουλή και τον λαό για την
άριστη λειτουργία των Ελληνικών σιδηροδρόμων αλλά επέπληξε το βουλευτή, που με
την επερώτησή του δημιουργεί …εθνικό πρόβλημα…
Η αλήθεια είναι πως ο υπουργός δάκρυσε όταν πήγε στον
τόπο της τραγωδίας… Αυτό το δείγμα …ειλικρινούς συγκίνησης πρέπει να εξετίμησε
ο λαός της εκλογικής του περιφέρειας, που τον εξέλεξε πανηγυρικά
βουλευτή-εκπρόσωπό του, λίγους μήνες μετά…
Βέβαια, τα στοιχεία της τραγωδίας και παρά τις
διαφαινόμενες προσπάθειες αλλοίωσης ακόμη και των υπαρκτών στοιχείων στον τόπο
του εγκλήματος ήταν τόσα και τέτοια, που θα έπρεπε να καθίσουν στο σκαμνί με
βαρύτατες κατηγορίες εγκλήματος κατά συρροή μέγα πλήθος υπευθύνων κρατικών
λειτουργών και των υπηρεσιακών τους κολαούζων…
Ζήσαμε και την κωμωδία με τον
υπάλληλο-στέλεχος της ΝΔ, που ταξίδεψε με δήθεν αίσθημα απόλυτης ασφάλειας μετά
το έγκλημα… Ζήσαμε τον υπάλληλο, που κατήγγειλε ελλείψεις παρά την προσδοκία
σιωπής…
Και τώρα ζούμε την μετατροπή του εγκλήματος σε
ιλαροτραγωδία, αφού κοινοβουλευτική επιτροπή θα αποφασίσει ότι ο γάϊδαρος
πετάει!!! Κατά πλειοψηφία βεβαίως, βεβαίως αφού έχουμε δημοκρατία…
Πιο συγκεκριμένα, την ευθύνη ολόκληρη φέρει ο
εξαυλωθείς κατά το δυστύχημα οδηγός της μίας αμαξοστοιχίας!!!
Κανένας οργανισμός, καμία κρατική υπηρεσία, κανένας
πολιτικός ή υπηρεσιακός παράγοντας δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για ένα
απίστευτο στον 20ο αιώνα δυστύχημα, αφού οι δύο αμαξοστοιχίες πορεύονταν αντίθετα στην ίδια σιδηροδρομική γραμμή
επί τουλάχιστον 20 λεπτά της ώρας.
Πώς θα μπορούσε, όμως να είναι αλλιώς, αφού η κυβερνώσα
παράταξη είναι αυτή, που κουβαλάει στις πλάτες της και στην παραμικρή του
λεπτομέρεια το έργο της διάλυσης των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών της χώρας από
την εποχή του εθνάρχη…
Εβδομήντα και πλέον χρόνια μετεμφυλιακού βίου οι
ανήκοντες εις την δύση άρχοντες έφεραν την χώρα σε κατάσταση τραίνων
‘μπανανίας’ που απέχουν έτη φωτός από τις αμέσως λιγότερο άθλιες στην Ευρωπαϊκή
Ηπειρο…
Αυτό το σκηνικό της συγκάλυψης και της νομιμοποιημένης
άφεσης αμαρτιών ήλθε να χαλάσει μία μάνα: η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος
του Συλλόγου Θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας, μητέρα μία 20χρονης φοιτήτριας,
που έχασε τη ζωή της στο έγκλημα της ντροπής.…
Δεν χρειάζεται να εστιάσουμε ή να υπογραμμίσουμε κάτι
από όσα είπε αυτή η μητέρα στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής… Αξίζει τον κόπο
η παρακολούθηση του 15λεπτου βίντεο…
Για να βιώσουμε το μέγεθος της εξαπάτησης σε όλο του
το μεγαλείο.
Για να αισθανθούμε (πιθανόν) τα όρια της
εξευτελιστικής μας μεταχείρισης από τους άρχοντες της Πολιτείας…
Για να ευχαριστήσουμε σεμνά την γυναίκα, που πήρε πάνω της το μέρος της οφειλόμενης οργής μίας κοινωνίας, που η πλειοψηφία της καθεύδει...