Αν … ‘είχον στραφεί προς Ανατολάς…΄

Στις παραμονές του τέλους του Β’ Παγκόσμιου πολέμου στις  δυνάμεις της γενικής Δύσης υπήρχαν …προβληματισμοί για το ‘τώρα’ και το μετά.  Στα επιτελικά κλιμάκια των Ναζί γινόνταν όλο και φανερότερο, πως η πολιτική της τελικής λύσης και της γενικής εκκαθάρισης θα οδηγούσε σύντομα την Γερμανία σε συντριβή. Κάποιος, κάποιοι έπρεπε να προλάβουν τον ημιπαράφρονα από την συνέχεια του καταστροφικού για την Γερμανία πολέμου… Αυτό σήμαινε δύο πράγματα: την ανατροπή του και την ξεχωριστή συμφωνία με το αντίπαλο στρατόπεδο… Θα επανέλθουμε…  Στην Δύση οι Αμερικανοί είχαν πλέον την πρωτοβουλία. Ανέγγιχτοι ουσιαστικά από τις επιβλαβείς συνέπειες των δύο πολέμων  έμπαιναν στην μάχη ‘ατσαλάκωτοι’ και με την οικονομία τους να ανακάμπτει από την προηγηθείσα κρίση… Το επίσημο σκηνικό του αντιφασιστικού άξονα παριλαμβάνει ως ηγέτιδες δυνάμεις την Μεγάλη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Ρωσία…  Το σκηνικό αυτό δεν είναι αδιατάρακτο… Πλείστοι όσοι στην ελευθέρα Δύση αναγνωρίζουν πολλές …...

Τιμοκατάλογος χωρίς τιμή !!!


Επειδή άνθρωποι είμαστε και φυσιολογικό είναι να αρρωστήσουμε… Οταν αρρωστήσουμε, χρειαζόμαστε την γρηγορότερη δυνατή ιατρική παρέμβαση.  Πολύ συχνά αυτή η παρέμβαση πρέπει να είναι άμεση…

Γενικά, ο χρόνος ανάμεσα στην εκδήλωση του προβλήματος και την θεραπεία είναι αντίστροφος προς την πιθανότητα ίασης.

Το να βιαζόμαστε, λοιπόν, να τύχουμε ιατρικής περίθαλψης και φροντίδας δεν είναι βίτσιο. Δεν είναι πολυτέλεια… Είναι ζωτική ανάγκη…

Πριν λίγα χρόνια, νομίζαμε, νομίζατε, πως όσο και αν πισωγυρίσουν οι κοινωνικές κατακτήσεις, όσο και αν ξηλώνονται τα βασικά δικαιώματα στην ζωή, θα παραμείνει ένα στοιχειώδες φιλότιμο  στους εξουσιάζοντες, για τις ανάγκες των λαών…

Λ Α Θ Ο Σ ! Τρισμέγιστον λάθος, αφού παραγνωρίζει την πεμπτουσία του καπιταλισμού, που δεν έχει τίποτε να κάνει με ευαισθησίες, πονοψυχίες και άλλα τέτοια ευτελή… Υπάρχει μόνον το ΚΕΡΔΟΣ σαν αποκλειστική ουσία ρύθμισης των κοινωνικών δράσεων και ό,τι πρόσθετο μπορεί να έχει αξία αν το υπηρετεί. Φιλανθρωπίες, κοινωνικές δράσεις, πρόνοιες είναι για να διανθίζουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα και να κάνουν αποδεκτή την κυριαρχία της.

Εξάλλου όταν τα πράματα στριμώχνονται, όπως καληώρα στην μνημονιακή Ελλάδα -ουσιαστικά σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο- τα προσχήματα καταρρέουν, τα φτιασίδια πέφτουν και η πραγματικότητα ξεδιπλώνεται στο θλιβερό αποκρουστικό μεγαλείο της…   

Το ΕΣΥ ξεκίνησε από την ημέρα της ίδρυσής του τον δρόμο της προοδευτικής απαξίωσης. Τα τελευταία χρόνια η αποδόμησή του απέκτησε …υψηλές ταχύτητες και οδεύει με εκθετικούς ρυθμούς προς την πλήρη και απροσχημάτιστη διάλυση…

Υπάρχει κάτι, που μπορεί να σταματήσει αυτό τον κατήφορο;;; Μα και βέβαια υπάρχει… Είναι η μία, η μοναδική συνταγή, που ο καλός μας καπιταλισμός έχει να προτείνει για κάθε είδους κοινωνική δραστηριότητα και υπηρεσία, που φροντίζει επιμελέστατα για την καταστροφή της: Ι Δ Ι Ω Τ Ι Κ Ο Π Ο Ι Η Σ Η. Αυτή είναι η μαγική παρέμβαση, που το σύστημα υπόσχεται μακριά από …αγκυλώσεις, ιδεοληψίες κ.λ.π. Διάβαζε, δηλαδή, χωρίς συστολή, αιδώ, αναστολές και επιφυλάξεις…

Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως αυτή του ΕΣΥ, που στην συνείδηση του κοινού έχει τα εύσημα μίας μεγάλης λαϊκής κατάκτησης, η άλωσή του επιβάλει προσεκτικότερες τακτικές κινήσεις… Πιο συγκεκριμένα και απλά: ιδιωτικοποίηση σε βήματα

Εδώ και καιρό, λοιπόν η κοινωνία μας πληροφορείται και -το χειρότερο υφίσταται χρόνους αναμονής, που φτάνουν σε αρκετούς μήνες για διαφορετικές χειρουργικές πράξεις…

Η επιτυχία του συστήματος βεβαία. Εχουμε εξοικειωθεί με αυτό το αίσχος κατασιγάζοντας τον πανικό μας… Οι πολύμηνες αναμονές έχουν γίνει αγαπημένα θέματα πρωτοσέλιδων, τίτλων, ιστότοπων, εκπομπών… Εχουν γίνει κατάσταση… Και μέσα από αυτή την αγωνία, αυτή την αβεβαιότητα προβάλλει σωτήρας ο Σπυρίδων Αδωνις. Ιδού η εξειδίκευση της γενικής φιλελεύθερης καπιταλιστικής συνταγής: ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΑ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΑ ΕΠ’ ΑΜΟΙΒΗ!!!

Εχουμε ξαναγράψει πριν λίγο καιρό (Στο νέο ΕΣΥ θα είναι όλοι ίσοι …το πρωί !). Σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αποκαλύψουμε και το τιμολόγιο της χειρουργικής μας βοήθειας, όπως το διαβάσαμε στο διαδίκτυο…

Πολύ μικρή επέμβαση: 300 ευρώ.

Μικρή: 500 ευρώ.

Μεσαία: 900 ευρώ.

Μεγάλη: 1.200 ευρώ.

Βαριά: 1.600 ευρώ.

Εξαιρετικά βαριά: 2.000 ευρώ.

Ιδού ένας εμπνευσμένος τιμοκατάλογος σε πνεύμα φιλανθρωπίας, κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά και κεφαλαιοκρατικής αξιοκρατικής διαβάθμισης…

Όλα καλά, λοιπόν… Προς δόξαν της κοινωνικής μας ευρυθμίας αλλά και της συλλογικής μας …μακαριότητας.

Ισως χρειαστεί και μία διευκρινιστική  εγκύκλιος ώστε να συγκεκριμενοποιηθούν τα όρια μεταξύ πολύ μικρής, μικρής μεσαίας, βαριάς, πολύ βαριάς χειρουργικής επέμβασης.

Ώστε ο εξευτελισμός μας να γίνει τέλειος!!!

 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων