Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Δεν θα συνεχίσω να είμαι συνένοχος στη
γενοκτονία. Πρόκειται να προβώ σε μια ακραία πράξη διαμαρτυρίας η οποία όμως,
σε σύγκριση με όσα βιώνει ο κόσμος στην Παλαιστίνη στα χέρια των αποικιοκρατών,
δεν είναι καθόλου ακραία. Αυτό αποφάσισε η δική μας άρχουσα τάξη ότι θα είναι
το φυσιολογικό.
Αυτή είναι η κληρονομιά του Αμερικανού,
Χριστιανού στο θρήσκευμα, αξιωματικού της αμερικάνικης πολεμικής αεροπορίας Ααρον
Μπουσνέλ προς την ανθρωπότητα.
Το θρήσκευμα το αναφέρουμε μόνον για
να προλάβουμε αυτούς, που θα έβλεπαν στο πρόσωπό του κάποιο φανατικό Μουσουλμάνο
τζιχαντιστή… Ετσι θα ήταν ευκολότερο να παρακαμφθεί η αξία της πράξης, που
ούτως ή άλλως χάνεται στα …πολλά της πληθωρικής μας παρα-πληροφόρησης…
Και τον δικό μας, τον Κώστα Γεωργάκη… Μετά από την υπέρτατη θυσία του οι χουνταίοι κυκλοφορούσαν πως ήταν
ένα …τρελόπαιδο, ένα βλαμμένο !!!
Ο Ααρον Μπουσνέλ, λοιπόν, δεν ήταν μουσουλμάνος
τζιχαντιστής… Ούτε Χριστιανός τζιχαντιστής… Γιατί υπάρχουν και τέτοιοι ουκ ολίγοι…
Γεμάτοι από δαύτους είναι και η χώρα μας… Ηταν ένας συνειδητός ΠΟΛΙΤΗΣ του
κόσμου με την συνειδητότητα του σε δυσθεώρητα ύψη τιμής και αξιοπρέπειας…
Με τα λόγια που εκφώνησε λίγο πριν
καταθέσει το ύψιστο προνόμιό του, την ζωή του, ο Ααρον Μπουσνέλ κράτησε την ζωή
του…
Με πεντακάθαρο μυαλό, ο μηχανικός
πληροφορικής του Αμερικάνικου στρατού, με λιτό αλλά καυτό λόγο εξήγησε γιατί
είναι ‘υποχρεωμένος’ να θυσιαστεί…
‘Λευτεριά
στην Παλαιστίνη’ φώναζε όση ώρα ζούσε πριν οι φλόγες, που τον έκαιγαν,
τον αποκόψουν από τη επικοινωνία με τον κόσμο μας…
Δεν είναι που θα σοκάρει τους καθημερινούς
δολοφόνους στην Γάζα ή τους υποστηρικτές τους.
Είναι, που μας γεμίζει ελπίδες!!! Όταν
η ζοφερή πραγματικότητα της Ιμπεριαλιστικής επιβολής στον πλανήτη λυγίζει την
ανθρωπιά, την υπομονή και την επιμονή, προσωπικότητες σαν τον Ααρον
αναλαμβάνουν να φωτίζουν στο σκοτάδι και να ξαναδείχνουν τον δρόμο.
Σαν λαμπάδα, μπροστά από την πρεσβεία
του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον… Το σπίτι της αντιπροσωπείας των σιωνιστών, που
έχουν ανάψει τις κρεατομηχανές τους και τις έχουν βάλει στο φουλ να δουλεύουν…
Εκεί σε αυτή τη στενή λωρίδα γης του
μαρτυρίου…
Σχόλια