Γιούρι Κοσιούκ είναι το όνομα του Ουκρανού δισεκατομμυριούχου, που αγόρασε το 70% της Εταιρείας Νιτσικάκος… Ο Γιούρι, λοιπόν, αναλαμβάνει από εδώ και πέρα την σίτισή μας με πουλερικά αν και ουσιαστικά πολύ καιρό πριν βρισκόταν στα ράφια των Σούπερ Μάρκετς με διάφορα συναφή προϊόντα, που αγνοούσαμε… Αστειευόμαστε, βέβαια ως προς την μετονομασία των προϊόντων Νιτσιάκος αλλά ακριβολογούμε ως προς την οικονομική συναλλαγή και την αλλαγή ιδιοκτησίας, που πραγματοποιήθηκε αυτές τις μέρες… Θα αναρωτηθείτε, βέβαια, ποιος είναι ο Γιούρι και ολίγον ποιητικά και σατυρικά θα σας απαντούσαμε: είναι η πρόσφατη ιστορία της Ουκρανίας μέσω πουλερικών. Οι φήμες τον χαρακτηρίζουν αυτοδημιούργητο, που στον καπιταλισμό σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς, ποιους και πόσο έκλεψε… Γιατί άλλοι λαμπροί Ουκρανοί ολιγάρχες ακολούθησαν μία ευκολότερη διαδρομή, κοινή με εκείνη των συναδέλφων του και σε άλλες χώρες που προέκυψαν από την διάλυση της ΕΣΣΔ. Βούτηξαν δηλαδή κρατικές περιουσίες, που έλεγχαν μέσω...
Οσο και αν η ψυχή μαυρίζει από τους βόγγους, τις βρισιές,
τους πόνους και τις αδικίες, υπάρχουν στιγμές, υπάρχουν άνθρωποι μέσα σ’ αυτές,
που καθαρίζουν την μαυρίλα και αφήνουν το φως να μπει.
Να, π.χ. τί συνέβη κατά την τελετή των βραβείων όσκαρ.
Πλάι στις λαμπερές στολές και την χλιδή της βραδιάς
υπήρξε η κατάθεση ανθρωπιάς, η καταγγελία και η υψηλή διαμαρτυρία για το
έγκλημα στη Γάζα.
Ο Mark Ruffalo, με την καρφίτσα για την κατάπαυση του
πυρός στη Γάζα στο πέτο, στο Κόκκινο Χαλί των Όσκαρ. Αντίστοιχες κινήσεις από
πλήθος καλλιτεχνών, την ώρα που έξω από το θέατρο, είχε οργανωθεί μεγάλη
διαδήλωση υπέρ του λαού της Παλαιστίνης.
Σημαντική στιγμή στη βραδιά των Όσκαρ, όταν ο εβραϊκής
καταγωγής Τζόναθαν Γκλέιζερ, σκηνοθέτης του «The Zone of Interest»(Ζώνη
Ενδιαφέροντος), ταινία που πραγματεύεται γεγονότα σχετικά με το Ολοκαύτωμα και
το Άουσβιτς, στον λόγο, κατά την παραλαβή του Όσκαρ για την καλύτερη Διεθνή
Ταινία, τοποθετήθηκε ανοιχτά υπέρ του λαού της Παλαιστίνης, αναδεικνύοντας την
ανάγκη να σταματήσει άμεσα η γενοκτονία!
«Όλες μας οι επιλογές έγιναν έτσι, ώστε να
ανταποκρίνονται και να προβληματίζουν το παρόν, όχι απλά για να πούμε «Κοιτάξτε
τι έκαναν τότε», αλλά για να πούμε εμείς «Κοιτάξτε τι κάνουμε τώρα». Η ταινία
μας δείχνει που οδηγεί η απανθρωπιά στα χειρότερα της. Έχει διαμορφώσει όλο το
παρελθόν και το παρόν μας. Αυτή τη στιγμή στεκόμαστε εδώ ως άνθρωποι που
αρνούνται να σφετερίζεται μια Κατοχή την εβραϊκότητά τους και το Ολακαύτωμα»