Χρειάστηκαν τόσα χρόνια αντιπαραθέσεων, αντιδικιών, καταγγελιών ένθεν κακείθεν για να βρεθεί επιτέλους εν σωτηρίω έτη 2026 ένας άξιος Ιταλός αρχαιολόγος, που το ξεκαθάρισε το ζήτημα ορθά-κοφτά: Τα γλυπτά ανήκουν κεκεί, που ήδη βρίσκονται, δηλαδή στο Βρετανικό Μουσείο!!! Ιδού ένας λαμπρός Ιταλός επιστήμονας, ο Μάριο Τραμπούκο ντελα Τορέτα, που βάζει τα πράγματα στην θέση τους… Ας προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε τις ατράνταχτα τεκμηριωμένες θέσεις του: ● Ο Παρθενώνας έχει υπερεκτιμηθεί στην Ευρώπη υπερβολικά. Ένα τοπικό οικοδόμημα ήταν, πιθανότατα ούτε καν ναός!!! Χτίστηκε με λεφτά των συμμάχων της Αθήνας… Κάτι σαν να έφτιαχνε ο Τραμπ την αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο με λεφτά των ΝΑΤΟ… Αν είναι δυνατόν… Αυτό είναι το πρώτο τρανταχτό επιχείρημα, που τεκμηριώνει γιατί τα γλυπτά πρέπει να παραμείνουν στον Βρετανικό Μουσείο… ● Ο Έλγιν δεν τα έκλεψε… A πλά εφάρμοσε το Οθωμανικό δίκαιο της εποχής… Ελαβε ‘κανονική’ άδεια από τις Οθωμανικές αρχές!!! Είναι φανερό, πως ο Ιταλός ‘επιστήμονας΄ έχ...
Οσο και αν η ψυχή μαυρίζει από τους βόγγους, τις βρισιές,
τους πόνους και τις αδικίες, υπάρχουν στιγμές, υπάρχουν άνθρωποι μέσα σ’ αυτές,
που καθαρίζουν την μαυρίλα και αφήνουν το φως να μπει.
Να, π.χ. τί συνέβη κατά την τελετή των βραβείων όσκαρ.
Πλάι στις λαμπερές στολές και την χλιδή της βραδιάς
υπήρξε η κατάθεση ανθρωπιάς, η καταγγελία και η υψηλή διαμαρτυρία για το
έγκλημα στη Γάζα.
Ο Mark Ruffalo, με την καρφίτσα για την κατάπαυση του
πυρός στη Γάζα στο πέτο, στο Κόκκινο Χαλί των Όσκαρ. Αντίστοιχες κινήσεις από
πλήθος καλλιτεχνών, την ώρα που έξω από το θέατρο, είχε οργανωθεί μεγάλη
διαδήλωση υπέρ του λαού της Παλαιστίνης.
Σημαντική στιγμή στη βραδιά των Όσκαρ, όταν ο εβραϊκής
καταγωγής Τζόναθαν Γκλέιζερ, σκηνοθέτης του «The Zone of Interest»(Ζώνη
Ενδιαφέροντος), ταινία που πραγματεύεται γεγονότα σχετικά με το Ολοκαύτωμα και
το Άουσβιτς, στον λόγο, κατά την παραλαβή του Όσκαρ για την καλύτερη Διεθνή
Ταινία, τοποθετήθηκε ανοιχτά υπέρ του λαού της Παλαιστίνης, αναδεικνύοντας την
ανάγκη να σταματήσει άμεσα η γενοκτονία!
«Όλες μας οι επιλογές έγιναν έτσι, ώστε να
ανταποκρίνονται και να προβληματίζουν το παρόν, όχι απλά για να πούμε «Κοιτάξτε
τι έκαναν τότε», αλλά για να πούμε εμείς «Κοιτάξτε τι κάνουμε τώρα». Η ταινία
μας δείχνει που οδηγεί η απανθρωπιά στα χειρότερα της. Έχει διαμορφώσει όλο το
παρελθόν και το παρόν μας. Αυτή τη στιγμή στεκόμαστε εδώ ως άνθρωποι που
αρνούνται να σφετερίζεται μια Κατοχή την εβραϊκότητά τους και το Ολακαύτωμα»