Αυτός είναι ο τίτλος του σημειώματος του φίλτατου Στέφανου Πάντου . Αναφέρεται σε ένα 'δευτερεύον' γεγονός. Οχι σαν και εκείνα των πολέμων στον κόλπο, την Ουκρανία, τις επεμβάσεις στην Βενεζουέλα και την προετοιμαζόμενη στην Κούβα... Υπάρχουν όμως μικρά γεγονότα, που σημαδεύουν την καθημαρινότητά μας με την παραδειγματική ή την αποτρεπτική τους δύναμη... Γι' αυτό και είναι βαθύτατα πολιτικά... Ένα τέτοιο ακολουθεί... Η σύνταξη του Στεφάνου * Δεν θα έγραφα το ποστ αν δεν υπήρχε σήμερα ένα δημοσίευμα που να αναφέρει ονομαστικά ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ λαμβάνει και μισθό και σύνταξη. Πριν ενάμιση χρόνο ο Στεφάνου ξεκίνησε να λαμβάνει τη σύνταξη που δικαιούτο επειδή ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Αμέσως φρόντισε η σύνταξη αυτή να καταβάλλεται με πάγια εντολή σε δύο διαφορετικά ιδρύματα για παιδιά. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς άλλη συζήτηση. Και -κυρίως- χωρίς να μας επιτρέψει να το πούμε οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε, είτε...
Οσο και αν η ψυχή μαυρίζει από τους βόγγους, τις βρισιές,
τους πόνους και τις αδικίες, υπάρχουν στιγμές, υπάρχουν άνθρωποι μέσα σ’ αυτές,
που καθαρίζουν την μαυρίλα και αφήνουν το φως να μπει.
Να, π.χ. τί συνέβη κατά την τελετή των βραβείων όσκαρ.
Πλάι στις λαμπερές στολές και την χλιδή της βραδιάς
υπήρξε η κατάθεση ανθρωπιάς, η καταγγελία και η υψηλή διαμαρτυρία για το
έγκλημα στη Γάζα.
Ο Mark Ruffalo, με την καρφίτσα για την κατάπαυση του
πυρός στη Γάζα στο πέτο, στο Κόκκινο Χαλί των Όσκαρ. Αντίστοιχες κινήσεις από
πλήθος καλλιτεχνών, την ώρα που έξω από το θέατρο, είχε οργανωθεί μεγάλη
διαδήλωση υπέρ του λαού της Παλαιστίνης.
Σημαντική στιγμή στη βραδιά των Όσκαρ, όταν ο εβραϊκής
καταγωγής Τζόναθαν Γκλέιζερ, σκηνοθέτης του «The Zone of Interest»(Ζώνη
Ενδιαφέροντος), ταινία που πραγματεύεται γεγονότα σχετικά με το Ολοκαύτωμα και
το Άουσβιτς, στον λόγο, κατά την παραλαβή του Όσκαρ για την καλύτερη Διεθνή
Ταινία, τοποθετήθηκε ανοιχτά υπέρ του λαού της Παλαιστίνης, αναδεικνύοντας την
ανάγκη να σταματήσει άμεσα η γενοκτονία!
«Όλες μας οι επιλογές έγιναν έτσι, ώστε να
ανταποκρίνονται και να προβληματίζουν το παρόν, όχι απλά για να πούμε «Κοιτάξτε
τι έκαναν τότε», αλλά για να πούμε εμείς «Κοιτάξτε τι κάνουμε τώρα». Η ταινία
μας δείχνει που οδηγεί η απανθρωπιά στα χειρότερα της. Έχει διαμορφώσει όλο το
παρελθόν και το παρόν μας. Αυτή τη στιγμή στεκόμαστε εδώ ως άνθρωποι που
αρνούνται να σφετερίζεται μια Κατοχή την εβραϊκότητά τους και το Ολακαύτωμα»