Ματιές στην εξωραϊσμένη φρίκη, που μας περιβάλλει

●Το αντιγράφουμε αυτολεξί από τον ιστότοπο efsyn: Η κυβέρνηση επιλέγοντας να μην ενεργοποιήσει για το 2023 τη δυνατότητα ανακούφισης των καταναλωτών που στήριξαν «αφιλοκερδώς» και την περασμένη χρονιά την ενεργειακή μετάβαση με επέκταση της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης, «χάρισε» στα δύο διυλιστήρια «κοινωνικούς πόρους» ύψους 425 εκατ. ευρώ για το 2023, οι οποίοι στο μεγαλύτερο μέρος τους χρηματοδοτούν τα θηριώδη μερίσματα των δύο ομίλων.

Τα μεγέθη ζαλίζουν, τρομάζουν… Αλλά εμείς φυσικά δεν διαμαρτυρόμαστε… αντίθετα καμαρώνουμε, χειροκροτούμε… Aντε το πολύ-πολύ να ζηλέψουμε!

●  Η Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι η ‘διάσημη’ πιτσιρίκα που έχει ενεργοποιηθεί και έχει καταγραφεί ως ακτιβίστρια για την προστασία του περιβάλλοντος… Και όπως είναι φυσικό, κάθε σοβαρή περιβαλλοντική δράση γίνεται αργά ή γρήγορα, λιγότερο ή περισσότερο αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή. Τότε λοιπόν παρεμβαίνουν οι δυνάμεις προάσπισης της έννομης τάξης για να προασπιστούν τα συμφέροντα των μονοπωλίων της  ενέργειας.

Η Γκρέτα και η οργάνωση Extinction Rebellion κατήγγειλε την επιδότηση της εξόρυξης ορκυκτών καυσίμων πραγματοποιώντας αποκλεισμό αυτοκινητόδρομου στην Ολλανδία… Και η δημοκρατική αστυνομία, της δημοκρατικής Ολλανδίας, την βούτηξε με δημοκρατικές διαδικασίες και την μετέφερε με δημοκρατική κλούβα στα δημοκρατικά κρατητήρια. Δημοκρατική, που είναι η ΕΕ.

● Με απευθείας ανάθεση σε ιδιωτική εταιρεία, από την υπουργό Πολιτισμού, προχωρούν τα έργα, που αφορούν τη δυτική πρόσβαση στην Ακρόπολη. Διαμαρτύρονται οι αρμόδιοι αλλά νομίζουμε, πως δεν έχουν δίκιο…. Ισα-ίσα, που τέτοιες πρωτοβουλίες ανάμεσα στο ΥΠΠΟ και ιδιωτικές εταιρείες είναι μία λαμπρή απόδειξη της αφοσίωσης της πολυχρονεμένης μας στο πνεύμα της φιλελεύθερης ανάπτυξης… Με τον γνωστό σεβασμό στην εθνική μας κληρονομιά, βεβαίως, βεβαίως… Εξάλλου έχουν να μιλούν το μετρό της Θεσσαλονίκης και ο τσιμεντόδρομος στην Ακρόπολη… Περιμένουμε και άλλα με μεγάλη προσδοκία…

● Ένα από τα υπερσύγχρονα τραίνα μας, που τρέχουν πάνω στις υπερσύγχρονες γραμμές του σιδηροδρομικού μας δικτύου και υποστηρίζονται από τις υπερσύγχρονες υπηρεσίες στήριξης, πήρες φωτιά… Οι μηχανοδηγοί πρόλαβαν και κατέβηκαν και το συμβάν δεν είχε συνέχεια… Εγκυρες πληροφορίες της ΦΑΙΑΚΙΑΣ αποδίδουν την φωτιά στο κλίμα υψηλής εκσυγχρονιστικής θερμοκρασίας, που περιβάλλει τις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες… Ιδιαίτερα μετά από το …’κατόρθωμα’ των Τεμπών, η στήριξη της κυβέρνησης στα ιδιωτικοποιημένα μας τραίνα είναι παραδειγματική και συγκινητική… Ιδιωτικοποίηση και κυβερνητική αγάντα είναι οι κύριοι παράγοντες για τα μεγαλεία που γράφονται πάνω στις Ελληνικές ράγες.

● Εξαγγελίες μεγάλων αλλαγών στην αστυνομία από τον πρωθυπουργό τον υπουργό ΠΟ-ΠΡΟ… Ενας άνεμος εκσυγχρονισμού σαλπίζει για την ΕΛΑΣ... Η εξαγγελία είναι …τελείως άσχετη με την κατακραυγή της κοινής γνώμης, που δυσκολεύεται να πιστέψει, ότι μία κοπέλα 28χρονών έχει πάει στο αστυνομικό τμήμα για να προαναγγείλει τον θανάσιμο κίνδυνο. Είναι στα πλαίσια της συνεχούς αναβάθμισης της δημόσιας ζωής μας και των θεσμών, που την διαφεντεύουν (υγεία, παιδεία, δικαιοσύνη, κοινωνική πρόνοια, προστασία της ασφάλειας και της ζωής των πολιτών)… Ολων αυτών των μεταρρυθμίσεων, που βιώνουμε κάθε μέρα με τις χιλιάδες διορισμών υγειονομικών γιατρών, δασκάλων, καθηγητών… Το μαζικό χτίσιμο, τον εκσυγχρονισμό και τον εξοπλισμό σχολείων, νοσοκομείων…

Η δολοφονία της Κυριακής απλά συνέπεσε…

Αυτά και τόσα άλλα παρόμοια είναι που μας κάνουν φανατικούς υπερασπιστές της αστικής δημοκρατίας, την οικονομίας της αγοράς, του …’υγιούς’ ανταγωνισμού…

Και καλή μας νύχτα…   

 

 

Οι δέκα δημοφιλέστερες αναρτήσεις του τελευταίου μήνα...
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
✖
Τώρα ακούγεται: -
00:00 00:00
⏮
▶
⏸
⏹
⏭
🔊
🎤 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
📖 ΚΕΙΜΕΝΑ
PODCAST
📻 ΡΑΔIO ΦΑΙΑΚΙΑ
ΡΑΔΙΟ ΦΑΙΑΚΙΑ - ON AIR STUDIO
✖
Τώρα παίζει: -
00:00 00:00
⏮
▶
⏭
⏸
⏹
🔀
🔊
Τραγούδια του κόσμου
Ελληνικά τραγούδια
PLAYLIST



κάποιοι λίγοι στίχοι...

ιδιωτικοποιείστε!!!

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…
Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.
Ζοζέ Σαραμάγκου (1922 -2010)

Αυτούς τους έχω βαρεθεί

Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,
τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,
που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά
κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,
σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,
τους έχω βαρεθεί.

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,
των γραφειοκρατών η φάρα,
στήνει με ζήλο περισσό,
στο σβέρκο του λαού χορό,
στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,
την έχω βαρεθεί.

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Γερμανούς, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δε γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.

Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.

Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,
κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί.

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω βαρεθεί.

Βολφ Μπίρμαν (1936 -

σ τ η θ ά γ χ η

Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το Κίτρινο ποτάμι

Κι ύστερα, γιατρέ, την πάσα αυγή
την πάσα αυγή γιατρέ, με τα χαράματα
πάντα η καδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται.

Κι ύστερα, να, σαν οι φυλακισμένοι γέρνουνε στον ύπνο
και σβήνουν στο νοσοκομείο τα τελευταία βήματα
τραβάει ολόισια, γιατρέ, η καρδιά μου
τραβάει, γιατρέ, στην Ισταμπούλ, σ’ ένα παλιό ξύλινο σπίτι.

Κι ύστερα, δέκα χρόνια τώρα, να, γιατρέ
που τίποτα δεν έχω μες στα χέρια μου να δώσω στο φτωχό λαό μου
τίποτα πάρεξ ένα μήλο
ένα κόκκινο μήλο, την καρδιά μου.

Κι είναι γιατρέ, απ’ αφορμή όλα τούτα
που μες στα στήθια μου έχω τούτη την αρρώστια
όμως, γιατρέ, και μ’ όλα τα ντουβάρια που μου κάθονται στα στήθια
κοιτάω τη νύχτα ανάμεσα απ’ τα κάγκελα
κι όλη η καρδιά μου αντιχτυπά και στο πιο μακρινό αστέρι.

Ναζίμ Χικμέτ
(1901 - 1963)

μ ι κ ρ ό κ ο σ μ ο ς

Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες, μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο `κει που εβάδιζε.
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.

Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει,
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε.

Ναζίμ Χικμέτ
(1901 - 1963)

Μ ι λ ώ

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουν δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
τους μαστροπούς ποιητές που σέρνονται τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και το δάκρυ των μελλοθανάτων

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π’ αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματα Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοι τους φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί γαλήνιοι το δρόμο παίρνουνε π’ άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

Μανώλης Αναγνωστάκης
(1925 - 2005)

Σὲ περιμένω παντοῦ

Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου,
μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου.
Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.

Τὴν ἀγάπη μας αὔριο, θὰ τὴ διαβάζουν τὰ παιδιὰ στὰ σχολικὰ βιβλία,
πλάι στὰ ὀνόματα τῶν ἄστρων καὶ τὰ καθήκοντα τῶν συντρόφων.
Ἂν μοῦ χάριζαν ὅλη τὴν αἰωνιότητα χωρὶς ἐσένα,
θὰ προτιμοῦσα μιὰ μικρὴ στιγμὴ πλάι σου.

Θὰ θυμᾶμαι πάντα τὰ μάτια σου, φλογερὰ καὶ μεγάλα,
σὰ δύο νύχτες ἔρωτα, μὲς στὸν ἐμφύλιο πόλεμο.

Ἄ! ναί, ξέχασα νὰ σοῦ πῶ, πὼς τὰ στάχυα εἶναι χρυσὰ κι ἀπέραντα, γιατὶ σ᾿ ἀγαπῶ.

Κλεῖσε τὸ σπίτι. Δῶσε σὲ μιὰ γειτόνισσα τὸ κλειδὶ καὶ προχώρα. Ἐκεῖ
ποὺ οἱ φαμίλιες μοιράζονται ἕνα ψωμὶ στὰ ὀκτώ, ἐκεῖ ποὺ
κατρακυλάει ὁ μεγάλος ἴσκιος τῶν ντουφεκισμένων. Σ᾿ ὅποιο μέρος
τῆς γῆς, σ᾿ ὅποια ὥρα, ἐκεῖ ποὺ πολεμᾶνε καὶ πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ ἕνα καινούργιο κόσμο…
ἐκεῖ θὰ σὲ περιμένω, ἀγάπη μου!

Τάσος Λειβαδίτης
(1922 - 1988)

Κι ήθελε ακόμη

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

Εκεί, προσεκτικά σε μια γωνιά μαζεύω με τάξη,
φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο.
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω
όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.

Μανώλης Αναγνωστάκης
(1925 - 2005)





Translate

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων
Π ρ ο φ ί λ
προφίλ
Ο Μίλτος Βασιλείου είναι συνταξιούχος αναπληρωτής καθηγητής πνευμονολογίας.