Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
…Μετά από μία απίστευτα σκληρή μάχη που έδωσε για να
κρατηθεί στη ζωή… Διαψεύδοντας επί μήνες τις δυσμενείς προβλέψεις των γιατρών
του, που κατέθεταν καθημερινά πεσιμιστικά ‘ανακοινωθέντα’, ο Γιάννης Νικολακόπουλος κατάφερε να ξεπεράσει την αρχική ‘κατατροφή’, να επιβιώσει σε
πολυήμερη νοσηλεία στην ΜΕΘ, να ξεπεράσει ουκ ολίγες λοιμώξεις, να επανέλθει σε
ένα βασικό επίπεδο επικοινωνίας, να πάρει τον δρόμο της αποκατάστασης…
Κάπου εδώ οι δολοφονικοί μικροοργανισμοί, που
καιροφυλακτούν σε αυτές τις περιπτώσεις έκαναν την πιο άγρια επίθεσή τους και
τον λύγισαν…
Ετσι, έφυγε ο Γιάννης, αφήνοντας πίσω μία τεράστια
παρακαταθήκη μνημών προσωπικής, υπαρξιακής ποιότητας, πλούσιας αγωνιστικότητας
και μεγάλης αγωνίας για τα διαδραματιζόμενα στην αριστερά στην οποία ήταν
δοσμένος και αφοσιωμένος.
Οσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν -ανάμεσα σε
αυτούς και ο υπογραφόμενος- έχουν έναν πακτωλό αναμνήσεων από ζεστή συντροφιά,
πρόθυμη και ανιδιοτελή φιλοξενία, γόνιμη κουβέντα και πνευματικά ψαξίματα…
Αλλοι, που έζησαν πιο κοντά του στις στιγμές της
πολιτικής και κοινωνικής του δράσης θα έχουν να πουν πολλά, πάρα πολλά… Εμείς
θα κρατήσουμε τον Γιάννη με την όμορφη και την πλούσια ψυχή…
Γειά σου φίλε Γιάννη.
Σχόλια