Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Το άρθρο του φίλτατου Γιώργου Ρούση με τίτλο: Η
σοσιαλδημοκρατία αριστερό δεκανίκι της εξουσίας του κεφαλαίου επιχειρεί
κοινωνιολογική, φιλοσοφική και πολιτική προσέγγιση του ζητήματος των σχέσεων
των δύο ρευμάτων, που στις αρχές του 20ου αιώνα πορεύθηκαν σαν
εναλλακτικές εκφράσεις της εργατικής τάξης αλλά πολύ γρήγορα μέσα στην διαδρομή
του Α’ Παγκόσμιου πολέμου και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ξεχώρισαν ριζικά οι
δρόμοι τους… Η άνοδος του φασισμού επέφερε κάποιες αμβλύνσεις αλλά η σοσιαλδημοκρατία
είχε αποφασίσει να ξεκόψει από την ρίζα της: τον Μαρξισμό. Η συνέχεια γνωστή,
ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όπου η κατάρρευση του ‘υπαρκτού σοσιαλισμού’
έδωσε την ευκαιρία αυτοαποκαλύψεων χωρίς προσχήματα. Η μετάπτωση σε όχι απλά
ρεφορμιστικές αλλά ανοιχτά νεοφιλελεύθερες θέσεις αποδίδει το ιστορικό πολιτικό
στίγμα της σοσιαλδημοκρατίας, που για πολλαπλή φορά αποδεικνύει, ότι πολλές φορές
το όνομα δεν έχει καμία σχέση με την ουσία.
Παραθέτουμε το άρθρο του Γιώργου σε μορφή ηλεκτρονικού
βιβλίου.
Σχόλια