Η βραδινή αεροπορική επίθεση του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου πρέπει να είναι η φονικότερη μέχρι στιγμής κατά την αναζωπύρωση της σύγκρουσης Ισραήλ-Χεσμπολάχ. Αριθμός θυμάτων: τουλάχιστον 254 νεκροί, πάνω από 1500 τραυματίες... Το Ισραήλ δεν 'τσαντίστηκε' ξαφνικά ούτε τυχαία...Λίγο μετά την επίτευξη μια δύσκολης και ασαφούς εκεχειρίας το Ισλαμαμπάντ μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η Ισραηλινή ηγεσία, σταθερά πολεμοχαρής, επιδιώκει την πλήρη ανατροπή όσων δύσκολα και πάνω σε πολλά ερείπια και αίμα αρχίζουν να χτίζονται… Η εξαλλοσύνη του Νετανιάχου είναι τόση, που μπορεί να ‘απομακρύνει’ έστω και για λίγο τον Αμερικανό Πρόεδρο από τον προγραμματισμένο αφανισμό των ‘αντιπάλων’ του… Την σχετική αυτονομία της πολιτικής των ΗΠΑ από το Ισραήλ σχολίασε στην ‘Χααρέτζ’ ο έγκυρος Ισραηλινός δημοσιογράφος Γκιντεόν Λεβί. Τολμηρή εκτίμηση για κάτι, που μόλις αχνοφαίνεται. Ιδωμεν. Για την ώρα, το Ισραήλ αποδοκιμάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την διαπραγματευτική συναλλαγή με το Ιρ...
Το να κόψεις τα τρία από τα τέσσερα πόδια σε ένα γατί
είναι μία συγκεκριμένη διαδικασία, που όσο και νάναι …θέλει το χρόνο της… Δεν
είναι στιγμιαία…
Πρώτα αρπάζεις το γατί και το καθηλώνεις από το σβέρκο…
Χρειάζεσαι και ένα - δύο φίλους για να γίνει η όλη επιχείρηση με σιγουριά και
ασφάλεια… Μην μας γρατσουνίσει το κω@@γατο!
Εχεις μαζί σου το κατάλληλο εργαλείο… Π.χ. μία πένσα… Ενα
πριόνι μπαταρίας… Ένα μεγάλο ψαλίδι κήπου… Ένα κλαδευτικό… Κάτι σχετικό τέλος
πάντων… Μετά ο φίλος αρπάζει το ένα ποδάρι και χρααατς… Πάει το πρώτο.
Το γατί σφαδάζει… Ουρλιάζει από τον φριχτό πόνο… Χτυπιέται
απελπισμένο αλλά ό ένας κρατάει γερά και ο άλλος αρπάζει το άλλο πόδι και ξανά
χρααατς… Δεν έχει όριο ο πόνος, η στριγγλιά, η οιμωγή, το αίμα που κυλάει…
Η παρέα ξεκαρδίζεται… Εχει πλάκα ρε μαλάκα… Ναι,
ρε μαλάκα… Ελα πάμε και το τρίτο… Και ξανά χρααατς
Ελα άστο τώρα…
Θάχει πλάκα με το ένα πόδι… Ελα
πάμε…
Η παρέα αποχώρησε… Κάπνισαν κανένα τσιγαράκι, Ηπιαν
μερικές μπύρες… Ξεκαρδιζόνταν στα γέλια κάθε φορά που θυμόταν το …καλαμπούρι τους…
Στο τέλος πήγαν ήσυχοι, φχαριστημένοι και κεφάτοι να κοιμηθούνε…
Το γατάκι διαψεύδοντας ανατριχιαστικά τον νόμο των
πιθανοτήτων επέζησε από αυτό τον τριπλό, εγκληματικό βασανιστικό ακρωτηριασμό…
Τα ανθρωποειδή δεν τα γνωρίζουμε…
Διαφεύγουν… Κρίμα… Τέτοιους λεβέντες καλό θα ήταν να τους
ξέρουμε. Να ξέρουμε και τις σ@@@@φατσές τους για να φυλαγόμαστε… Γιατί ακόμα
και αν αναγνωριστούν, στην χειρότερη γι’ αυτούς περίπτωση θα δικαστούν, θα φάνε
ένα προστιματάκι και θα γυρίζουν και πάλι ανάμεσά μας…
Στην πλατεία που παίζουν τα παιδιά μας, στο σούπερ
μάρκετ που ψωνίζουμε, στο λεωφορείο που παίρνουμε, στην ουρά της τράπεζας ή του
ATM…
Εκεί θα είναι τα καθάρματα… Ετοιμοι, δοκιμασμένοι για
το επόμενο βήμα τους, αν δεν το έχουν ήδη κάνει: την ένταξή τους σε κάποιο
ναζιστικό μόρφωμα…
Θυμηθείτε το 1900 του Μπερτολούτσι: Οι νεαροί
φασίστες έπρεπε να αποδείξουν την λεβεντιά τους αν κατάφερναν με κεφαλιά να
ξεκοιλιάσουν ένα γατί καρφωμένο στον τοίχο από τα 4 πόδια του… Επαιρναν την σχετική φόρα και …κρατς!
Στις εποχές που περνάμε έχει πρακτική σημασία να τα
γνωρίζουμε τέτοια καθίκια…
Σχόλια