Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Το μετρό της Αθήνας εγκαινιάστηκε πριν 24 χρόνια…
Ωραία χρόνια εκείνα… Σέρναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα… Μπαίναμε στο Ευρώ…
Γινόμαστε μέλος της ΟΝΕ… Τότε, που οι Τράπεζες σου …επέβαλλαν δάνειο για να …ξύνεσαι
Τί να πρωτοθυμηθούμε! Λεφτά να δουν τα μάτια σου…
Ποιος παρήγε αυτόν το πλούτο; Μα, φυσικά τα κορόιδα…
Ποιος επωφελούνταν και τα τσέπωνε; Μα, φυσικά οι ατσίδες, τα γεράκια… Ποιος θα
πλήρωνε στο τέλος το μάρμαρο; Μα, φυσικά τα κορόιδα… Γνωστό, χιλιοεπαναλαμβανόμενο
σενάριο με πρωταγωνιστές την ‘πλέμπα’ και σκηνοθέτες και παραγωγούς τους έχοντες,
τους κατέχοντες και τα τσιράκια τους…
Τότε λειτούργησε το μετρό… Και ήταν τα καλύτερα χρόνια
της λειτουργίας του, γιατί:
-Τα δρομολόγια ήταν πυκνά και τακτικά.
-Εξαιτίας της ικανοποιητικής συχνότητας και συνέπειας
των δρομολογίων, η κατάσταση των επιβατών μέσα στα βαγόνια ήταν ικανοποιητικά ανεκτή…
-Σταθμοί και τραίνα ήταν πεντακάθαρα εξαιτίας της συστηματικής
φύλαξης. ’Οχι για τα μάτια του κόσμου αλλά επί της ουσίας… Διάφοροι …μάγκες, λεβενταράδες,
που περιφρονούσαν την ευρυθμία και την καθαριότητα του χώρου ανακαλούνταν στην
τάξη από σχετικά επαρκές προσωπικό φύλαξης…
Πέρασαν τα έτη των …παχέων αγελάδων και ήλθε η …’ευλογημένη’ εποχή των μνημονίων… Για να μπει ένα φρένο στον …ασύδοτο πλουτισμό του ελληνικού λαού, εφαρμόστηκαν, εφαρμόζονται και θα εφαρμόζονται ‘μέτρα εξυγίανσης’, που μας απογειώνουν σαν κοινωνία καθημερινά. Πέρα, λοιπόν από τους χώρους της Υγείας, της Παιδείας, της κοινωνικής πρόνοιας, ο τομέας των συγκοινωνιών εβίωσε και βιώνει όλο το μεγαλείο των μνημονιακών ‘διορθώσεων. Ετσι:
-ο χρόνος αναμονής μεταξύ των δρομολογίων έχει
πρακτικά τετραπλασιαστεί.
-Η καθαριότητα, η διατήρηση και η συντήρηση σταθμών
και συρμών υποβιβάζονται μέρα με την ημέρα…
-το μόνιμο προσωπικό έχει ελαττωθεί θεαματικά χωρίς να
αντικατασταθεί, την ώρα, που θα έπρεπε να πολλαπλασιαστεί, ακολουθώντας την
επέκταση γραμμών και δρομολογίων.
-η φύλαξη δεν έχει απλά περιορισθεί… Έχει κ α τ α ρ γ
η θ ε ί!
Κάτω από αυτούς τους όρους λειτουργίας, οι επιβάτες στιβάζονται
ενώ σταθμοί και συρμοί έχουν γίνει προνομιακός χώρος δράσης των παραβατικών, με
τις κλοπές πορτοφολιών, τσαντών κ.λ.π. στην πρώτη γραμμή… Από κοντά και οι
σεξουαλικές παρενοχλήσεις ενώ δεν λείπουν επεισόδια επικίνδυνης σωματικής βίας.
Σταθμάρχης της γραμμής 1 (ηλεκτρικός) είναι πρόσφατο θύμα, που γλύτωσε την ζωή
του παρά τρίχα…
Η …ευνομούμενη, φιλελεύθερη πολιτεία, όμως δεν συγκινείται
από αυτά τα …δευτερεύοντα. Σημασία έχει η τήρηση των αρχών της παράταξης, που
είναι αρχές και της ΕΕ για ελαχιστοποίηση του κόστους των κοινωνικών
δραστηριοτήτων. Αυτή είναι η αδιάκοπη φροντίδα των κυβερνώντων, που
ομολογουμένως έχει σημειώσει …μεγάλες επιτυχίες… Τί και αν το δίκτυο
επεκτείνεται με την γραμμή 4 και άλλες προεκτάσεις… Το ζητούμενο είναι ασφαλώς
η μεγάλη και αναγκαία αύξηση των χιλιομέτρων των γραμμών αλλά αυτό αποτελεί απλά
προϋπόθεση μίας άνετης, επαρκούς, συχνής δυνατότητας μεταφοράς των κατοίκων του
λεκανοπέδιου.
Αυτή η εγκατάλειψη της ποιότητας των μέσων σταθερής
τροχιάς δημιουργεί σταδιακά μία νέα πραγματικότητα για το σύστημα των αστικών
μεταφορών… Αντί να πραγματοποιείται μία συνεχής έλξη νέων επιβατών με παράλληλη
‘εγκατάλειψη’ του ΙΧ και άρση των συνεπειών της μαζικής του κυκλοφορίας, έχουμε
μία βαθμιαία εγκατάλειψη του μετρό λόγω των άθλιων συνθηκών λειτουργίας του…
Οσοι μπορούν, καταφεύγουν στην αγορά ενός ΙΧ (καινούργιου ή μεταχειρισμένου),
που θα μπει στην καθημερινή ζούγκλα των Αθηναϊκών δρόμων, θα ‘κολλήσει’ σε
δεκάδες λεωφόρους, θα πολλαπλασιάσει την διάρκεια της μεταφοράς αλλά
τουλάχιστον θα επιτρέπει την αποφυγή όλων των απαράδεκτων συνθηκών στο μετρό.
Ο διπλασιασμός των κυκλοφορούντων οχημάτων στο
λεκανοπέδιο μέσα στην τελευταία 8ετία έχει πολλά αίτια αλλά δεν είναι άσχετος με
τον συνεχή υποβιβασμό των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η επέκταση του δικτύου μετρό
(πολύ μικρότερο του αναγκαίου) πηγαίνει στο …πιθάρι των Δαναΐδων.
Οι πολίτες θα έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε ένα δίκτυο
μετρό χαμηλότατης ποιότητας και μία οδική κυκλοφοριακή περιπέτεια, που θα
συνεπάγεται η χρήση ιδιωτικών μέσων μεταφοράς…
Άλλη μία …ευγενική προσφορά του νεοφιλελευθερισμού στην
καθημερινότητά μας.
Σχόλια