Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Διαβάζεις την περίπτωση του δασκάλου στην Ρόδο, που
κοιμάται στο αυτοκίνητο γιατί δεν του φτάνουν τα λεφτά για να νοικιάσει
γκαρσονιέρα… Σκέφτεσαι, πως ο ύπνος δεν είναι ίσως η σημαντικότερη από τις ανάγκες,
που αδυνατεί να ικανοποιήσει ο άστεγος δάσκαλος…
Αναλογίζεσαι πόσους ‘δεκάρικους’
λόγους με επαίνους και παροτρύνσεις θα έχει ακούσει μέχρι τώρα στη ζωή του από
ταγούς της πολιτείας… Για … το υψηλό λειτούργημα, που επιτελεί, για την παιδεία
των Ελληνοπαίδων, για την τιμή των παραδόσεων, για το έθνος ολόκληρο και δεν συμμαζεύεται…
Υπάρχουν εναλλακτικές για τον δάσκαλο;;; Για τον
συγκεκριμένο μπορεί… Μπορεί δηλαδή, κάποιος φιλότιμος πολίτης ιδιοκτήτης μίας πολυπόθητης
γκαρσονιέρας να κάνει έκπτωση στις προσδοκίες του και να την νοικιάσει στα όρια
των δυνατοτήτων του λειτουργού της Παιδείας…
Για τους δασκάλους σαν σύνολο, σαν κοινωνική ομάδα δεν
υπάρχει λύση…Ή καλύτερα υπάρχουν διάφορες, όπως ένας καλός γάμος, ένα λαχείο,
μία μικροκομπινούλα, κανένα ιδιαίτερο μάθημα ακριβό, μία δεύτερη δουλειά το
απόγεμα… Για τις νέες δασκάλες υπάρχει πάντοτε και η εκδοχή ενός ανοιχτοχέρη sugar daddy, όπως πολύ σωστά είχε πει ο Δημήτρης Κουτσούμπας και
τον καταχέριασαν για σεξιστή οι … ‘δικαιωματιστές’ της παρακμής…
Καμία από τις παραπάνω ή και πολλές άλλες εκδοχές δεν
προάγει την αξιοπρέπεια του δασκάλου και κυρίως δεν διευκολύνει την άσκηση του
λειτουργήματός του…
Αυτό, όμως ουδόλως ενοχλεί το …ευλογημένο καπιταλιστικό
σύστημα και ειδικότερα την νεοφιλελεύθερη εκδοχή του… Ισα-ίσα, που η επιβίωση
του εκπαιδευτικού με εργασίες αλλότριες, του δίνει πόντους στο πεδίο του
κοινωνικού ανταγωνισμού, της αλληλοεξόντωσης και της τελικής επιβίωσης, που
τόσο πολύ λατρεύει το σύστημα… Δεν είναι μούχλας… Δεν είναι μόνον του βιβλίου…
Ξέρει και τα καταφέρνει… Βρίσκει τρύπες και χώνεται… Είναι μάγκας… Είναι ωραίος…
Για τον καπιταλισμό η οικοδόμηση λαϊκών κατοικιών ή
καλύτερα συγκροτημάτων τέτοιων κατοικιών, που να δημιουργούν εκτεταμένους καλοχτισμένους
οικισμούς μέσα σε υπάρχουσες πόλεις είναι άτοπο, παράλογο, εξωφρενικό, παλαβό !!!
Σπατάλη! Πεταμένα λεφτά!!! Συνιστά αμφισβήτηση της αρπακτικής κερδοσκοπίας, που
αποτελεί δομικό, γονιδιακό χαρακτηριστικό του συστήματος… Και σαν τέτοιο, κάθε
σχέδιο οργανωμένης και μαζικής οικοδόμησης λαϊκών κατοικιών εκβάλλεται με
περίσσιο πάθος και συστηματικότητα…
Την ώρα, που ο δάσκαλος έχει κάνει το αυτοκίνητό του
γκαρσονιέρα, χιλιάδες φοιτητές αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις σχολές τους,
γιατί δεν υπάρχουν διαμερίσματα προς ενοικίαση και -κυρίως- γιατί τα ενοίκια
είναι δυσθεώρητα…
Ε! Και; λέει στο σύστημα… Ας μην πάνε πανεπιστήμιο… ας
κλείσουν και οι σχολές… Καλύτερα… Εξοικονομούμε λεφτά από …άχρηστες κοινωνικές
δαπάνες όπως τις ορίζει, ο άγριος φιλελευθερισμός, που μας κουμαντάρει… Ας πάνε
πανεπιστήμιο όσοι έχουν να νοικιάσουν κατοικία με πανάκριβο τίμημα…
Όλα αυτά είναι πολύ όμορφα για τους έχοντες και
κατέχοντες… Είναι σιγουριά και έμπνευση και για άλλες ακόμη χειρότερες
αγριότητες…
Για όσους από τους πολλούς, ελπίζουν πως η παιδεία τους
και ο μόχθος τους πρέπει να τους εξασφαλίζει τον 21ο αιώνα μία άνετη
και δημιουργική ζωή, είναι συφορά… Γι΄αυτούς ο νέο-φιλελευθερισμός πρέπει να
είναι μία ακραία εξευτελιστική ντροπή της ανθρώπινης ύπαρξης, που χρήζει
ανατροπής…
Σχόλια