Στις παραμονές του τέλους του Β’ Παγκόσμιου πολέμου στις δυνάμεις της γενικής Δύσης υπήρχαν …προβληματισμοί για το ‘τώρα’ και το μετά. Στα επιτελικά κλιμάκια των Ναζί γινόνταν όλο και φανερότερο, πως η πολιτική της τελικής λύσης και της γενικής εκκαθάρισης θα οδηγούσε σύντομα την Γερμανία σε συντριβή. Κάποιος, κάποιοι έπρεπε να προλάβουν τον ημιπαράφρονα από την συνέχεια του καταστροφικού για την Γερμανία πολέμου… Αυτό σήμαινε δύο πράγματα: την ανατροπή του και την ξεχωριστή συμφωνία με το αντίπαλο στρατόπεδο… Θα επανέλθουμε… Στην Δύση οι Αμερικανοί είχαν πλέον την πρωτοβουλία. Ανέγγιχτοι ουσιαστικά από τις επιβλαβείς συνέπειες των δύο πολέμων έμπαιναν στην μάχη ‘ατσαλάκωτοι’ και με την οικονομία τους να ανακάμπτει από την προηγηθείσα κρίση… Το επίσημο σκηνικό του αντιφασιστικού άξονα παριλαμβάνει ως ηγέτιδες δυνάμεις την Μεγάλη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Ρωσία… Το σκηνικό αυτό δεν είναι αδιατάρακτο… Πλείστοι όσοι στην ελευθέρα Δύση αναγνωρίζουν πολλές …...
Αθήνα, Χαρά της γης…
την
Αθήνα, Αθήνα,
χαρά της γης και της αυγής, μικρό γαλάζιο κρίνο.
Κάποια βραδιά στην αμμουδιά κοχύλι σου θα γίνω.
Xαρά της γης και της αυγής μικρό γαλάζιο κρίνο.
Μα αυτούς τους στίχους ζωγράφιζε το 1965 ο ποιητής Νίκος Γκάτσος το δοξασμένο ‘κλεινόν άστυ’. Αυτούς τους στίχους έντυσε μουσικά ο Μάνος Χατζηδάκης και απέδωσαν φωνητικά ο μεγάλος Στέλιος Καζαντζίδης με την Μαρινέλλα αλλά και η Νάνα Μούσχουρη...
Μία απόδειξη, πως οι καλλιτέχνες είχαν ευγενικά οράματα, που ανέλαβε η εθναρχική πολιτική του: ‘χτίστε, χτίστε, χτίστε’ να μετατρέψει σε εφιάλτη διαρκείας…
Η αστική πολιτική και οι αστοί πολιτικοί, που μεσολάβησαν στα επόμενα 60 χρόνια κατάφεραν τον τερατούργημα του σήμερα… Μία πόλη τέρας, που ζει σε συνθήκες εντατικής παρακολούθησης σε στενότατο πλαίσιο ευσταθούς ισορροπίας…
Υποδομές, πράσινο, κυκλοφοριακό έχουν υπερβεί στην ουσία τα όρια της πιο ακραίας ανοχής… Οι κεντρικές λεωφόροι της πόλης έχουν μετατραπεί σε απέραντους χώρους …σταθμευμένης κυκλοφορίας!
Δεν χωράνε οι δρόμοι της πόλης τα κυκλοφορούντα οχήματα, δηλώνει ο καθηγητής Μπελαβίλας… Δηλώνει δηλαδή το αυτονόητο, που δεν χρειάζεται τεχνοκρατική γνώση για να γίνει αντιληπτό… Το ξέρουν δηλαδή πολύ καλά και οι κυβερνώντες αλλά μας δουλεύουν …αναπτυξιακά…
Η χτεσινή πλημμύρα στην παραλιακή λεωφόρο, που έκανε τα αυτοκίνητα να βρίσκονται μισά μέσα και μισά έξω από το νερό είχε φαιδρά κωμικοτραγικά επακόλουθα αποκαλυπτικών συγκρούσεων…
«Γέμισε το δίκτυο των ομβίων με τις ακαθαρσίες και φτάσανε μέχρι τη θάλασσα. Καταλαβαίνετε τι μεγάλη περιβαλλοντική ζημιά έγινε εδώ χθες, η δυσοσμία είναι απερίγραπτη», κατήγγειλε μεταξύ άλλων ο δήμαρχος Αλίμου, που συνεχίζει «Είναι ένα πρόβλημα πολλών χρόνων, δεκαετιών θα έλεγα, και διαρκώς η ΕΥΔΑΠ το μελετάει, διαρκώς το κοιτάει, το ετοιμάζει»…
Απαντά η ΕΥΔΑΠ απεκδυόμενη πάσης ευθύνης: 'το δίκτυο αποχέτευσης υπερφορτώνεται σε περιπτώσεις έντονης βροχόπτωσης με αποτέλεσμα να ανοίγει το καπάκι του δικτύου αποχέτευσης στο συγκεκριμένο σημείο.
Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι ότι από την Βάρκιζα έως τον Άλιμο έχουν γίνει παράνομες συνδέσεις ομβρίων από ιδιώτες στον αγωγό αποχέτευσης, για τις οποίες η ΕΥΔΑΠ λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με τον Κανονισμό Λειτουργίας της, τα οποία μπορεί να φτάσουν έως και την διακοπή υδροδότησης ακινήτου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ΕΥΔΑΠ υπάρχουν 7.000 ακίνητα στην περιοχή που έχουν κάνει παράνομη διοχέτευση ομβρίων στην αποχέτευση, αυξάνοντας σημαντικά τον όγκο των εισροών στο δίκτυο αποχέτευσης όταν βρέχει. Το πρόβλημα δε, διογκώνεται υπέρμετρα στις έντονες βροχοπτώσεις.'...
Τί σας λέμε!!!
Χαρά της γης και της αυγής…
Ας γλυκάνουμε τον πόνο μας με το τραγούδι, που δόξαζε την Αθήνα: Χαρά της γης. Σας το παρουσιάζουμε και στις δύο 'αρχικές' εκδόσεις: Καζαντίδης-Μαρινέλα και Νάνα Μούσχουρη...