Ενας κάποιος Αλ Μπάκρι

Το όνομα παραπέμπει σε Αραβικής καταγωγής άνδρα… Σωστά! Πρόκειται για έναν Παλαιστίνιο. Για έναν από τους πολλούς, που υπέφεραν και υποφάρουν… Ο Αλ Μπάκρι ανήκει και σε μία επιπλέον κατηγορία. Εκείνη των βιασμένων ανδρών Παλαιστινίων της Γάζας!!! Όταν η Φραντσέσκα Αλμπανέζε κατήγγειλε, πως μετά την 7 η Οκτώβρη οι βιασμοί ανδρών και γυναικών παλαιστινίων κρατούμενων ήταν μέρος της καθημερινής ρουτίνας βασανισμού, κάποιοι ξεσηκώθηκαν να την καταγγείλουν για τις υπερβολές και τα ψέματά της… Και όμως λίγα είπε!!! Γιατί οι μαζικοί βιασμοί Παλαιστινίων στις φυλακές του Ισραήλ είναι φαινόμενο πολύ παλιότερο… Όλα αυτά τα χρόνια του ελεύθερου κράτους συνέβαιναν. Πολλοί τους επικροτούσαν χαμηλόφωνα. Λιγότεροι τος χαρακτήριζαν σαν υπερβολές και κάποιοι εξοργισμένοι πάλευαν, όσο άντεχαν, για να σταματήσουν… Ας μην ξεχνάμε, πως την ...'ευγενική αυτή στρατιωτική συνήθεια του βιασμού την κατέχουν πλείστοι των δυτικών στρατευμάτων μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο (Γάλλοι στο Βιετνάμ και Αλγ...

Σοσιαλδημοκρατία: πάλι ίδια

Ανοιχτός ο Ολιβιέ Φορ, γραμματέας του κάποτε πανίσχυρου Σοσιαλιστικού κόμματος της Γαλλίας για ξεχωριστή συζήτηση με τον Μανού. 

Σπάει στην πράξη την εύθραυστη ενότητα της αριστεράς, που έχει τύχει ευρείας λαϊκής αποδοχής, όπως επιβεβαιώνεται από τα εκλογικά ποσοστά, την άνοδο των λαϊκών αγώνων και τα αδιέξοδα, που αντιμετωπίζει  ο ‘λίγο απ’ όλα’ Μακρόν. 

Η ξεχωριστή δράση των Γάλλων σοσιαλιστών, διαφορετική από το υπόλοιπο μέτωπο που συμμετέχουν δεν είναι μόνον στο επίπεδο της πολιτικής εθιμοτυπίας. Υπάρχει ουσιώδης διαφορά, που συνίσταται σε διαφορετική, πολύ περισσότερο διαλλακτική προσέγγιση του Γάλλου Προέδρου με περίεργες προεκτάσεις, που για την ώρα κινούνται στο επίπεδο της εικοτολογίας… Θα συναινέσουν π.χ. σε μία κυβέρνηση με την ανοχή της ακροδεξιάς;;

Κρίσιμες ώρες και σε τέτοιες στιγμές η σοσιαλδημοκρατία καθοδηγείται από το γονιδιακό πνεύμα του συμβιβασμού… Από αυτό, που ανέδειξε στα χρόνια του α’ παγκόσμιου πολέμου και δεν παρέλειψε να επιδεικνύει σε κάθε κρίσιμη περίπτωση που η επιλογή ήταν αιχμηρή και κυρίαρχα δυϊκή… 

Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε σελίδες ολόκληρες με τους τίτλους πολιτικών πράξεων ταξικής αποστασίας και πρόθυμου εναγκαλισμού των συντηρητικών δυνάμεων, όταν η …περίστασις το απαιτεί…

Και η περίστασις το απαιτεί τώρα, που το Γαλλικό κεφάλαιο βρίσκεται συμπιεσμένο ανάμεσα στις συμπληγάδες των αντιφάσεων της δομικής του κρίσης. 

Ο Πρόεδρος Μακρόν πλειοδοτώντας στις Ιμπεριαλιστικές πολιτικές των προκατόχων του σοσιαλιστών και ρεπουμπλικάνων επιδιώκει την δημοσιονομική ευταξία με την κλασσική καπιταλιστική πολιτική: οικονομική, κοινωνική και πολιτική σύνθλιψη των εργαζόμενων… 

Τερτίπια, λοιπόν, χιλιοπαιγμένα στην αστική πολιτική κονίστρα με την κεντροαριστερά να αναλαμβάνει την …βρώμικη δουλειά… 

Εχουμε εμπειρία αξιόλογη και …διδακτική… 

Ο Γαλλικός λαός έχει τον λόγο… Στις αγωνιστικές παραδόσεις του οποίου μπορούμε να προσβλέπουμε. 


 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων