Αν … ‘είχον στραφεί προς Ανατολάς…΄

Στις παραμονές του τέλους του Β’ Παγκόσμιου πολέμου στις  δυνάμεις της γενικής Δύσης υπήρχαν …προβληματισμοί για το ‘τώρα’ και το μετά.  Στα επιτελικά κλιμάκια των Ναζί γινόνταν όλο και φανερότερο, πως η πολιτική της τελικής λύσης και της γενικής εκκαθάρισης θα οδηγούσε σύντομα την Γερμανία σε συντριβή. Κάποιος, κάποιοι έπρεπε να προλάβουν τον ημιπαράφρονα από την συνέχεια του καταστροφικού για την Γερμανία πολέμου… Αυτό σήμαινε δύο πράγματα: την ανατροπή του και την ξεχωριστή συμφωνία με το αντίπαλο στρατόπεδο… Θα επανέλθουμε…  Στην Δύση οι Αμερικανοί είχαν πλέον την πρωτοβουλία. Ανέγγιχτοι ουσιαστικά από τις επιβλαβείς συνέπειες των δύο πολέμων  έμπαιναν στην μάχη ‘ατσαλάκωτοι’ και με την οικονομία τους να ανακάμπτει από την προηγηθείσα κρίση… Το επίσημο σκηνικό του αντιφασιστικού άξονα παριλαμβάνει ως ηγέτιδες δυνάμεις την Μεγάλη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Ρωσία…  Το σκηνικό αυτό δεν είναι αδιατάρακτο… Πλείστοι όσοι στην ελευθέρα Δύση αναγνωρίζουν πολλές …...

Κι’ όμως υπάρχει ελπίδα…

Και την ελπίδα την δίνουν οι λαοί στις στιγμές του μεγαλείου τους… 
Ο δικός μας ο λαός είχε αρκετό καιρό να κάνει την κατάθεσή του, να στείλει το μήνυμά του… Το έκανε την Κυριακή και ξάφνιασε τους πάντες… Ιδιαίτερα τους κυβερνώντες, που έχουν συνηθίσει να απολαμβάνουν τα εκλογικά και δημοσκοπικά τους ποσοστά…
Αυτά τους έδιναν σιγουριά, θράσος, ειρωνεία, προσβλητικό ύφος και ανάγωγο σαρκασμό για τις μεγάλες ταλαιπωρίες της καθημερινότητας των πολιτών… 
Μπορούσαν και μπορούν να κοροϊδεύουν για αναβάθμιση του συστήματος υγείας την ώρα, που ο λαός αισθάνεται ότι πρόκειται να ανέβει τον Γολγοθά όποτε χρειάζεται να δεχθεί τις υπηρεσίες του ΕΣΥ.
Μπορούσαν και μπορούν να κοροϊδεύουν για την αναβάθμιση της Παιδείας μέσα σε καταρρέοντα κτίρια, ανυπαρξία εκπαιδευτικών υποδομών, βασανιζόμενους μαθητές και  εκπαιδευτικούς λειτουργούς. 
Μπορούσαν και μπορούν να μιλάνε για ανάπτυξη, επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας με μισθούς 800 ευρώ, άθλιες εργασιακές συνθήκες και σκληρή εργασιακή νομοθεσία… Και αυτή γραμμένη στα παλιότερα των υποδημάτων της εργοδοσίας.
Μπορούσαν και μπορούν να κάνουν όλα αυτά και πολλά άλλα ποντάροντας στον χαμηλό βαθμό αντιδρασιμότητας, που επιδεικνύαμε μέχρι τώρα…
Ηλθαν το έγκλημα στα Τέμπη, οι αποφασισμένοι αγωνιστές γονείς, οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις αλλεπάλληλων σκανδάλων συσκότισης, διαπλοκής και κουκουλώματος σε πολλά επίπεδα για στείλουν αυτόν τον ηττημένο -όχι με ευθύνη του- λαό ξανά στους δρόμους του αγώνα.   
Νέοι, μεγαλύτεροι, υπερήλικες πήραν οξυγόνο από την θυσία των παιδιών, που έφυγαν χωρίς οξυγόνο… Ενας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός ξεσκεπάστηκε: από τον άσχετο κομματικοδιορισμένο σταθμάρχη μέχρι τα ανώτερα πολιτικά κλιμάκια της χώρας… 
Ενας πανίσχυρος μηχανισμός περιφρόνησης και ποδηγέτησης των λαϊκών δικαιωμάτων, ελευθεριών και αναγκών φανέρωσε την τοξική του διείσδυση στις κοινωνικούς θεσμούς με σταθερή επιδίωξη τον εμπαιγμό των …’υπηκόων’. 
Σαν να ήταν χτες που ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε, ότι καμία τοξική ουσία δεν μεταφέρονταν με το δρομολόγιο του θανάτου. Βγήκε ταπεινωμένος και δήλωσε, πως αν είχε τότε τα στοιχεία, που έχει σήμερα δεν θα έκανε τέτοια δήλωση… 
Θα μπορούσε βέβαια ο δημοσιογράφος να του ανταπαντήσει πως δεν ήταν υποχρεωμένος να δώσει τέτοιες κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις πριν αρχίσει η παραμικρή έρευνα… Αλλά κάτι τέτοιο μοιάζει …υπερβολικό για τους μέχρι τώρα …ερωτώντες τον πρωθυπουργό.
Παραμένουν οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, που βγήκαν στους δρόμους καταγγέλλοντας κραυγαλέα το έγκλημα. Όχι το ‘ατύχημα΄ ή το ‘δυστύχημα’ αλλά το έγκλημα… 
Οι πολίτες έδειξαν πως γνωρίζουν τους κινητήριους μηχανισμούς λειτουργίας του κράτους… Χρειάζονται πολλά ακόμα αλλά αυτή γνώση είναι μία καλή προϋπόθεση συνεννόησης…

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων