Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Και την ελπίδα την δίνουν οι λαοί στις στιγμές του μεγαλείου τους…
Ο δικός μας ο λαός είχε αρκετό καιρό να κάνει την κατάθεσή του, να στείλει το μήνυμά του… Το έκανε την Κυριακή και ξάφνιασε τους πάντες… Ιδιαίτερα τους κυβερνώντες, που έχουν συνηθίσει να απολαμβάνουν τα εκλογικά και δημοσκοπικά τους ποσοστά…
Αυτά τους έδιναν σιγουριά, θράσος, ειρωνεία, προσβλητικό ύφος και ανάγωγο σαρκασμό για τις μεγάλες ταλαιπωρίες της καθημερινότητας των πολιτών…
Μπορούσαν και μπορούν να κοροϊδεύουν για αναβάθμιση του συστήματος υγείας την ώρα, που ο λαός αισθάνεται ότι πρόκειται να ανέβει τον Γολγοθά όποτε χρειάζεται να δεχθεί τις υπηρεσίες του ΕΣΥ.
Μπορούσαν και μπορούν να κοροϊδεύουν για την αναβάθμιση της Παιδείας μέσα σε καταρρέοντα κτίρια, ανυπαρξία εκπαιδευτικών υποδομών, βασανιζόμενους μαθητές και εκπαιδευτικούς λειτουργούς.
Μπορούσαν και μπορούν να μιλάνε για ανάπτυξη, επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας με μισθούς 800 ευρώ, άθλιες εργασιακές συνθήκες και σκληρή εργασιακή νομοθεσία… Και αυτή γραμμένη στα παλιότερα των υποδημάτων της εργοδοσίας.
Μπορούσαν και μπορούν να κάνουν όλα αυτά και πολλά άλλα ποντάροντας στον χαμηλό βαθμό αντιδρασιμότητας, που επιδεικνύαμε μέχρι τώρα…
Ηλθαν το έγκλημα στα Τέμπη, οι αποφασισμένοι αγωνιστές γονείς, οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις αλλεπάλληλων σκανδάλων συσκότισης, διαπλοκής και κουκουλώματος σε πολλά επίπεδα για στείλουν αυτόν τον ηττημένο -όχι με ευθύνη του- λαό ξανά στους δρόμους του αγώνα.
Νέοι, μεγαλύτεροι, υπερήλικες πήραν οξυγόνο από την θυσία των παιδιών, που έφυγαν χωρίς οξυγόνο… Ενας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός ξεσκεπάστηκε: από τον άσχετο κομματικοδιορισμένο σταθμάρχη μέχρι τα ανώτερα πολιτικά κλιμάκια της χώρας…
Ενας πανίσχυρος μηχανισμός περιφρόνησης και ποδηγέτησης των λαϊκών δικαιωμάτων, ελευθεριών και αναγκών φανέρωσε την τοξική του διείσδυση στις κοινωνικούς θεσμούς με σταθερή επιδίωξη τον εμπαιγμό των …’υπηκόων’.
Σαν να ήταν χτες που ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε, ότι καμία τοξική ουσία δεν μεταφέρονταν με το δρομολόγιο του θανάτου. Βγήκε ταπεινωμένος και δήλωσε, πως αν είχε τότε τα στοιχεία, που έχει σήμερα δεν θα έκανε τέτοια δήλωση…
Θα μπορούσε βέβαια ο δημοσιογράφος να του ανταπαντήσει πως δεν ήταν υποχρεωμένος να δώσει τέτοιες κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις πριν αρχίσει η παραμικρή έρευνα… Αλλά κάτι τέτοιο μοιάζει …υπερβολικό για τους μέχρι τώρα …ερωτώντες τον πρωθυπουργό.
Παραμένουν οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, που βγήκαν στους δρόμους καταγγέλλοντας κραυγαλέα το έγκλημα. Όχι το ‘ατύχημα΄ ή το ‘δυστύχημα’ αλλά το έγκλημα…
Οι πολίτες έδειξαν πως γνωρίζουν τους κινητήριους μηχανισμούς λειτουργίας του κράτους… Χρειάζονται πολλά ακόμα αλλά αυτή γνώση είναι μία καλή προϋπόθεση συνεννόησης…
Σχόλια