Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Οι αντιδράσεις των …υγιώς σκεπτομένων έχουν κατακλύσει την καθημερινότητά μας χάρις στην δική μας ανοχή. Το άρθρο, που μας κοινοποίησε ο φίλτατος Δημήτρης Λεβέντης ακριβώς σ’ αυτό αναφέρεται με την ευκαιρία του προγράμματος της γιορτής στο Σύνταγμα για την υποδοχή του καινούργιου χρόνου…
Κάτι το κοινό, που δεν ήταν των αποχρώσεων, που αρέσουν στα μεγάλα κανάλια κάτι η Παλαιστινιακή μαντίλα, που φόρεσε η Νατάσα Μποφίλιου υπερέβηκαν σαφώς τα …ευπρεπή πλαίσια της συντήρησης…
Παραθέτουμε το οργίλο κείμενο του Δημήτρη.
Λύσσαξαν και βγάζουν αφρούς από το κακό τους με την γιορτή και ειδικά με την Νατάσα επειδή:
●Όταν μια νέα γυναίκα είναι καλή σ’ ό,τι κάνει.
●Όταν είναι δημόσια ανεξάρτητη, γιατί ζει από τη δουλειά της.
●Όταν είναι αριστερή δηλωμένη και στέρεα και κάθε φορά τολμά να παίρνει θέση, να έχει άποψη και να τη λέει.
Τότε πρέπει να τιμωρηθεί με τα πιο δηλητηριώδη και χυδαία σχόλια...
Σ’ έναν ξερατό μίσους, σοσιαλμιντιακές «περσόνες», τρολ και τζάμπα μάγκες (και μάγκισσες) αναδύουν από τον βόθρο τους σε λέξεις ό,τι πιο οξύ, επώδυνο και άδικο για την ηλικία της, το σώμα της, τον τρόπο που ντύνεται, τη δημόσια εικόνα της, τη δουλειά της.
Ξανοίγουν εναντίον της, οι οχετοί της συντήρησης, της οπισθοδρόμησης, της πατριαρχίας, της χυδαίας ματσίλας, του νεοφιλελέ φασίζοντος μπλόκ.
Αυτού, που προσπαθεί να κουρελιάσει ό,τι δεν χωράει στην προβαλλόμενη προκάτ φαντασίωση της πρότυπης άβουλης γλάστρας… Αυτής, που ισορροπεί τα φτιαχτά της μπαλόνια στα Wonderba της και συλλαβίζει μόνο συνταγές.
Η Νατασάρα κι άλλες που συγκεντρώνουν κατά καιρούς ανάλογα πυρά, όπως η Τσανακλίδου, η Γώγου, η Λεονάρδου δεν τους κάνει τη χάρη να το βουλώσει και να γυρίσει σπιτάκι της, να χωθεί στη λάτζα ή να ξεσκατώσει τ' ανίψια της.
Νά το πρόβλημα… Καρφί στον χαμηλοτάβανο οπτικό τους ορίζοντα… Γνωστή και η μέθοδος.
Στο τελευταίο κεφάλαιο του χιλιοπαιγμένου σίριαλ εναντίον της, η συμμετοχή της και μόνο στην «Ταράτσα του Χρόνου» στο Σύνταγμα έκανε το τοξικό «Χ», που όσο πάει μοιάζει του ιδιοκτήτη του σε μυαλά, να ξεκινήσει τον «πόλεμο» εκ των προτέρων.
Δεν διαθέτουν ούτε θ' αποκτήσουν ποτέ παρόμοια κορίτσια κι αγόρια στις γραμμές τους… Νεαρά χαρούμενα λέφτερα πλάσματα με εκτόπισμα, λάμψη, θάρρος, ιδέες και σκέψη δημιουργική, ερευνητική, απείθαρχη… Αισθάνονται το μειονέκτημα τους για να αναστήσουν τέτοιους χαρακτήρες… Θα ήταν ασύμβατο άλλωστε… Τα όριά τους περιορίζονται σε αστέρες όπως η Σαμπρίνα, ο Σάκης, η Πιπιλή, ο Γονίδης,
Καιρός να ξεθάψουν τον Σάββα Κωνσταντόπουλο ή κάποιον από τους πολλούς βρυκόλακες που έχουν στεριωμένους στο ακατοίκητο κρανίο τους μήπως και φρεσκάρουν το ρεπερτοριό τους…
ΥΓ σύνταξης: Ενα μικρό απόσπασμα από την όμορφη Πρωτοχρονιάτικη γιορτή στο σύνταγμα.
Σχόλια