Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Με αυτό το τραγούδι του Λουκιανού Κηλαϊδόνη και του Λευτέρη Παπαδόπουλου σκεφτήκαμε να γιορτάσουμε φέτος την επέτειο έναρξης της επανάστασης… Αυτής, που δεν ολοκληρώθηκε γιατί έκαναν νωρίς κουμάντο οι βεζύρηδες και οι δραγουμάνοι τους… Μέχρι και σήμερα…
Γράφτηκε σε δίσεκτους καιρούς (1973) και το αποδίδει ο Μανώλης Μητσιάς…
Ο δραγουμάνος του βεζίρη
Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά
Το 'να του μάτι στο μισσίρι
Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά
Κι όταν βαράει παλαμάκια
Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό
Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια
Στην προσταγή του στήνουνε χορό
Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι
Τώρα που όλα είναι για τα σας
Έτσι ορίζει το φιρμάνι
Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς
Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι
Γεια σου Τζαβέλα γεια σου γέρο του Μοριά
Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι
Για την τιμή και για τη λευτεριά