Αυτός είναι ο τίτλος του σημειώματος του φίλτατου Στέφανου Πάντου . Αναφέρεται σε ένα 'δευτερεύον' γεγονός. Οχι σαν και εκείνα των πολέμων στον κόλπο, την Ουκρανία, τις επεμβάσεις στην Βενεζουέλα και την προετοιμαζόμενη στην Κούβα... Υπάρχουν όμως μικρά γεγονότα, που σημαδεύουν την καθημαρινότητά μας με την παραδειγματική ή την αποτρεπτική τους δύναμη... Γι' αυτό και είναι βαθύτατα πολιτικά... Ένα τέτοιο ακολουθεί... Η σύνταξη του Στεφάνου * Δεν θα έγραφα το ποστ αν δεν υπήρχε σήμερα ένα δημοσίευμα που να αναφέρει ονομαστικά ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ λαμβάνει και μισθό και σύνταξη. Πριν ενάμιση χρόνο ο Στεφάνου ξεκίνησε να λαμβάνει τη σύνταξη που δικαιούτο επειδή ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Αμέσως φρόντισε η σύνταξη αυτή να καταβάλλεται με πάγια εντολή σε δύο διαφορετικά ιδρύματα για παιδιά. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς άλλη συζήτηση. Και -κυρίως- χωρίς να μας επιτρέψει να το πούμε οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε, είτε...
Δεν μένει συνέχεια στην Κέρκυρα ο φίλτατος Γιώργος και καθώς μόλις ήλθε από την Αθήνα αντίκρυσε από το μπαλκόνι του σπιτιού του αυτό το …’τολμηρό αριστούργημα’ και γράφει ολοφάνερα θλιμμένος το παρακάτω κείμενο. Είναι ο ‘εφιάλτης της Περσεφόνης’, γραμμένος από τον Νίκο Γκάτσο με πολύ θλίψη για την βάναυση κακοποίηση της Ελευσίνας.
Αφιερωμένο στο κατά Εrnst Bloch διαμάντι των νησιών...
Ο Φοίνικας το στολίδι των παιδικών μας χρόνων όπως φαίνεται σήμερα από το μπαλκόνι μου.
"Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
Κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
Τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
Και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο
Κοιμήσου περσεφόνη
Στην αγκαλιά της γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι
Ποτέ μην ξαναβγείς
Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
Ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
Τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
Και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο
Κοιμήσου περσεφόνη
Στην αγκαλιά τησ γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι
Ποτέ μην ξαναβγείς
Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
Κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
Τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
Άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα
Κοιμήσου περσεφόνη
Στην αγκαλιά της γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι
Ποτέ μην ξαναβγείς "
"Ο εφιάλτης της Περσεφόνης" στίχοι Νίκος Γκάτσος, μουσική Μάνος Χατζιδάκις, πρώτη εκτέλεση Μαρία Φαραντούρη