Μία συγκλονιστική μαρτυρία…

Είναι αυτή, που μας κοινοποίησε ο φίλτατος Στέφανος Πάντος και προέρχεται από τον γιατρό Χρήστο Γεωργαλά… Χωρίς δικά μας σχόλια την παραθέτουμε μαζί με το εισαγωγικό σημείωμα. ΘΑ διαβάσετε πιο πολλά από όσα μπορείτε να φανταστείτε, από όσα δεχόσαστε ότι μπορεί να συμβαίνουν από 'ανθρώπους'

Εβλεπες στον λαιμό τους μια πολύ μικρή οπή, αλλά κάνοντας την αξονική καταλάβαινες ότι είχε διαλυθεί ο λάρυγγάς τους, η τραχεία τους, η σπονδυλική στήλη...»

Ο Χρήστος Γεωργαλάς,  ένας καταξιωμένος χειρουργός κεφαλής και τραχήλου είναι ένας από τους ελάχιστους Ελληνες γιατρούς που εργάστηκαν εθελοντικά στη Γάζα τους τελευταίους μήνες.

Βρέθηκε στο Νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιουνίς στη νότια Γάζα, για έναν μήνα, στο πλαίσιο αποστολής της βρετανικής οργάνωσης Medical Aid for Palestinians, από τις 21 Απριλίου 2025 έως τις 21 Μαΐου, μαζί με έναν αγγειοχειρουργό και έναν πλαστικό χειρουργό.

 

Αποσπάσματα από την συγκλονιστική συνέντευξή του που έδωσε επιστρέφοντας στoν Kostas Zafeiropoulos, στην Εφημερίδα των Συντακτών, μια μαρτυρία που σε καθηλώνει:

 

💥«Από τους ασθενείς που εγώ αντιμετώπισα, ήταν συντριπτικά μεγαλύτερο το ποσοστό των παιδιών σε σχέση με τους ενηλίκους.

Μιλάμε για ηλικίες 9 χρόνων, 8, 11, 6...

Τα παιδιά που έβλεπα εγώ είχαν τραύματα στον τράχηλο.

Τραύματα λίγων μόλις χιλιοστών από θραύσματα, που είχαν όμως πολύ μεγάλη ταχύτητα εισόδου.

Εβλεπες στον λαιμό τους μια πολύ μικρή οπή, αλλά κάνοντας την αξονική καταλάβαινες ότι είχε διαλυθεί ο λάρυγγάς τους, η τραχεία τους, η σπονδυλική στήλη.

Είναι μικρές βολίδες.

Πρόσφατα είχαμε και μια έκθεση εξοπλιστικών στην Ελλάδα.

Οπότε θα μπορούσαν αυτά τα παιδιά να "χρησιμεύσουν" για να δείξουν πόσο... αποτελεσματικές είναι αυτές οι βόμβες, που όταν σκάνε, στέλνουν πάρα πολλά μικρά θραύσματα τα οποία καλύπτουν μια τεράστια επιφάνεια.

Και οτιδήποτε βρίσκεται εκεί διαπερνάται από αυτά.

Αυτά τα θραύσματα κατακρεουργούν κυριολεκτικά τα παιδιά.

Υπάρχουν βέβαια και τα νεκρά παιδιά, που τα βλέπαμε στο νεκροτομείο... Καθημερινά έφταναν στο νοσοκομείο 200 με 300 τραυματίες.

Χοντρικά μπορείς να υπολογίσεις ότι είναι περίπου 1 προς 3 η αναλογία νεκρών προς τραυματίες.»

 💥«Πρόκειται για έναν πόλεμο κυρίως εναντίον των παιδιών, που δεν μπορεί να εξηγηθεί με το γνωστό επιχείρημα "είναι μεγάλο το ποσοστό των παιδιών στη Γάζα, άρα στατιστικά θα έχουν πολλά παιδιά θύματα».

Θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με μια στοχευμένη επίθεση, το έχει πει και ένας βουλευτής των Ισραηλινών ότι "τα παιδιά είναι το μέλλον τους, άρα είναι διπλά σημαντικό να τα χτυπάμε σε σχέση με τους ενηλίκους".

Ωστόσο, αυτήν την πολιτική δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να τη δω τόσο έντονα.»

💥«Δεν μπορώ να πω ότι πήγα στον πόλεμο.

Ο πόλεμος είναι ένα πολύ διαφορετικό πράγμα.

Δεν υπήρχε πόλεμος στην Τρεμπλίνκα, δεν ύπηρχε πόλεμος στο Αουσβιτς.

Ο πόλεμος έχει δυο στρατούς.

Εδώ έχεις έναν πληθυσμό κατά κύριο λόγο αμάχων και γυναικόπαιδων, ο οποίος δεν έχει δυνατότητα διαφυγής.

Και συστηματικά βρέχει βόμβες από τον ουρανό.

Χτυπάνε νοσοκομεία, χτυπάνε δημοσιογράφους.

Οι συνθήκες των συναδέλφων μου εκεί ήταν τραγικές.

Αλλά υπάρχει και πάλι ένα αισιόδοξο κομμάτι, φανταστείτε ότι κάναμε μέχρι και μαθήματα!

Είχαν εξετάσεις για τους ειδικευόμενους. Τον καιρό που βρισκόμουν εκεί, κάναμε εξετάσεις με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής για τη φουρνιά των ειδικευομένων, για να προχωρήσουν στο πτυχίο τους και στη λήψη του τίτλου ειδικότητας...»

💥«Το Νοσοκομείο Νάσερ χτυπήθηκε δύο φορές το διάστημα που βρισκόμουν εκεί. Μία από τις ανησυχίες που είχαμε πριν να πάμε με την ομάδα μου ήταν ότι είχε χτυπηθεί ξανά τον Μάρτιο.

Οταν είχαν στοχεύσει, υποτίθεται, κάποιο ηγετικό στέλεχος της Χαμάς, είχε χτυπηθεί ο χειρουργικός όροφος.

 Οι πρώτες τρεις εβδομάδες μου πέρασαν χωρίς το νοσοκομείο να γίνει στόχος. Εγινε δύο φορές στόχος την τελευταία εβδομάδα πριν φύγω.

Την προηγούμενη Τετάρτη [14/5].

Εμείς κοιμόμασταν μέσα, μέναμε όλη μέρα στο νοσοκομείο. Για την ασφάλειά μας.

Δεν μπορούσαμε να φύγουμε καθόλου. Οριακά μπορούσαμε να βγούμε στο προαύλιο.

Ημασταν στον τέταρτο όροφο που ήταν τα χειρουργεία, η εντατική μονάδα και οι κοιτώνες των ξένων γιατρών.

Χτυπήθηκε ο τρίτος όροφος, ακριβώς από κάτω.

Τρεις και μισή το πρωί, η μονάδα εγκαυμάτων.

Στόχος ήταν ένας δημοσιογράφος. Σκοτώθηκε ο δημοσιογράφος, το γειτονικό του κρεβάτι και τραυματίστηκαν οι νοσηλεύτριες.

Πέντε μέρες μετά χτυπήθηκε ξανά το προαύλιο με το φαρμακείο του νοσοκομείου.

Το πρώτο χτύπημα ήταν με δύο drones, το δεύτερο έγινε με πύραυλο...»

💥«Μου έλεγε ένας συνάδελφος Ισπανός ότι όταν είχαν έρθει οι Ισραηλινοί στο νοσοκομείο όπου υπήρχε ο μαγνητικός τομογράφος, προσπαθούσαν να καταστρέψουν τα πάντα.

Αλλά ο μαγνητικός είναι ένα τεράστιο μηχάνημα.

Είναι σαν ένα αυτοκίνητο.

Ακόμα και αν το πυροβολήσεις, μπορεί να επισκευαστεί.

Οπότε φέρανε έναν ειδικό μηχανικό ώστε να τον καταστρέψει μόνιμα.

Γιατί ακόμα κι αν έσκαγε βόμβα δίπλα του, μπορεί να τον επιδιορθώνανε.

Έπρεπε να έρθει ένας ειδικός που να ξέρει την καρδιά του μηχανήματος ώστε να το καταστήσει μη λειτουργικό.

Και έκανε ακριβώς αυτό τον περασμένο Φεβρουάριο.»

💥«Στο δικό μας νοσοκομείο, οι Ισραηλινοί περνούσαν από τους θαλάμους που ήταν οι θερμοκοιτίδες και τις σπάγανε συστηματικά μία μία.

Τις θερμοκοιτίδες με τον υποκόπανο!

Αυτά έχουν καταγραφεί από τους συναδέλφους μου.

Το νοσοκομείο, όπου δούλεψα, επί δύο μήνες το είχαν καταλάβει οι Ισραηλινοί, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2024. Οσοι γιατροί είχαν μείνει στο νοσοκομείο βασανίστηκαν.

Τους έβαζαν στη σειρά έναν έναν και τους χτυπούσαν.

Είχαν απαχθεί συνολικά γύρω στους 80. Από αυτούς 40 δεν γνωρίζουμε πού βρίσκονται ή αν ζουν.

Σκότωσαν πολλούς επί τόπου.»

💥«Αν ψάξει κανείς να βρει γιατί κάποιοι γιατροί στοχοποιήθηκαν σε σχέση με άλλους, υπάρχει μια λογική σε αυτό. Δεν ήταν τυχαίο.

Συνήθως ήταν αυτοί που ήταν οι καλύτεροι στο είδος τους.

Για παράδειγμα, υπήρχε ένας γιατρός που έκανε τα κοχλιακά εμφυτεύματα.

Αυτός έγινε από την πρώτη στιγμή στόχος.

Ακριβώς γιατί ήταν αυτός που θα μπορούσε να ξαναδημιουργήσει, ήταν κλειδί για την παροχή της φροντίδας. Αντίστοιχα στα πανεπιστήμια αυτοί που στοχοποιήθηκαν από την πρώτη στιγμή ήταν αυτοί που είχαν το μεγαλύτερο ακαδημαϊκό έργο.

Η λογική είναι ότι "θέλουμε να ξεγράψουμε το μέλλον της Γάζας", αυτούς που θα μπορούσαν να την ξαναφτιάξουν. Είτε ακαδημαϊκά είτε κλινικά είτε ακόμα και καλλιτεχνικά...»

💥«Τα πράγματα έχουν χειροτερέψει πάρα πολύ με τον πλήρη αποκλεισμό. Είναι το χειρότερο διάστημα σε όλη την περίοδο της γενοκτονίας.

Εμείς ήμασταν σχετικά "ευνοημένοι" –ως Δυτικοί και γιατροί–, είχαμε εξασφαλισμένο το συσσίτιο.

Ρύζι δηλαδή επί έναν μήνα.

Το φαγητό μας ήταν ρύζι.

Αποκλειστικά.

Δεν υπήρχε κάτι άλλο.

Κάποιες φορές μπήκαν και φασόλια μαζί με το ρύζι.

Δεν υπήρχαν λαχανικά.

Δεν υπήρχαν πρωτεΐνες, ψάρια, φρούτα, κρέας προφανώς όχι.

Θα σας το πω απλά: οι συνάδελφοί μου είχαν χάσει 26 κιλά από την αρχή της γενοκτονίας.

Εγώ στον ένα μήνα έχασα γύρω στα 8 κιλά...»