Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν δημιούργησε
στους κατοικούντες τον πλανήτη μία ελπίδα με πολλές φυσικά επιφυλάξεις και αμφιβολίες.
Γιατί η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν επιθυμεί την συνέχιση της σύγκρουσης στα
Ρωσο-Ουκρανικά πεδία. Δεν επιθυμεί πολέμους στους οποίους υποχρεωτικά οι λαοί
είναι σάρκες προς σφαγή.
Δεν συμμερίζεται τα ίδια αισθήματα η
πλειοψηφία των ηγεσιών των Ευρωπαϊκών χωρών, που χρόνια τώρα έχει βρει την
Ουκρανία σαν ιδανικό χώρο άμεσης προσβολής της Ρωσίας και διοχέτευσης της παραγωγής
των πολεμικών βιομηχανιών, που έχουν θεαματικά αναθαρρήσει και ευελπιστούν σε ιλιγγιώδη
κέρδη. Δύο συνθήκες είναι βασικές για να ‘ανθίσει’ το πολομαχαρές όραμα και
σχέδιο της ευρωπαϊκής κεφαλαιακής συνιστώσας και φυσικά μεγάλου μέρους της αντίστοιχης
των ΗΠΑ.
-Εθελόδουλη φασιστική ηγεσία στην
Ουκρανία σταθερή στην γραμμή της υποταγής και της κτηνώδους αδιαφορίας για τα
πάθη του ουκρανικού λαού. Αυτό βέβαια απαιτεί την αναβολή-ματαίωση των εκλογών
στην κατά τα άλλα ‘δημοκρατική’ χώρα ή μία διαδικασία εκλογική από αυτές, που
γνωρίζουν άριστα να στήνουν οι Δυτικοί με μπόλικη μάλιστα δημοκρατικοφάνεια…
-Προσήλωση στην γραμμή της ‘ήττας της Ρωσίας’
μετατρέποντας έτσι την πιθανότητα ειρήνευσης σε άπιαστο όνειρο και την συνέχιση
και την κλιμάκωση του πολέμου εξασφαλισμένη.
Δεν είναι σχήμα λόγου η εμμονή Ζελένσκι
και των υποστηρικτών του σε ανακωχή περιορισμένου χρόνου, που ουσιαστικά θα
αποβλέπει μόνον σε ανασύνταξη των Ουκρανικών δυνάμεων.
Κάποιοι από τους δημοσιολόγους, που
σχολιάζουν τις εξελίξεις των ημερών, ιδιαίτερα μετά την συνάντηση Τραμπ-Πούτιν,
βλέπουν την πολιτική των Ευρωπαίων Εταίρων του Ζαλένσκι παραλογή. …’Εκτός τόπου
και χρόνου’, όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούν.
Και όμως οι Ευρωπαίοι είναι σταθεροί,
ανυποχώρητοι και κυνικοί υπερασπιστές της συνέχισης του δραματικού πολέμου, που
έχει ήδη εκατομμύρια νεκρούς… Αποφεύγουν συστηματικά στις πολιτικές τους διακηρύξεις
να χρησιμοποιούν λέξεις και όρους που σχετίζονται με την ειρήνη και την
διασφάλισή της…
Πώς άλλωστε να το πράξουν αυτό, εκείνοι,
που υποσχέθηκαν σταθερότητα πολιτικών συνόρων στην μετά την πτώση της ΕΣΣΔ Ρωσία
και έφτασαν μέσα σε μία 20ετία σε απόσταση βολής από την Μόσχα…
Πόσο κυνικά ειλικρινής η Αγκελ Μέρκελ
όταν υπερασπίστηκε την συμφωνία του 2017 με την Ρωσία σαν εργαλείο καθυστέρησης
για καλύτερη προετοιμασία των Αζοφικο-ναζιστικού εσμού του Κιέβου!!!
Οι Ευρωπαίοι Ιμπεριαλιστές θα βρεθούν
εκτός τόπου και χρόνου όταν οι λαοί με τους αγώνες τους επιβάλλουν την ειρήνη…
Δύσκολο στο μυαλό μας να συλλάβει το μέγεθος της κατάρρευσης, που θα σήμαινε
για το δυτικό κεφάλαιο μία τέτοια εκδοχή…
