Τα μουράγια και ο νόμος των πιθανοτήτων

Στην επιστήμη της στατιστικής ο χαρακτηρισμός: ατύχημα δηλώνει την αστοχία πραγμάτωσης ενός πιθανού συμβάντος όταν όλες οι παράμετροι συνηγορούν υπέρ της πραγματοποίησης του.

Ένα πρακτικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη σοβαρή βλάωη του αγωγού αποχέτευσης στην οδό Αρσενίου… Γιατί ήταν εδώ και χρόνια προφανές, πως η συχνότατη διέλευση των ‘επιβατικών νταλικών’  πάνω από το οδόστρωμα της περιοχής προκαλεί συνεχή συμπίεση του υπεδάφους … Αργησε πολύ να γίνει αλλά τελικά …οι πιθανοτήτες δικαιώθηκαν…

Αυτό βέβαια έχει ήδη ξανασυμβεί στο ίδιο μέρος… Εχει ξανασυμβεί και μπροστά στο ΑΚΤΑΙΟΝ, προφανώς για ίδιους λόγους… Η τότε δημοτική αρχή όμως το αντιμετώπισε ‘πρωτοποριακά’ με την μέθοδο της …συγκάλυψης…

Ακριβώς αυτό έκανε: κάλυψε το βούλιαγμα του οδοστρώματος με υλικό επιχωμάτωσης και τελική ασφαλτόστρωση…

Αν θυμάστε, μάλιστα το είχε …παρακάνει… Αποτέλεσμα ήταν η …κάλυψη των φρεατίων των ομβρίων και χρειάστηκε μία μικρή…διόρθωση για να ξανανοίξουν… Σκηνές κωμωδίας Ιταλικού νεορεαλισμού, που όμως δεν προκαλούν γέλιο γιατί τις έχουμε συνηθίσει…

Ολο αυτό τον καιρό, που τα μουράγια στέναζαν κάτω από το υπερβολικό βάρος των διερχόμενων τροχαίων ογκόλιθων υπήρξαν και ολίγοι γνωστοί …αντιδραστικοί, ‘εχθροί’ της προόδου και της ανάπτυξης, που διαμαρτύρονταν… Που τόνιζαν τον προφανή κίνδυνο για τη περιοχή και την ανάγκη διακοπής της κυκλοφορίας των παραπάνω οχημάτων… Βέβαια, οι αρχές (κεντρικές, περιφερειακές και τοπικές) δεν έλαβαν υπόψη τις ‘Κασσάνδρες’. Απλά, συνέχιζαν, στο κλίμα της γνωστής μακαριότητας, την διατήρηση των κυκλοφοριακών συνθηκών σε ένα ιστορικό κέντρο, που στενάζει από την μη εφαρμογή της διεθνώς παραδεδεγμένης αρχής σε παρόμοιες περιπτώσεις. Δηλαδή του αποκλεισμού του ιστορικού κέντρου από την κυκλοφορία των οχημάτων των επισκεπτών του.

Για την Κέρκυρα το θέμα είναι ζωτικής κυριολεκτικά σημασίας. Ο αποκλεισμός των οχημάτων των επισκεπτών δεν είναι αναγκαία για την λύση μόνον του  κυκλοφοριακού προβλήματος αλλά και για την προστασία της από τις συνέπειες του υπερβολικού βάρους πάνω σε ένα υπέδαφος, που έχει αναπτυχθεί και με επιχωματώσεις ενώ διαθέτει και σημαντικό δίκτυο υπογείων στοών και αγωγών…

Η κατάσταση έφτασε σε οριακό σημείο και υποχρέωσε την Δημοτική αρχή, μετά το τελευταίο ‘ευτύχημα’  να μιλήσει για μεταβολή των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων ενδεχομένως και μόνιμων !!! Σταυροκοπηθήκαμε, που επιτέλους … ανακαλύφθηκε η Αμερική!!!

Η μεταφορά των επισκεπτών μέσα στο ιστορικό κέντρο μπορεί και πρέπει να γίνεται με mini-buses. Γιατί, πολύ απλά έτσι μειώνεται η ασκούμενη στο οδόστρωμα και το υπέδαφος πίεση…

Όμως, με βάση …τον νόμο των πιθανοτήτων δεν είμαστε αισιόδοξοι, πως η αναγκαία εδώ και δύο-τρείς 10ετίες λύση του κυκλοφοριακού πρόκειται να δοθεί… Επικρατεί ένα πνεύμα μίας συστηματικής κωλυσιεργίας και μίας αφηρημενολογίας για …βελτίωση των κυκλοφοριακών συνθηκών, για ωράρια και για κάποιες μέρες εφαρμογής…

Πίσω από την ‘ακατανόητη’ αναβλητικότητα κρύβεται ο φόβος ομάδας καταστηματαρχών, πως με τον αποκλεισμό της ανεξέλεγκτης κυκλοφορίας θα στερηθούν το κοινό τους… Στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο, Όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες σε χιλιάδες ανάλογες περιπτώσεις μικρών και μεγάλων πόλεων σε γειτονικές χώρες με κραυγαλέο παράδειγμα την Ιταλία… Αλλά και η ίδια η Κέρκυρα το επιβεβαιώνει… Η διαμόρφωση ζωνών εστίασης κατά μήκος της αρχής της Εθνικής Λευκίμμης ή της Εθνικής Παλαιοκαστρίτσας εκφράζει την φυσική κατάληξη πελατών, που δεν αντέχουν την πολύωρη κυκλοφοριακή συμφόρηση στο κέντρο …

Όμως η περίπτωση ‘Μουράγια’ έχει ενδιαφέρον πολύ ευρύτερο από τα τεχνικά της χαρακτηριστικά. Γιατί, ατυχώς για την εξουσία, το πρόβλημα δεν σηκώνει άλλο κρύψιμο κάτω από το χαλί…   

Θα δούμε, λοιπόν τί έχουμε να δούμε και να ακούσουμε…