Κατέληγε η διαφήμιση βερνικιού νυχιών στην διάρκεια της
χούντας (και λίγο μετά)… Όπως Αμερρρική έλεγε το διαφημίζον μοντέλο Υβέτ
για να πείσει εκ του ασφαλούς τις Ελληνίδες, πως το προϊόν είναι το καλύτερο
αφού χρησιμοποιείται στην Αμερική…
Μία ‘αθώα’ διαφήμιση’ που σε δύο λέξεις συνόψιζε την
ουσία της Εθνικής πολιτικής στη χώρα μετά τον εμφύλιο. Ο,τι ίσχυε για τις ΗΠΑ
ήταν το καλύτερο για την Ελλάδα.
Τελευταία στις ΗΠΑ πραγματοποιείται με ταχύτατους
ρυθμούς μία ουσιαστική μετάλλαξη του μέχρι πρόσφατα εγκαταστημένου πνεύματος της
αστικής δημοκρατίας…
Δεν είναι πρωτοφανής αυτή η μετάπτωση... Όταν ο
καπιταλισμός στριμώχνεται, όταν οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις οξύνονται η
ανάσυρση του φασισμού από το ντουλάπι με τους σκελετούς στο σαλόνι του αρχοντικού
είναι φαινόμενο ιστορικά αναγνωρισμένο και επιβεβαιωμένο.
Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει, πως η
φασιστικοποίηση μπορεί και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως νομοτελές φαινόμενο σαν
την εναλλαγή των εποχών…
Αντίθετα φτάνει η εμπειρία του 20ου αιώνα
για να συνεγείρει συνειδήσεις και να κηρύξει γενική εγρήγορση…
Μία από τις ιδιαιτερότητες της εποχής μας είναι η αποτελεσματικότητα
πολλών νέων μορφών ύπνωσης της κοινής γνώμης και αυτό δεν πρέπει να υποτιμάται…
Γιατί επιβάλλει ασυγκρίτως πιο αυξημένη φροντίδα για την υπέρβασή της…
Σήμερα, μάλλον στα ψιλά των ΜΜΕ πέρασε η δίωξη ενός
καλλιτέχνη του Πάρι Ρούπου με τον οποίο
συνεργάζονταν για την διαφήμισή της γνωστή εταιρεία στο τομέα του επισιτισμού…
Η Εταιρεία υποχρεώθηκε να προβεί στην διακοπή της συνεργασίας
φοβούμενη τις εμπορικές-οικονομικές συνέπειες, που θα είχε η
εκστρατεία-απαίτηση ενός ακροδεξιού παραληρούντος όχλου του διαδικτύου για την
κεφαλή του καλλιτέχνη επί πίνακι…
Αφορμή η σάτιρα του καλλιτέχνη για την
προβολή της Ελληνικής σημαίας πάνω στον φουγάρο βιομηχανίας λιπασμάτων… Σαφώς ο
stand-up κωμικός
δεν ειρωνεύτηκε την σημαία αλλά την χρήση της πάνω σε ένα φουγάρο, που μπορεί
να αποπνέει δυσάρεστες οσμές…
Όμως η ακατοίκητη ακροδεξιά κεφαλή δεν καταλαβαίνει
από τέτοια… Ή τον απολύετε ή δεν ξανατρώμε την πίτσα σας…
Το τελεσίγραφο της μισαλλοδοξίας έπιασε τόπο…
Πριν λίγες μέρες στις ΗΠΑ ένας παρουσιαστής του ΑΒC ο Τζίμι
Κίμελ, τόλμησε να κριτικάρει τον ‘νεομάρτυρα’ της ακροδεξιάς και μαέστρο μιας
από τις ορχήστρες Τραμπ, τον Τσάρλι Κερκ. Αυτόν, που η κηδεία του μετατράπηκε
σε μαζικότατη και βροντερή κραυγή της ανερχόμενης ακροδεξιάς στις ΗΠΑ. Αυτής,
που εμείς οι αδαείς περί τα Αμερικανικά, την είδαμε να επιτίθεται με χουλιγκανικό
ύφος και ήθος στο Κογκρέσο πριν από 6 χρόνια…
Τον ρόλο του Τσάρλι Κερκ, ισχυρότατου influencer της ακροδεξιάς
ζήλεψαν εγχώριοι μιμητές του β’ διαλογής. Πρώην βουλευτές, στελέχη, ‘ακτιβιστές’
ανέλαβαν να περιποιηθούν τον Πάρι Ρούπο και η ’εργοδότρια’ εταιρία ανέλαβε να
προσφέρει υψηλό δείγμα αστικο-δημοκρατικών εργατικών δικαιωμάτων: την απόλυσή
του…
Αυτή είναι η νέα όψη της καθημερινότητάς που ‘κανονικοποιείται’
με γοργούς ρυθμούς…
