Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Είναι αλήθεια, πως και μόνον, που ακούστηκε η είδηση
για ειρηνευτική συμφωνία η ανθρωπότητα έβγαλε στεναγμό ανακούφισης… Κάθε βήμα,
ακόμα και διστακτικό, επιφυλακτικό, πρόσκαιρο, γεννάει αισθήματα ανακούφισης στους
ανθρώπους καλής θέλησης, που δεν την …‘βρίσκουν’ με καταρρεύσεις, πόνο,
κραυγές, αίματα, διαμελισμούς, σωρούς πτωμάτων…
Ο πόλεμο στην Γάζα είναι μέχρι σήμερα μία …ολοκληρωμένη
κατάθεση των ορίων της ανθρώπινης διαστροφής σε δολοφονική μανία και ‘απόλαυση’.
Ένα συσσωρευμένο μίσος δεκαετιών,
συνειδητά καλλιεργημένο από τις Ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που είχαν και έχουν
συμφέροντα στην περιοχή κατάφερε να δώσει δείγματα υπέρτατης απανθρωπιάς, που
ασφαλώς έχει ήδη κατακτήσει μία από τις ψηλότερες θέσεις στην ιστορία των
εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας…
Από την αρχή της, η σύγκρουση Ισραήλ
Παλαιστινίων θύμιζε το βιβλικό ανάλογο του Γολιάθ με τον Δαβίδ με αλλαγή
εθνικότητας… Ο Παλαιστινιακός λαός έχει πληρώσει με δυσθεώρητο τίμημα την
απόφασή του να αντισταθεί. Ρεκόρ αριθμών σε νεκρούς, τραυματίες, ξεσπιτωμένους,
άρρωστους πεινασμένους. Ολόκληρη η Γάζα τοπίο καταστροφής με μορφή πυρηνικής
έκρηξης… Η ανάγκη για μία ανάσα απόλυτα κατανοητή…
Από μεριά Ισραηλινών υπάρχει μία σοβαρή διάσταση… Το
μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού κόσμου συγχρονίζεται στον βηματισμό και τους πολεμικούς
παιάνες της ακροδεξιάς, που ονειρεύεται μία Γάζα-Ριβιέρα με εξαφανισμένα από
προσώπου γης 2.5 εκατομμύρια κατοίκους της…
Στο κλίμα της πολεμοκαπηλείας, και του συστηματικού
αντι-παλαιστινιακού φανατισμού, μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης αποδέχεται
λιγότερο ή περισσότερο ενεργά την ακροδεξιά εκδοχή για την λύση της σύρρραξης.
Ακόμη και ανάμεσα στους συγγενείς των ομήρων, μεγάλο είναι το μέρος εκείνων,
που προσβλέπουν σε …τελική λύση.
Ο Νετανιάχου ξέρει καλά, πως
δεν μπορεί να εξακολουθήσει επ’ άπειρον να στηρίζεται στην ισχύ της ισραηλινής πολεμικής
μηχανής… Οσο και αν έχει μετατρέψει το κράτος σε στρατιωτικό-πολεμικό οργανισμό
δεν μπορεί να παρακάμψει τα σοβαρά οικονομικο-πολιτικά προβλήματα, που δημιουργεί
στο εσωτερικό της κοινωνίας του… Ο πόλεμος είναι μία τεχνική παράκαμψής του
αλλά βραχείας δράσης.
Ο Νετανιάχου δεν ξεχνάει ούτε λεπτό, πως έχει να
αντιμετωπίσει δύο κεφαλαιώδη γι’ αυτόν ζητήματα. Δικαστική δίωξη για σκάνδαλα
ολκής και εκλογές… Και για τα δύο ο ‘Μπίμπι’ προσβλέπει σε πολεμικό θρίαμβο ή
σε καθοριστικά ευνοϊκή εκεχειρία-ειρήνευση.
Ένα τέτοια αποτέλεσμα δεν είναι πρακτικά δυνατό να το
αποδεχτούν τα 2.5 εκατομμύρια της στενής λωρίδας γης, που εποφθαλμιά ο
Ιμπεριαλισμός… Για λόγους καθαρά πρακτικούς, καθημερινούς, μία τέτοια ειρήνευση
υπονομεύει την ίδια την επιβίωσή τους…
Αυτή την ώρα δεν έχουμε κάτι πιο χειροπιαστό από μία
υπογραφή των εμπλεκόμενων για πρόθεση ειρήνευσης…
Είναι, όμως φανερό, πως ειρήνη μακράς πνοής δεν μπορεί
να κατακτηθεί χωρίς δικαιοσύνη. Η αναγνώριση του αυτονόητου δικαιώματος των
Παλαιστινίων για εξασφάλιση κράτους στα όρια, που έχει καθορίσει ο ΟΗΕ
τουλάχιστον από το 1967 αποτελεί conditio sine qua non για να λησμονηθεί
η αυθαίρετη κατάληψη Παλαιστινιακής γης, που άρχισε το 1947 και συνεχίζεται με
το ηθικοπολιτικό πλεονέκτημα του δικαίου
του ισχυρότερου… Για να μπορέσουν οι δύο λαοί να εξοβελίσουν τα μίση, που έχουν
εισαχθεί για την ποδηγέτησή τους και να απολαύσουν τους καρπούς μίας ειρηνικής
συνύπαρξης…
Σχόλια