Παλιότερα, μετά από φυσικές καταστροφές, οι εκάστοτε κυβερνώντες
μαυρογιαλούροι δήλωναν με πάθος, πως όσο και αν κοστίσει η αποκατάσταση θα
είναι πλήρης στο 1000%. Όλα θα γίνουν καλύτερα από πριν και πως σύντομα οι
πληγέντες θα αποκατασταθούν… Βέβαια, πάντοτε η αποκατάσταση ήταν ελλειπέστατη.
Γι’ αυτό και το κουφάρι αυτής της χώρας φέρει βαριά τα
σημάδια θεοηνιών η κοινωνικών συφορών, όπως ο εμφύλιος… Ουδέποτε εξ
άλλο επιχειρήθηκε ένας μακρόπνοος χωροταξικός σχεδιασμός. Αυτό το κράτος και
ειδικότερα η κυρίαρχη αστική του τάξη βγάζει σπυράκια όταν ακούει για σχεδιασμό.
Κάτι τέτοιο είναι ολέθριο για την διατήρηση και διεύρυνση των κοινωνικών της προνομίων
και των οικονομικών της ‘επιτευγμάτων’.
Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια, τα
μνημονιακά, αυτού του τύπου το δούλεμα έχει περιορισθεί… Είναι σαφώς πιο δύσκολο
να πεισθεί ο λαός από ‘μεγαλόπνοες’ υποσχέσεις και ταυτόχρονα είναι πιο
δεκτικός, πιο ρεαλιστής για την φθορά και την σήψη, που κατακλύζει τη ζωή μας…
Οι σεισμόπληκτοι της Κρήτης 3 χρόνια τώρα την βγάζουν σε κοντέινερς, οι
παθόντες του Daniel δεν βγάζουν άκρη από πού και
πώς να ξεκινήσουν το συμμάζεμά τους με την πολιτεία να αρκείται ‘ρεαλιστικά’ σε
ψίχουλα.
Η τύχη της Κέρκυρας δεν θα είναι καλύτερη μετά τις σοβαρές
ζημιές του Byron, που
το πραγματικό τους κόστος θα πρέπει να φτάνει σε αρκετές εκατοντάδες
εκατομμύρια…
Οδικό δίκτυο, εδαφολογικές καθιζήσεις, πλημμυρισμένη γη, κατεστραμμένες
υποδομές ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας, φθορά μνημειακού πλούτου είναι μερικοί
από τους τομείς, που μία ευνομούμενη και ευαίσθητη σε αξίες και ζωές πολιτεία θα
έπρεπε να πέσει με τα μούτρα πάνω στο μακρόπνοο, πολύχρονο σχεδιασμό και
εκτέλεση έργων, που απαιτούνται.
Αν η μέχρι σήμερα πολιτική των μπαλωμάτων, των
ευκαιριακών και άναρχων παρεμβάσεων φαινόνταν σημαντικά κατώτερη των αναγκών
του τόπου, μπορεί εύκολα να φανταστεί κανείς πόσο καθυστερημένη και ελλειμματική
θα είναι η διαδικασία της αποκατάστασης…
Σε όσα συνέβηκαν στα πλαίσια της οργής της φύσης πρέπει
να συμπαραταχθούν τα χρόνια προβλήματα σε βασικές υποδομές του τόπου. Υδρευση,
περισυλλογή και διαχείριση απορριμάτων, επίλυση του κυκλοφοριακού, συμπλήρωση των
μεγάλων κενών σε σχολικές υποδομές, άμεση έναρξη έργων φοιτητικής στέγασης πριν
το Ιόνιο Πανεπιστήμιο μας …αφήσει χρόνους, διαχείριση του τουριστικού ρεύματος
και διαμόρφωση κλίματος βιωσιμότητας για την επισκεψιμότητα μεγάλης κλίμακας,
διαμόρφωση όρων φυσιολογικής διαμονής στον ιστό της πόλης πριν αυτή αδειάσει
από κατοίκους κ.α. διαμορφώνουν ένα πλέγμα πολιτικής ριζικά διαφορετικής από
την εφαρμοζόμενη. Η επίλυση των παραπάνω χρειάζεται ‘φανατικό’ ανθρωποκεντρισμό
και όχι εύκολες ‘φτηνές’ λύσεις αρπαχτής και μπαλωμάτων…
Το μέχρι σήμερα πλαίσιο αναφοράς και δράσης κυβέρνησης
και τοπικής αυτοδιοίκησης μάλλον απαγορεύουν κάθε αισιόδοξη προσδοκία προς σοβαρές
μακροχρόνιες λύσεις.
Δεν λησμονάμε, πως στον τόπο αυτό έχουμε φτιάξει
παράδοση στην μοιρολατρική αποδοχή των μέτρων, που αποφασίζονται χωρίς σθεναρή
διεκδίκηση ουσιαστικών βασικών αναγκών. Η ύδρευση και η τύχη των απορριμάτων
άκρως χαρακτηριστικές περιπτώσεις, για τις οποίες θα μπορούσε κάποιος να μας αποδώσει
μία μακαριότητα απαράδεκτα και επικίνδυνα μεγάλη …
Είναι πολύ πιθανόν πως η βαρυθυμία της γενιάς μας συνδυαζόμενη
με όποιες απρόβλεπτες αλλά πιθανές καταστροφικές παρεμβάσεις της φύσης θα
επιφέρουν σοβαρότατη αλλοίωση του φυσικού και τεχνικού περιβάλλοντος μαζί με
την εξασθένιση κοινωνικής και πολιτιστικής κληρονομιάς…
