Μία φράση, που ψάλλεται στις αρχές της Μεγάλης Βδομάδας παραξενεύει και σηκώνει κουβέντα... Αρχικά, γιατί ακούγεται έξω από τον συνήθη λόγο, που δομεί τις ακολουθίες της εκκλησίας. Και σαν τέτοια έχει προκαλέσει θεολογικές συζητήσεις και ερμηνείες... Ετσι και αλλιώς είναι έξω από κάθε προηγούμενη ψαλτική παράδοση το αίτημα για ... προσθήκη δεινών στους ηγέτες, στους άρχοντες... Δημιουργούναι κάποια προβλήματα στους εθισμένους σε πνεύμα υποτακτικού πασιφισμού. Κάποιοι από αυτούς χρειάζονται μία βολική ερμηνεία. Δεν είναι Χριστιανικός λόγος, λένε, αφού αποδίδεται στον προφήτη Ησαία... Ναι μεν, δηλαδή πρόκειται για κείμενο της Αγίας Γραφής αλλά ανήκει στην προχριστιανική περίοδο... Τέλος πάντων. Ας μην εμπλακούμε σε θεολογικό διάλογο... Απλά τον θυμηθήκαμε, καθώς τούτο τον καιρό για τους 'ένδοξους' της γης και μάλιστα για τους 'ενδοξότερους' (Τραμπ, Νετανιάχου κ.λ.π.) η ευχή ταιριάζει γάντι... Τί να ευχηθείς σε αυτούς, που απεργάζονται και υλοποιούν δεινά τερα...
Εξαρτάται… Η εμπειρία της παρουσίας μας εις τον
πλανήτη αυτό μας έχει διδάξει, πως υπάρχει μέγα πλήθος κυμαινόμενων παραγόντων
σχετιζόμενων με την αξία της ανθρώπινης ζωής…
Παραγόντων ρευστών στην διαδρομή του ιστορικού χρόνου.
Ο θάνατος π.χ. ενός δούλου στην αρχαιότητα σήμαινε την απώλεια ενός μάλλον
ακριβού εργαλείου για τους εξουσιάζοντες και ένα βαρύ συναισθηματικό πλήγμα για
τους ομοταξίτες του.
Και αυτή η θεώρηση όσο και αν έχει μεταβληθεί προς το
καλύτερο δεν παύει να διαθέτει τα ταξικά της χαρακτηριστικά μέχρι σήμερα…
Προφανές, πως τον συγκλονιστικό δυστύχημα στο
εργοστάσιο στα Τρίκαλα φέρνουν στο νου τα απανθρακωμένα κι δυσκολοαναγνωρίσιμα
πτώματα των 5 εργατριών, που χάθηκαν σε ένα χώρο με 18 εργαζόμενους. Ποσοστό
απώλειας 27%. Θα μπορούσαν οι απώλειες να είναι βαρύτερες αλλά -για συγκυριακούς
λόγους- άλλοι τόσοι εργαζόμενοι απουσίαζαν από τον χώρο του ολέθρου…
Οι δείκτες των εργατικών ατυχημάτων στην καθ’ ημάς Δύση
βαίνουν συνεχώς αυξανόμενοι από την εποχή της πτώσης του αντίπαλου δέους και της
διάνοιξης πιο διάπλατου του δρόμου για την βαθύτερη εκμετάλλευση. Ατυχήματα
κάθε τύπου στον χώρο της εργασίας, στις μεταφορές σε αυτόν και από αυτόν, στο
τόπο κατοικίας…
Η χώρα μας συμμετέχει ενεργητικά, ξεχωρίζει και επαινείται για αυτό τον ...αγώνα της ανάπτυξης... Οι αριθμοί αδιάψευστος μάρτυρας. Από το 2022 μέχει το 2025 (μόλις 4 χρόνια) οι νεκροί των εργατικών ατυχημάτων διπλασιάστηκαν... Κάτι, που ελάχιστα ενοχλεί τους νομοθέτες του 13ωρου και ενός σωρού άλλων πρωτοφανέρωτων αντιεργατικών μέτρων.
Ολες οι παράμετροι ποιότητας και ασφάλειας της ζωής
γνωρίζουν μεγάλη έκπτωση… Δυστυχώς, με την ανοχή ή/και την αδιαφορία μεγάλου
μέρους των εργαζόμενων… Και όλα αυτά σε μία εποχή, που η τεχνολογική και η
επιστημονική πρόοδος επιτρέπουν πολύ μεγαλύτερες κατοχυρώσεις για την σωματική
και πνευματική ακεραιότητα και προαγωγή των εργαζόμενων.
Δεν παίρνουμε, κουτοπόνηρα, θέση για τα αίτια της χθεσινής
τραγωδίας… Ακόμη δεν ξέρουμε τίποτε… Όπως, όμως και να το κάνεις η χρήση του
εξαιρετικά εύφλεκτου και εκρήξιμου προπανίου απαιτεί μεγάλη απόσταση από τον
χώρο αποθήκευσής του για την πολύωρη παρουσία ανθρώπων, δηλαδή εργαζόμενων της βιομηχανίας…
Πρέπει ακόμη να σημειώσουμε, πως η εξέλιξη της μικροηλεκτρονικής επιτρέπει την
λειτουργία απίστευτα προηγμένων συστημάτων προφύλαξης, παρακολούθησης και έγκαιρης
προειδοποίησης…
Είναι η εργατική τάξη του νου και του χεριού, που έχει πετύχει αυτά τα επιτεύγματα και που δικαιούται πρώτη να απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα της χρήσης τους.
Σχόλια