Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Επανερχόμαστε μετά από μία φορτισμένη
συναισθηματικά εβδομάδα…
Και όπως ‘ξεφυλλίζαμε’ το διαδίκτυο, το
μάτι έπεσε στην είδηση: Καμιά πενηνταριά λεβενταράδες κουκουλοφόροι μπήκαν σε
γήπεδο του Μοσχάτου, όπου έπαιζαν για το γυναικείο πρωτάθλημα ο Οδυσσέας Μοσχάτου
με την ΑΕΚ… Άρχισαν λοιπόν να προκαλούν, να βρίζουν, να προσβάλουν… βρήκαν και μερικούς
οπαδούς της ΑΕΚ και τους ξυλοφόρτωσαν…Και... έφυγαν ανενόχλητοι...
Παιδιά μάλαμα, παιδιά πρότυπο… Κανείς
βέβαια δεν τους …πείραξε σε αυτή την …’ευγενική’ τους χειρονομία… Ούτε η ομάδα,
που υποτίθεται, ότι υπερασπίζονται τους κατήγγειλε και να τους στείλει στον
αγύριστο… Τα παιδιά είναι … το καμάρι της Πολιτείας, που όλο και πολεμά την
οπαδική βία και όλο την χαϊδεύει…
Καμάρι και των συλλόγων τους, που
έπρεπε να τους κυνηγήσουν και να τους διαγράψουν άπαξ δια παντός… Για να
μπορούν οι αθλητικοί χώροι να γεμίζουν με παιδιά, με μεγάλους, με οικογένειες… Για
να μην διακινδυνεύουν την πνευματική τους υγεία και την σωματική τους ακεραιότητα…
Τέλειωσε το παιγνίδι και η αρχηγός της
ΑΕΚ κατήγγειλε σε δηλώσεις της το γεγονός σε κλίμα φόρτισης και με δάκρυα στα
μάτια. Θυμήθηκε και θύμισε, πως λίγες μέρες πριν σύλλογοι οπαδών τιμούσαν τους αδικοσκοτωμένους
φίλους του ΠΑΟΚ… Να μία ευκαιρία για να καταλαγιάσει η οπαδική βία και να
εξοβελιστεί η ‘οπαδική’ αλητεία…
Μπα! Τρείς μέρες το θαύμα…
Και όμως αν πολιτεία και σύλλογοι επιθυμούσαν
να σταματήσει η παράλογη αλληλοεξόντωση υπάρχουν χιλιάδες τρόποι, χιλιάδες
μέτρα, που θα μπορούσαν να καταστείλουν το έγκλημα διαρκείας…
Αλλά δεν θέλουν. Προτιμάνε οι νέοι να
εκτονώνουν την νεανική τους ζωντάνια στα γήπεδα, στις παρέες, στις συγκρούσεις
παρά να την διοχετεύουν σε κοινωνικούς αγώνες…
Δίκιο έχουν… Η μέθοδος είναι
παγκοσμίου εμβέλειας και αδιαμφισβήτητης επιτυχίας.
Απλά να το ξέρουμε και να μην το ξεχνάμε…