Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Εντύπωση προξενεί η αγανάκτηση
και η διαμαρτυρία των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών για την απώλεια του βιντεοληπτικού
υλικού της εμπορικής αμαξοστοιχίας…
Και μας κάνει εντύπωση γιατί από την αρχή η πολιτεία
και οι αρμόδιες αρχές έδειξαν μέγα πάθος για την αποκάλυψη της παραμικρής λεπτομέρειας
της σχετιζόμενης με το δυστύχημα… Τί παραιτήσεις, τί ανακρίσεις, τί επιτροπές
στην Βουλή… Ένα μέγα πλήθος βημάτων, που προοιώνιζαν με απόλυτη βεβαιότητα το αμερόληπτο
ενδιαφέρον για την αλήθεια…
Από την πρώτη στιγμή οι ανακριτικές αρχές φρόντισαν να
κατασχεθεί το σύνολο του βιτνεοσκοπημένου αποδεικτικού υλικού, γιατί με την
βοήθειά του θα μπορούσε να γίνει η προσέγγιση των γεγονότων… Όπως σε κάθε
παρόμοια περίπτωση, που η ύπαρξη τέτοιων ντοκουμέντων διευκολύνει τα μέγιστα
την διεξαγωγή της ανάκρισης, τον αρχικό καταλογισμό ευθυνών και στο τέλος την ορθή
διεξαγωγή της δίκης…
Γνωστά πράγματα, δηλαδή… Αλλά δυστυχώς, υπάρχει και ο
παράγοντας: τύχη… Ετσι, λοιπόν κατά τύχη όλο αυτό το υλικό, που κατασχέθηκε από
τον ανακριτή, χάθηκε! Πάει, χάθηκε! Ολες οι λήψεις από τις αμαξοστοιχίες του
ΟΣΕ χάθηκαν… Τί να πει κανείς…
Εκεί, που είσαι σίγουρος για τον δίκαιο και αυστηρό
καταλογισμό των ευθυνών έρχεται το ανθρώπινο λάθος να …εξαφανίσει τα πιο
αδιάψευστα τεκμήρια…
Οι γονείς όμως των θυμάτων δεν έχουν την …ωριμότητα
για να κατανοήσουν αυτό το …ανθρώπινο λάθος και επιτίθενται με οργή και βαριές
εκφράσεις κατά λειτουργού της ανακριτικής διαδικασίας. Του αποδίδουν ελλιπή
αντιμετώπιση του ‘λάθους’ και την ανοχή στον μη καταλογισμό ευθυνών για την ‘απώλεια’
του υλικού…
Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη των γονέων… Νομίζουμε,
ότι με δεδομένη την αυστηρή και σε βάθος διερεύνηση των ευθυνών από την κυβέρνηση,
τις κοινοβουλευτικές επιτροπές και από την ανακριτική διαδικασία οφείλει ο πάσα
εις να κατανοήσει τον ρόλο του λάθους…
Γιατί, σίγουρα από λάθος θα έχουν παραπέσει σε κάποιο
γραφείο, που θα το φύλαξε κάποιος υπάλληλος ή θα παράπεσαν σε κάποιο καλάθι
αχρήστων καθώς πέρασε το προσωπικό καθαριότητας και μάζεψε τις βιντεοκασσέτες.
Ή ένα σωρό άλλες ενδεχόμενες ‘τυχαίες’ παρεμβάσεις, που μας αφαίρεσαν το υλικό…
Ας είμαστε καλόπιστοι… Έχουμε άπειρα δείγματα στην καθημερινότητά μας για την διαφάνεια, την
αντικειμενικότητα και την ανεπηρέαστη λειτουργία των μηχανισμών της εξουσίας
για την διασφάλιση του δικαίου των πολιτών ώστε είμαστε υποχρεωμένοι να
αποδεχτούμε χωρίς αμφισβήτηση, πως το αποδεικτικό υλικό για το έγκλημα των Τεμπών
χάθηκε …κατά λάθος!!!