Χρειάστηκαν τόσα χρόνια αντιπαραθέσεων, αντιδικιών, καταγγελιών ένθεν κακείθεν για να βρεθεί επιτέλους εν σωτηρίω έτη 2026 ένας άξιος Ιταλός αρχαιολόγος, που το ξεκαθάρισε το ζήτημα ορθά-κοφτά: Τα γλυπτά ανήκουν κεκεί, που ήδη βρίσκονται, δηλαδή στο Βρετανικό Μουσείο!!! Ιδού ένας λαμπρός Ιταλός επιστήμονας, ο Μάριο Τραμπούκο ντελα Τορέτα, που βάζει τα πράγματα στην θέση τους… Ας προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε τις ατράνταχτα τεκμηριωμένες θέσεις του: ● Ο Παρθενώνας έχει υπερεκτιμηθεί στην Ευρώπη υπερβολικά. Ένα τοπικό οικοδόμημα ήταν, πιθανότατα ούτε καν ναός!!! Χτίστηκε με λεφτά των συμμάχων της Αθήνας… Κάτι σαν να έφτιαχνε ο Τραμπ την αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο με λεφτά των ΝΑΤΟ… Αν είναι δυνατόν… Αυτό είναι το πρώτο τρανταχτό επιχείρημα, που τεκμηριώνει γιατί τα γλυπτά πρέπει να παραμείνουν στον Βρετανικό Μουσείο… ● Ο Έλγιν δεν τα έκλεψε… A πλά εφάρμοσε το Οθωμανικό δίκαιο της εποχής… Ελαβε ‘κανονική’ άδεια από τις Οθωμανικές αρχές!!! Είναι φανερό, πως ο Ιταλός ‘επιστήμονας΄ έχ...
Αλήθεια, μήπως είναι βαρύς ο χαρακτηρισμός: ‘έγκλημα’,
όταν αναφερόμαστε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών; Η απάντηση στο τέλος.
Τούτες τις μέρες ...συμπληρώνεται το ...εκσυγχρονιστικό έργο
των σιδηροδρόμων με την αναστολή λειτουργίας του οδοντωτού: Διακοφτό-Καλάβρυτα.
Το ίδιο γίνεται και στην Γραμμή: Κατάκωλο-Πύργος-Ολυμπία. Προς εκποίηση
ολόκληρο το σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου, όπως αποφασίστηκε πρόσφατα παρά
την ριζικά αντίθετη άποψη των κατοίκων του Μωριά αλλά και των εκπροσώπων πολλών
συνδικαλιστικών και επιστημονικών δορέων. Η Πελοπόνησος πρέπει να ξεχάσει το τραίνο!!!
Στην δυτική Μακεδονία το τρένο έχει
σταματήσει να πηγαίνει… Τα Ελληνικά τραίνα είναι πλέον ιδιωτικά και ό,τι
απολαμβάνουμε από αυτά με κορυφαίο το δυστύχημα των Τεμπών είναι τρανή απόδειξη
των …’πλεονεκτημάτων’ της ιδιωτικοποίησης αγαθών και βασικών υπηρεσιών.
Αυτή η πρωτοφανής ‘αντισιδηροδρομική’ στάση είναι
απολύτως συνεπής στην πολιτική του ‘εκσυγχρονισμού’ και της ‘ανάπτυξης’, όπως την
αντιλαμβάνονται τα νεοφιλελεύθερα μοντέλα…
Η ύπαρξη του οδοντωτού ενός από τα γραφικότερα τραίνα
σε παγκόσμιο επίπεδο είχε ξανά απειληθεί την εποχή του Α’ Μεγάλου
εκσυγχρονισμού επί Σημίτη. Τότε παρενέβησαν ομόχρωμοι προς τον τότε πρωθυπουργό
κομματικοί παράγοντες της Πάτρας και το έσωσαν… Θα δούμε τί θα γίνει τώρα κατά
τον Β’ Μεγάλο εκσυγχρονισμό επί Μητσοτάκη.
Οι αριθμοί είναι αδυσώπητοι. Στην τελευταία 4ετία το
μήκος του δικτύου έχει υποτετραπλασιαστεί!!! Από 2700 χλμ σε μόλις 700 περίπου…Αρκετά
μικρότερο από εκείνο της εποχής Τρικούπη…
Εξάλλου ο αρμόδιος υπουργός το δήλωσε σχεδόν απροκάλυπτα:
το βάρος θα πέσει στην κεντρική γραμμή… Δηλαδή στην μοναδική, ουσιαστικά που
διαθέτει η χώρα με χιλιάδες προβλήματα και καθημερινές βλάβες. Αυτή είναι
άλλωστε και η γραμμή του … ’δυστυχήματος’.
Οσα συμβαίνουν στους Ελληνικούς σιδηροδρόμους είναι
απολύτως νομοτελή προς τον παρασιτικό χαρακτήρα της οικονομίας αλλά και προς το …’ψυχολογικό’ προφίλ, που
έχει συνειδητά δομηθεί για τον νεοΕλληνα, που θεωρεί έγκλημα καθοσιώσεως να μην
χρησιμοποιεί το υπέροχο τελευταίας τεχνολογίας ΙΧ του για τις μετακινήσεις του
παρά να καταφεύγει στα μαζικά μέσα μεταφοράς και στην διεκδίκηση του αναγκαίου
εκσυγχρονισμού τους…
Οι κυβερνώντες γνωρίζουν άριστα τόσο τα συμφέροντα των
εχόντων όσο και την νοοτροπία των πολλών και αυτό το αποδεικνύουν με την στάση τους
αμέσως μετά το δυστύχημα μέχρι και τώρα…
Κανονικά, ο υπουργός, που μέσα στην Βουλή διαβεβαίωσε
για την απόλυτη ασφάλεια των σιδηροδρόμων μόλις 10 μέρες πριν το δυστύχημα,
κατηγορώντας επερωτώντα βουλευτή για …αντεθνική στάση, θάπρεπε να έχει
διαγραφτεί και να έχει τουλάχιστον αποσταλεί πολιτικά σπίτι του… Ταυτόχρονα η
αναζήτηση ποινικών ευθυνών για το ίδιο, για προηγούμενους υπουργούς, για άλλους
κυβερνητικούς και κρατικούς παράγοντες θα έπρεπε να είναι σχολαστική,
εξονυχιστική… ακόμη και υπερβολική αν αναλογιστεί τί σημαίνει ο φριχτός θάνατος
57 αθώων ταξιδιωτών με τον …ασφαλή σιδηρόδρομο.
Ας αφήσουμε, όμως το ποινικό μέρος για λίγο στην άκρη…
Θα ήταν στοιχειώδης πράξη αποδοχής της βαρύτητας του δυστυχήματος η συνεχής,
καθημερινή προσπάθεια αναβάθμισης των επιπέδων ασφαλείας δικτύου και οχημάτων
και φυσικά η συνολική ανακαίνιση αυτού του ελάχιστο δικτύου, που η χώρα μας διαθέτει
την εποχή, που τα τραίνα φτάνουν σε ταχύτητα μεταφοράς τα αεροπλάνα με
ασυγκρίτως ανώτερη ασφάλεια…
Αντ’ αυτού:
Μέσα στην τελευταία 3ετία, το προσωπικό των σιδηροδρόμων
έχει ελαττωθεί κατά περίπου 400 άτομα.
Σχεδόν καθημερινές είναι οι βλάβες σε αυτή την
δύσμοιρη μοναδική γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Η ταλαιπωρία των επιβατών πολύωρη
και η μεταφορά τουλάχιστον σε ένα μέρος της διαδρομής με λεωφορεία υποχρεωτική.
Στην 3η πόλη της Ελλάδας, την Πάτρα, που
είχε τραίνο από την εποχή Τρικούπη, τώρα δεν φτάνει πιά ο σιδηρόδρομος σ’
αυτήν. Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων εγγυώνται, πως η υπόθεση θα πάει και
αυτή στις καλένδες. Μέχρι το Ρίο και πολύ σας πέφτει…
Αν κάποιος ψύχραιμα ανασυνθέσει όλες τις λεπτομέρειες της
συγκοινωνιακής πραγματικότητας της χώρας, τις εξελίξεις της αλλά και τις φάσεις
της ‘διερεύνησης’ για απόδοση ευθυνών μπορεί να απαντήσει αν πρόκειται για ανθρώπινο
σφάλμα ή για προδιαγεγραμμένο έγκλημα…