Αν και γραμμένο λίγο πριν από την Αμερικάνο-Ισραηλινή
επίθεση εναντίον του Ιράν το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη δεν χάνει
καθόλου από την επικαιρότητα και το ενδιαφέρον του αφού αναφέρεται στο γενικό
χριστιανο-σιωνιστικό κλίμα, που από καιρό καλλιεργείται στις ΗΠΑ, φυσικά προς το
συμφέρον του Ισραήλ…
Στην ομιλία του, τη περασμένη Τρίτη 26/2, ο πρόεδρος των
ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ αναφέρθηκε στην κατάσταση του έθνους (State of the Union),
κάνοντας συνεχείς αναφορές στη θρησκευτική πίστη, τονίζοντας πως οι ΗΠΑ βιώνουν
μια «τεράστια ανανέωση στη θρησκεία, την πίστη, τον Χριστιανισμό και στον Θεό».
Αναφέρθηκε και στον δολοφονημένο ακτιβιστή Charlie Kirk,
καλώντας τους Αμερικανούς να επιβεβαιώσουν ενωμένοι πως η Αμερική είναι «ένα
έθνος υπό τον Θεό». Μια άκρατη «θρησκευτικότητα» που έφερε στη μνήμη δηλώσεις
του περασμένου Ιανουαρίου στις οποίες είχε αναφέρει πως: «Πιστεύω ότι ο Θεός
είναι πολύ περήφανος για τη δουλειά που έχω κάνει».
Ακόμα και την αποτυχούσα απόπειρα δολοφονίας εναντίον του
την αποδίδει στην θεϊκή επέμβαση, «προκειμένου να κάνει την Αμερική ξανά
μεγάλη»!
Προχθές ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι
(πρώην κυβερνήτης του Αρκάνσας και πάστορας των Βαπτιστών), σε συνέντευξή του
στον αμερικανό δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον, υποστήριξε ότι το Ισραήλ έχει το
«βιβλικό δικαίωμα» να του ανήκει η περιοχή που εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι
τον Ευφράτη. Είναι, λέει, η περιοχή που
υποσχέθηκε ο Θεός στον Αβραάμ.
Αυτές οι χριστιανοσιωνιστικές δηλώσεις του πρέσβη Μάικ
Χάκαμπι, ξεσήκωσαν σφοδρότατες αντιδράσεις από πλήθος αραβικών και
μουσουλμανικών χωρών στις οποίες ανήκουν αυτά τα εδάφη της… βίβλου που ορέγεται
το Ισραήλ με «λαγό» τον αμερικανό πρέσβη.
Ο χριστιανοσιωνισμός ακμάζει κυρίως μεταξύ Ευαγγελικών,
Βαπτιστών και Πεντηκοστιανών εκκλησιών και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες
βάσεις στήριξης του Ντόναλντ Τραμπ.
Οι αποφάσεις της πρώτης προεδρικής θητείας του Τραμπ για
τη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ και την αναγνώριση της
ισραηλινής κυριαρχίας στα Υψίπεδα του Γκολάν, καθώς και οι επιλογές του Μάικ
Χάκαμπι για πρέσβη στο Ισραήλ και τις Ελίζ Στεφάνικ για πρέσβειρα στον ΟΗΕ,
αποδεικνύουν την επιρροή αυτού του κινήματος.
Ομοίως και η συμμετοχή του κατά τα άλλα θεοσεβούμενου
Ντόναλτ Τραμπ στη γενοκτονία των αμάχων παλαιστινίων με την αθρόα παροχή
οπλισμού στον Νετανιάχου. Μια ανηλεής σφαγή που ο ισραηλινός στρατός
παραδέχεται, για πρώτη φορά τώρα, ότι οι νεκροί ανέρχονται σε 70.000… Όλα αυτά
επιβεβαιώνουν την αποδοχή του Τραμπ στα «βιβλικά» προτάγματα του
χριστιανοσιωνισμού και του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι.
Φοβερή η Τραμπική θρησκευτική… κατάνυξη, την ίδια ώρα που
ο υπουργός του επί των εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο τον «γειώνει» δηλώνοντας πως:
«δυσκολευόμαστε να συνομιλήσουμε με τους Ιρανούς γιατί εμείς μιλάμε την γλώσσα
της γεωπολιτικής και εκείνοι της θεολογίας…»
Τους είναι απολύτως απαραίτητο να εμφανίζουν συνεχώς την
εικόνα ενός θεοκρατικού απολυταρχικού Ιράν των μουλάδων. Μονοδιάστατη
παρουσίαση μιας χώρας μορφωμένων 30άρηδων, με ευρεία πρόσβαση στην τριτοβάθμια
εκπαίδευση, με τις Ιρανές να αποτελούν την πλειοψηφία (60%).
Αναμένοντας μια από αέρος επίθεση στο Ιράν με πρόσχημα τα
πυρηνικά και όχι τον ενεργειακό του πλούτο, όπως και πριν από 22 χρόνια που
εισέβαλαν στο Ιράκ με άλλοθι όπλα μαζικής καταστροφής που όμως βρέθηκαν ποτέ…
Ένα Ιράκ που το μετέτρεψαν σε απέραντο νεκροταφείο με την
τότε Αμερικανίδα υπουργό εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ να δηλώνει ότι άξιζε το
τίμημα της θανάτωσης 500.000 παιδιών αυτής της χώρας.
Το ίδιο σκηνικό στη Λιβύη, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία και
παλιότερα στο Βιετνάμ και πάντα πολεμώντας… απολυταρχικά καθεστώτα!
Όμως σήμερα δεν βρισκόμαστε στην εποχή του Σαντάμ Χουσεΐν
και το Ιράν δεν είναι Ιράκ και κλείνοντας τα Στενά του Ορμούζ, οι
χρηματιστηριακές φούσκες πιθανόν να αρχίσουν να σπάνε με πάταγο ισχυρότερο
ακόμα και από τους επιθετικούς πυραύλους…
