Από τα πιο ταιριαστά κείμενα για την ημέρα,
το έργο του Κώστα Βάρναλη, που υπερβαίνει δογματικά θεολογικά ζητήματα και
στέκεται με σεβασμό μπροστά στην υπέρτατη μάνα… Αυτήν, που συμβολίζει την κάθε
μάνα, που το παιδί της επέλεξε συνειδητά τον δρόμο του μαρτυρίου και του πόνου
αντί της προσαρμογής και του συμβιβασμού…
Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1922 στην Αλεξάνδρεια, μέρος της συλλογής ‘Το φως που καίει’ με το ψευδώνυμο: Δήμος Τανάλιας
Πάντα θυμόμαστε τον λόγο του ποιητή αυτές τις μέρες κι με αυτόν τιμάμε την ουσία των ημερών: Τα Πάθη και την αισιοδοξία της ανάστασης...
Σχόλια