Εχουν περάσει πάνω από δύο χρόνια από τότε, που ο Alexis άφησε στα χέρια του Στέφανου τα ηνία της ...'πρώτη φορά αριστερής' αξιωματικής αντιπολίτευσης και είναι αλήθεια, πως μας πρόσφερε άφθονο γέλιο με τα καμώματα του διαδόχου του, που τον ξεπέρασε σε ιλαρότητα...
Σήμερα κοιτάζοντας τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, διακρίνεις τον ΣΥΡΙΖΑ μόλις πάνω από την ίσαλο γραμμή του 3% το δε κίνημα δημοκρατίας περί το 1%. Στο ίδιο δυσθεώρητο βάθος βρίσκεται και η Νέα αριστερά των ωψίμως ταχθέντων αριστερότερα του Alexis. Μεταξύ των χώρων υπάρχει μία εύθυμη κινητικότητα, που υπογραμμίζεται με διαγραφές ή ακόμη και διασπάσεις.
Κρίμα ... Και είναι και μεγάλα παιδιά... Πίσω από την πανθομολογούμενη διαλυτική κρίση του χώρου, που δεν θυμάται ούτε την ταυτότητά του -όπως γίνεται μετά από γερά τρακαρίσματα- εμφανίζεται μία διάθεση ...'αυτοκριτικής'. Εντός πολλών εισαγωγικών... Κατά κανόνα πρόκειται για έναν άχρωμο, θολό, απροσδιόριστου νοήματος βερμπαλισμό... Άλλοθι για 'αριστερή' φορεσιά χιλιομπαλωμένη... Αυτό καθόλου δεν σημαίνει, ότι περιττεύουν οι προβληματισμοί και οι θεωρητικές αναζητήσεις...
Η εποχή είναι γεμάτη με πρωτοφανέτωτα χαρακτηριστικά σε πολλά επίπεδα. Ο καπιταλισμός εξελίσσεται βουτώντας σε βαθύτερη κρίση, βιάζοντας την ζωή των ανθρώπων στα όρια της απλής επιβίωσης... Στο στρατόπεδο των αντιστεκόμενων στην Ιμπεριαλιστική αντεπίθεση υπάρχουν μεγάλα κενά επίγνωσης των εξελίξεων και αναζήτησης θεωρητικής συνθετικής ερμηνείας και τακτικής...
Τέτοιου τύπου προσεγγίσεις δεν είναι χρήσιμες για να εμπλουτισθεί η κοινωνιολογική βιβλιογραφία αλλά απαραίτητες για να χαραχτούν σύγχρονες τακτικές με σταθερή στρατηγική επιδίωξη την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο... Τέτοιου τύπου όμως αναζητήσεις δεν είναι οικείες στον χώρο, ο οποίος αριστεύει σε εύκολες προσαρμογές στο όνομα του εκσυγχρονισμού... Μία αριστερά, που δυσκολεύεται ακόμη και η ίδια να αυτοχαρακτηρισθεί σαν τέτοια... Γιατί ίδιο της αριστεράς είναι η γνήσια, άμεση και δεσμευτική σύνδεση με τον λαό...
Παίζοντας, λοιπόν, στο παιγνίδι με τους όρους και τους κανονισμούς, που το σύστημα έχει αυστηρότατα διαμορφώσει, δεν μπορείς να προσδοκάς τίποτε περισσότερο από τον ρόλο του συμπαίχτη...Έστω και 'αντιπάλου'... Αν οι καιροί είναι δύσκολοι, οι δυσκολίες δεν θα μειωθούν με προσαρμοστικές τεχνικές σε αυτές. Είναι αυτό ακριβώς που συμβολίζει και εκφράζει η πλησίστια τοποθέτηση της σοσιαλδημοκρατίας ως ισότιμος εταίρος των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών...
Δογματισμοί και σεχταρισμοί δεν καταργούν την αναγκαιότητα των διαλεκτικών αναλύσεων και της χρησιμοποίησης της μαρξικής θεωρίας στην συγκρότηση ενός σύγχρονου ιδεολογικο-πολιτικού προφίλ... Ισα-ίσα που επιβεβαιώνουν την σημασία της δημιουργικής αναλυτικής υπέρβασής τους. Ο 'χώρος', μακριά από την αναζήτηση αιτίων, μοιάζει να περιμένει τον μεσσία του... Οι περισσότεροι τουλάχιστον. Και να ο Alexis πετιέται από ξαρχής... Θα έχουμε και άλλα σενάρια για σατυρικά δράματα...
Σχόλια