Είναι ακόμη μία πρωτομαγιά σε δύσκολους χρόνους... Με
κινδύνους γνωστούς αλλά και αγνώριστους.
Με μία εκστρατεία μαζικής αλλοτρίωσης από μεριάς
άρχουσας τάξης με περισσότερα εφόδια επιτυχίας από ποτέ; Και πιθανότητες;…
Κάθε μέρα, που περνάει η αγριότητα και η επιθετικότητα
του καπιταλισμού γίνεται εντονότερη και, δυστυχώς, η ανοχή από μεριάς
εργαζόμενων μεγαλύτερη.
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη δυσκολία των καιρών. Το σύστημα
έχει γεμίσει με παγίδες και ψευδαισθήσεις για απολαύσεις, που δεν μπορεί να
παρέχει και που ασφαλώς η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής σε παγκόσμια
κλίμακα θα μπορούσε να εγγυηθεί για όλους τους ανθρώπους, όπου γης…
Τότε, που θα τελειώσει η βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης
ανθρώπου από άνθρωπο, θα τελειώσει και η φάση της προϊστορίας μας…
Για να γίνουμε ελεύθεροι δημιουργοί απελευθερωμένοι
από την μισθωτοί εργασία…
Οι υλικές συνθήκες για την υλοποίηση του οράματος
είναι πράγματι πολύ κοντά. Δεν το λένε αυτό …‘δογματικοί αριστεροί’. Το διακηρύσσει
και ο Ελον Μασκ, που βλέπει σύντομα να έρχεται το τέλος της μισθωτής εργασίας…
Μόνο, που με τους δικούς του όρους, τους καπιταλιστικούς
αυτό θα είναι ο μέγιστος εφιάλτης αφανισμού της ανθρωπότητας ενώ με όρους
κοινωνικής απελευθέρωσης θα γίνει η πύλη για τον παράδεισο επί γης…
Μία τέτοια μέρα θα ξαναθυμίσουμε στους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ
λευκώματα με πρωτομαγιάτικες αφίσες, που έχουν ξαναπαρουσιαστεί και που πάντα
συγκινούν…