Αν μπορείς να αποστασιοποιηθείς -δεν
είναι εύκολο- από την καθημερινότητα των πολιτικών μας πραγμάτων στο ‘δημοκρατικό
τόξο’ θα νοιώσεις ‘πρωτόγνωρα’ συναισθήματα.
Κάτι μεταξύ ιλαρότητας, αυτοσαρκασμού,
απορίας, ειρωνείας, οργής και τελικής θλίψης…
Η κυβερνητική παράταξη, είναι σε ένα
επίπεδο… αξιοθαύμαστη. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης δεν υπήρξε άλλη πολιτική
ηγεσία χρεωμένη με τέτοιο μεγάλο πλήθος σκανδάλων… ΟΠΕΚΕΠΕ, τηλεφωνικές
παρακολουθήσεις, έγκλημα των Τεμπών, απευθείας αναθέσεις και άλλα παρόμοια
συγκροτούν το πάνθεο της ποικιλόμορφης δράσης της…
Την ίδια ώρα, εφαρμόζει προκλητικά
νεοφιλελεύθερη πολιτική. Με ουσιαστική εγκατάλειψη τομέων της δημόσιας ζωής (παιδεία,
υγεία, κοινωνική ασφάλεια, υποδομές, μεταφορές) οδηγεί προς τον ατομικισμό, και
την επιδίωξη παντί τρόπω της αλληλοεξόντωσης …ως μοντέλο επιβίωσης και ανάπτυξης.
Με απόλυτο κυνισμό, με θριαμβολογία αθωότητας
πάνω από τις συφορές δίνει ‘το καλό παράδειγμα’, που μία κοινωνία ηττημένη
τουλάχιστον από το 2015 ανέχεται και -δυστυχώς- σε κάποιο κρίσιμο βαθμό
υιοθετεί… Τρομάζει το αστυνομικό δελτίο της
καθημερινότητας από την χωρίς σταματημό αλληλοκτόνο βία…
Αυτή η παράταξη θα είχε περάσει προ
καιρού στην συρρίκνωση και την ανυποληψία αν δεν υπήρχε η εικόνα αποσύνθεσης
και κατρακύλας στον απέναντι χώρο…
Το Πανελλήνιο ΣΟΚ χρεωμένο με τις ατελείωτες
οικονομικές ‘ατασθαλίες’ του παρελθόντος έχει ως τελευταίο κυβερνητικό του έργο
την συμμετοχή μαζί με την ΝΔ στην πολιτική υιοθέτηση των μνημονίων…
Ο άλλοτε ‘ριζοσπαστικός’ ΣΥΡΙΖΑ έγραψε
μοναδικές στιγμές στην πολιτική ζωή του τόπου, όταν μετέτρεψε τον γνήσιο λαϊκό
ριζοσπαστισμό σε κουρελόχαρτο μηδενικής αξίας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων
με τα γεράκια της ΕΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διαπομπεύσει την έννοια της αριστεράς,
κυρίως με την πλήρη εγκατάλειψη των δεσμευτικών του υποσχέσεων προς τον λαό…
Και σήμερα;
Στον ΣΥΡΙΖΑ, οι σκηνές φαιδρότητας,
που είχαμε προβλέψει ξεπερνούν κάθε πολιτικό προηγούμενο… Διασπάσεις,
μικροδιασπάσεις, προσωπικές πολιτικές, περίοδος Κασσελάκη, πλήρης απροσδιοριστία
για τα μελλούμενα… Εγκαταλείψεις του σκάφους με γοργούς ρυθμούς …
Από τους αποχωρούντες, οι πιο
κλασσικοί οππορτουνιστές αναζητούν στέγη στο πλησίον κείμενο ΠΑΣΟΚ. Που προσφέρει
φιλοξενία στην λογική του …μάζευε και ας είναι και ρώγες. Εκεί, που
έφτυναν γυρίζουν ταπεινωμένοι οι γυρολόγοι της μικροπολιτικής και υπόσχονται …νέους
αγώνες φυσικά του ιδίου ήθους…
Η περίπτωση ‘Alexis’ παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για
την αποτίμηση του πολιτικού μας πολιτισμού… Εχοντας χρεωθεί με τον πιο απροκάλυπτο
τρόπο την μεγαλύτερη κωλοτούμπα τουλάχιστον την περίοδο της μεταπολίτευσης με
πλήρη ανατροπή των λαϊκών προσδοκιών αποχωρεί από την ηγεσία μετά από γερά
εκλογικά χαστούκια… Αποχωρεί και από την πολιτικό προσκήνιο ανοίγοντας τον
δρόμο στην περίοδο της φαιδρότητας στην ηγεσία του κόμματος…
Ετσι, με την κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει
χρόνο και λόγο να τινάξει προσεκτικά από πάνω του τις ευθύνες του και
ξαναπροβάλλει στο βάθος ως η ελπίδα της ανάκαμψης…
Όταν τα πράγματα φτάνουν στο μη
περεταίρω, τότε ξανασαλπίζει για την …κατάληψη της Ιεριχούς. Εκδίδει την ‘Ιθάκη’,
στην οποία υπόσχεται να μιλήσει -κατά την προσφιλή δημοσιογραφική έκφραση- για
όλους και για όλα και δεν λέει ουσιαστικά τίποτε. Ψήγματα αυτοκριτικής για τα
πιο επουσιώδη και αρκετής κριτικής σε συνεργάτες για τις ευθύνες όσων έγιναν
και δεν έγιναν…
Και τώρα, τελειώνοντας το ‘ταξίδι’ της
Ιθάκης ο νέος ‘Οδυσσέας’ καλεί σε συστράτευση -τίς οίδε ποιους, πού και με ποιον
τρόπο- για να φύγουν οι ανίκανοι, οι ανέντιμοι, οι … οι …
Είναι ηλίου φαεινότερο, πως όλες αυτές
οι κινήσεις ένθεν κακείθεν όζουν παλιούρα, μούχλα, εμετίλα.
Ζητείται ελπίς…
Ευτυχώς, πέρα από τον συρφετό της συμφοράς
υπάρχουν δυνάμεις μέσα στον λαό, που παρ’ όσες ελλείψεις και μειονεκτήματα
αποπνέουν ειλικρίνεια, εντιμότητα και ‘ασφυξία’ στον δήθεν ανανεωτικό άνεμο της εποχής…
Η δική τους συσπείρωση και ανάδειξη σε
πρωταγωνιστές είναι το ζητούμενο…