Η κουβέντα ξανάνοιξε τις τελευταίες μέρες μετά από το
απίστευτα τραγικό γεγονός στην Ηλιούπολη… Είναι το σημείωμα, που βρέθηκε: Αυτός
ο κόσμος δεν είναι για μένα…
Μεγάλο γλέντι για τα Μέσα Μαζικής Ύπνωσης... Ευκαιρία …ενημέρωσης
από τους ειδικούς για την εφηβική κατάθλιψη, την ανεξέλεγκτη παρόρμηση την …φυσιολογικά
αυξημένη τάση προς αυτοκτονία.
Μεγάλη γκάμα απόψεων από την σχολαστικίστικη
επιστημοσύνη ως τις ανοιχτά και κυνικά προβαλλόμενες παραδοχές εκσυγχρονιστών
για την ανάγκη προσαρμογής στον κόσμο της 'άμιλλας'. Άμιλλα αποκαλούν οι ταγοί του συστήματος την άγρια σφαγή της καθημερινότητας,που το σ΄στημα επιβάλλει ως όρο επιβίωσης...
Όμως το 17χρονο κορίτσι ύψωσε μία συγκλονιστικά
αντιπροσωπευτική διαμαρτυρία: Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα…
Είναι αντιπροσωπευτική, γιατί αυτός ο κόσμος,
γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές, δεν είναι για κανένα παιδί… Μιλάμε για τα
πλάσματα, που γεννιώνται μέσα στην αθωότητα και την αγνότητα…
Εσείς όμως αγωνίζεστε
να τα μετατρέψετε σε άλογα ιπποδρόμου, ντοπαρισμένα, με τα ρουθούνια ορθάνοιχτα
και τα χείλη αφρισμένα… Γιατί έτσι προοδεύει η κοινωνία, γιατί έτσι
αναπτύσσεται η παραγωγικότητα, γιατί έτσι βελτιώνονται οι οικονομικοί δείκτες
και άλλα παραμύθια που σερβίρετε σε εκπαιδευόμενους μονομάχους…
Οσοι τα
καταφέρουν θα σας κάνουν παρέα στις κερκίδες του κολοσσαίου. Οι άλλοι θα
παλεύουν για την επιβίωση με το άγχος του αφανισμού -προσωπικού, ηθικού,
κοινωνικού- πάνω από το κεφάλι τους…
Είναι πολλά τα παιδιά, που νιώθουν ότι αυτός ο κόσμος
δεν είναι γι’ αυτά. Κάποια πληρώνουν το τίμημα της εξαγοράς της αθωότητάς τους με
την βία, την αλληλοεξόντωση, την προσφυγή στην παραβατικότητα… Που φυσικά είναι
ευκολότερη στην ηλικία της μεγάλης οργανικής αναστάτωσης, δηλαδή της εφηβείας…
Η οποιαδήποτε όμως εστίαση στους ψυχο-βιολογικούς
παράγοντες με συστηματική αγνόηση των κοινωνικών κανόνων στην διάρκεια της ενηλικίωσης
αποτελεί συνειδητή ή ασυνείδητη εξυπηρέτηση
του ‘αμόλυντου’ συστήματος, που τους ορίζει…
Η υποκρισία σας δεν έχει προηγούμενο όταν δήθεν
εκτονώνετε το άγχος των εξετάσεων με μηνύματα για εναλλακτικού τρόπους
επιτυχίας στην ζωή…
Το λέτε εσείς στα παιδιά, που δεν πρόλαβαν να χαρούν
νεανική, εφηβική ηλικία για να τρέχουν να προλάβουν σχολείο, ιδιαίτερα,
φροντιστήρια, ώστε να αποδειχθούν άξια των προσδοκιών σας. Των γονιών τους δηλαδή,
που και αυτοί μετατρέπονται σε συνειδητούς ή ασυνείδητους προπαγανδιστές των δικών
σας δογμάτων περί επιτυχίας. Που δεν πρόλαβαν να αποκαλύψουν και να αναδείξουν τα ταλέντα τους... Που ακόμη και αν τα έβρισκαν θα τα αποτρέπατε να τα αξιοποιήσουν ως ...αντιπαραγωγικά...
Κι’ όταν κάποια παιδιά λυγίσουν από το βάρος του δυσβάσταχτου
φορτίου, που τους αναθέτετε, υπάρχουν …άλλες λύσεις διαφυγής. Βία με πολλούς
τρόπους έκφρασης: μπούλιγκ, ακροδεξιά, ναρκωτικά, συμμορίες, ληστείες κ.λ.π.
Υπάρουν και τα παιδιά, που θα πάνε ‘μόνα’ τους προς τα
εκεί, όπως λέτε… Ψέματα! Είναι τα παιδιά, που δεν ασχοληθήκατε ποτέ μαζί τους.
Τέλος υπάρχουν και αυτά, που θα βρεθούν αντιμέτωπα με
την σωστή διάγνωση: Αυτός ο κόσμος δεν κάνει γι’ αυτά… Και δυστυχώς, κάποια θα
επιλέξουν την μόνιμη φυγή…
Υπάρχει βέβαια και ο δύσκολος δρόμος του αγώνα για την
ανατροπή αυτής της εφιαλτικής αθλιότητας… Εκεί η ζωή έχει νόημα. Η
καθημερινότητα δίνει ελπίδες.
Ακόμη και η απογοήτευση της ήττας, που ‘θριαμβεύει’ στις
μέρες μας κουβαλάει τον σπόρο της αναγέννησης…
Είναι όμως δύσκολο στις μέρες μας να τον βρεις…
