Πάνε πέντε μήνες και κάτι από την
πρώτη παρουσίαση της ‘Ιθάκης’ και οι διαδικασίες προς την ίδρυση του ‘κόμματος
Τσίπρα’ επιταχύνονται…
Το διάστημα αποδείχτηκε, όπως λογικά
αναμένονταν εξαιρετικά φτωχό για την προσέλευση στελεχών και άλλων αγωνιστών
της κεντροαριστεράς. To ίδιο θα συνέβαινε κι' αν ο χρόνος ήταν διπλός ή τριπλός... Γιατί απλούστατα δεν είναι ζήτημα χρόνου η αποδοχή του εγχειρήματος από τον λαό...
Στον χρόνο αυτό, ο Τσίπρας κυρίως και
το επιτελείο του έκαναν πράγματι ότι μπορούσαν να πείσουν πως έχουν
στραφεί με συνέπεια προς την δεξιά
σοσιαλδημοκρατία... Ταυτόχρονα ζητούν δειλά και αόριστα συγγνώμη για το
αμαρτωλό παρελθόν -προ κωλοτούμπας- χωρίς ίχνος ουσιαστικής αυτοκριτικής για τα επακολουθήσαντα τπομ δημοψήφισμα του 2015.
Στο διάστημα αυτό, δεν υπήρξαν και δεν υπάρχουν…ώτα ακουόντων Μπορεί να μην αρέσει στον Alexis και τους φίλους του αλλά κάποιοι
-είναι πάρα πολλοί οι κάποιοι- δεν ξεχνούν το 2015, που μένει στην συνείδησή
τους ως σύμβολο πολιτικής ασυνέπειας, στροφής 180ο, ανοιχτής άρνησης
υπεσχημένων.
Καταστάσεις, που ανεξάρτητα ακόμη και από την ίδια την ορθότητα των
πολιτικών επιλογών δηλώνουν μικρή σχέση με το φερόμενο στην κοινή γνώμη ως ήθος
της αριστεράς…
Δυστυχώς γι’ αυτούς οι γραφειοκράτες
κλεισμένοι σε περιορισμένους χώρους, ξεκομμένοι από τον κόσμο και
περιβαλλόμενοι από κόλακες, ελάχιστα μπορούν να αντιληφθούν και πολύ
περισσότερο να προβλέψουν την δυναμική των εξελίξεων.
Για να μην τα πολυλογούμε -έχουμε
εξάλλου ξαναγράψει πάρα πολλές φορές σχετικά- φαίνεται πως στον ‘χώρο’ στέρεψαν
οι ελπίδες για προσέλκυση από το πολιτικό περιβάλλον του ΠΑΣΟΚ, που δείχνει κουτσά-στραβά
να νοικοκυρεύεται…
Το plan -B του Alexis και της παρέας του, συνίσταται στην απορρόφηση του
μέγιστου δυνατού δυναμικού από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά… Στον ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα
έχουν φτάσει μέχρι την πρόταση τη αυτοδιάλυσης και της ένταξης στην κίνηση Τσίπρα…
Διαλύονται δηλαδή δύο υπάρχοντα κόμματα
στην Ελληνική Βουλή, που μέχρι πρότινος αποτελούσαν μαζί την αξιωματική
αντιπολίτευση, οι βουλευτές τους ανεξαρτητοποιούνται χωρίς καμία πολιτική
επεξήγηση για να εξυπηρετήσουν το σενάριο επανένωσης υπό νέο αρχηγό. Δηλαδή, τον
παλιό αρχηγό, που χρεώθηκε τις ασυνέπειες και τις αποτυχίες, που παραιτήθηκε και
άνοιξε τον δρόμο στον Κασσελάκη, που
υπέσκαψε τον Κασσελάκη και τώρα αναλαμβάνει εκ νέου την αρχηγία…
Το φαιδρότερο: υπάρχει ελπίδα πώς όλα
αυτά τα τσαλίμια θα τύχουν της επιδοκιμασίας ενός τμήματος του λαού που
προσβλέπει στην κεντροαριστερά.