Αν λάβουμε υπόψη μας:

■την οικονομική κατάσταση του Ελληνικού λαού.

■την νομοθεσία, που έχει συρρικνώσει απίστευτα τα εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις.

■τον συνεχή υποβιβασμό της δημόσιας παιδείας, του υγειονομικού συστήματος, των κοινωνικών υπηρεσιών, της λαϊκής στέγης και του αισθήματος ασφαλείας των πολιτών.

■την καταβύθιση της κυβέρνησης σε δομικά σκάνδαλα παρακολουθήσεων και παράνομων επιδοτήσεων.

■την συρρίκνωση του διεθνούς κύρους της χώρας, παρά τα αντικειμενικά γεωστρατηγικά της πλεονεκτήματα…

Αν λάβουμε, λοιπόν υπόψη μας όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμη θα πρέπει να εκφράσουμε τον …θαυμασμό μας στην Νέα Δημοκρατία για την αντοχή της στις δημοσκοπήσεις, που εξακολουθούν να την φέρουν πρώτο κόμμα μακράν του δεύτερο.

Για αυτό το ‘παράλογο’, η απάντηση είναι περισσότερο από προφανής: Η αντιπολίτευση είναι πιο αναξιόπιστη και πιο ανίκανη από ποτέ στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Στην συνείδηση του λαού παραμένουν ολοζώντανες οι μνήμες της κωλοτούμπας 2015, γιατί, απλούστατα, τις συνέπειές της απολαμβάνει …

Ειδικά στον χώρο της πέρα του ΠΑΣΟΚ κεντροαριστεράς, εξελίσσεται ένα σενάριο, που εκτός από την ‘δεξιότερη’ στροφή περιλαμβάνει διεργασίες που από άποψη πολιτικής ηθικής σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό… Ειδικά, όταν πρόκειται για χώρο που ευαγγελίζεται την αναγέννηση της αριστεράς…

Πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝεΑ, που στρέφονται προς τον Alexis και θέλουν να τον ακολουθήσουν, τί απλούστερος και εντιμότερος τρόπος από μία ανοιχτή δημόσια δήλωσης αποχώρησης και ένταξης στον ‘καινούργιο’ φορέα…

Αδιανόητη ηθικά και πολιτικά η παραμονή τους με το ένα πόδι και σε στάση αναμονής, μήπως και ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ -κατά την ανεκδιήγητη πρόταση στελέχους του- εκποιήσει τιμή και χρήμα και τα εκχωρήσει μαζικά ως προίκα στον Αλέξη…

Γιατί, όμως συμβαίνουν όλα αυτά; Ποιος ωφελείται από τον διασυρμό και τον έσχατο εξευτελισμό του ΣΥΡΙΖΑ;

Ο Αλέξης Τσίπρας με την διαχρονική του στάση έχει απαντήσει στο παραπάνω ερώτημα… Παραιτήθηκε από την αρχηγία του κόμματος μετά την εκλογική συντριβή… Χωρίς ίχνος ειλικρινούς αυτοκριτικής, που θα βοηθούσε το κόμμα του να διορθώσει τα λάθη του …

Στα όσα ιλαροτραγικά ακολούθησαν με την εκλογή και την περίοδο αρχηγίας Κασσελάκη μέχρι το συνέδριο στο καμπαρέ, η στάση του Αλέξη φάνηκε ως ευμενώς ουδέτερη και σε κάθε περίπτωση μακριά από τις αναγκαίες σωστικές πρωτοβουλίες.

Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ τελματώνει πολιτικά σε κάθε χώρο κοινωνικής δραστηριότητας (συνδικάτα, φοιτητές, τοπική αυτοδιοίκηση κ.α.) ο Αλέξης επανεμφανίζεται με την Ιθάκη… Πολυσέλιδη, καλαίσθητη κενολογία χωρίς ίχνος ουσίας για τα δραματικά και καθοριστικά γεγονότα της μνημονιακής περιόδου, με ψήγματα αυτοκριτικής, που έμμεσα εστιάζει αποκλειστικά σε …ατυχή επιλογή συνεργατών…

Συγκεντρώνοντας γύρω του ένα πλήθος ‘ειδικών’, που αποτελούν εγγύηση απόρριψης ό,τι αριστερού στο παρελθόν, ο Alexis έκανε 5 μήνες βόλτα στην Ελλάδα παρουσιάζοντας το βιβλίο… Όπως, κάθε λογικός θα ανέμενε, η βόλτα αυτή δεν λειτούργησε ως σάλπισμα συγκέντρωσης πολιτών από όλους τους χώρους για μία νέα υπέρβαση κ.λ.π. κ.λ.π.

Τώρα, λοιπόν και καθώς και άλλα καινούργια και παλιά κόμματα ετοιμάζονται να επιπέσουν στην πίττα, ΣΥΡΙΖΑ και ΝεΑ καλούνται να αποψιλωθούν στα γρήγορα έτσι ώστε ο Alexis να κάνει μία στοιχειωδώς αποδεκτή παρουσία στον πολιτικό στίβο, με υποσχέσεις… Και αυτό γίνεται με τρόπο χυδαίο, ληστρικό και αποκρουστικό… Για αριστερή ηθική ούτε λόγος…

ΥΓ. Θα άξιζε τον κόπο, κάποιος από τους προσχωρούντες στο κόμμα του Alexis να υποδείκνυε τί καινούργιο έχει διακηρύξει σχετικά με όσα είπε και έκανε τουλάχιστον στο διάστημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης 2019-2023. Και αν υπάρχει κάτι τέτοιο, θα ήταν ασύμβατο με παραμονή του Alexis στον ΣΥΡΙΖΑ ή στην ΝεΑ

Πόσο αριστερό είναι ένα κόμμα, που υποδύεται το καινούργιο απλά και μόνο για να λησμονηθούν από τον λαό οι αμαρτίες του παρελθόντος της ηγεσίας του;