Όταν οι νυν αποχωρούντες από την Νέα Αριστερά
μαζί με άλλα στελέχη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν -πριν δυόμισι περίπου
χρόνια- να αποχωρήσουν και να συγκροτήσουν κάτι άλλο μπορούσε κανείς να
αναγνώρισει στην κίνηση το υγιές της αντίδρασης στο δημοσιοσχεσίτικο μπάχαλο,
που είχε εξελιχθεί (μάλλον φυσιολογικά) ο φορέας. Αυτό και τίποτε άλλο…
Από την αρχή επισημάναμε πως πρωτοκλασάτα
στελέχη της νέας κίνησης (Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης κ.α.) διακρίθηκαν
στην υπεράσπιση της κωλοτούμπας του Alexis και στην υλοποίηση των κατευθύνσεων των
μνημονίων…
Η ‘επιτυχία’ τους μάλιστα ήταν τόση, ώστε
απέδωσε ένα τερατώδες πρωτογενές πλεόνασμα των 37 δις, που πολύ το χάρηκαν τα
αφεντικά των Βρυξελών, η Ευρωπαϊκή και Ελληνική ολιγαρχία αλλά και ο διαδεχθείς
τον Alexis στην διακυβέρνηση Κυριάκος.
Έτσι, μαζί με άλλες
πηγές, άρχισε η πολιτική των ‘φιλολαϊκών’ επιδομάτων αλλά και των μεγάλων έργων
με κατευθείαν ανάθεση.
Οι δημιουργοί λοιπόν της Νέας Αριστεράς είχαν
πρωταρχικό καθήκον μία βαθύτατη αυτοκριτική !!!
Και φυσικά δεν εννοούμε τα Φαρισαϊκά: mea culpa και τελειώσαμε, πάμε παρακάτω. Η χώρα και ο χώρος είχε ανάγκη από ουσιαστική
ανάλυση των γεγονότων και των συσχετισμών των δυνάμεων, που τα καθόρισαν… Ετσι
θα μπορούσε να προκύψει ή τουλάχιστον να υπάρχει μία συμβολή στην αναζήτηση ερμηνείας
για την ραγδαία φθορά και έκπτωση της αξιοπιστίας του χώρου και όλου σχεδόν του
πολιτικού φάσματος.
Η ΝΔ σημείωσε δύο απανωτές θριαμβευτικές εκλογικές
επιτυχίες και ετοιμάζεται για μία τρίτη (;) ελλείψει αξιόπιστων αντιπάλων…
Από χτες τα ΜΜΕ έχουν γεμίσει τα δελτία τους με
την ανεξαρτητοποίηση των επτά ηγετικών στελεχών, του μέχρι προ ολίγου ηγέτη και
ηγετικού επιτελείου της Νέας Αριστεράς και άλλων 150 ‘στελεχών’, που
ετοιμάζονται να πέσουν στην ορθάνοιχτη αγκαλιά του Alexis.
Κλίνει λοιπόν ένας κύκλος, που οι σταθμοί του
ήταν:
●Εναρμόνιση με την πολιτική υλοποίησης των
μνημονίων.
●Εναντίωση στην γραφικότητα με την αρχηγία
Κασσελάκη, για την οποία και ο Αλέξης είχε βάλει το χεράκι του. Κριτική στις γενικότερες
πολιτικές επιλογές του Τσίπρα, τουλάχιστον στο διάστημα 2019-2023, που άσκησαν
αξιωματική αντιπολίτευση.
●Δημιουργία ενός σχήματος, που φιλοδοξούσε να
είναι ριζοσπαστικότερο στις θέσεις του, επαναστατικότερο στην λειτουργία του,
πιο ελπιδοφόρο με την πολιτική του δράση.
●Εγκατάλειψη του ‘δημιουργήματος’ τους για να
ξανασυναντηθούν με τον Αλέξη στην ΕΛ.Α.Σ. σε σαφώς πιο συντηρητική, δεξιόστροφη
κατεύθυνση…
Ισως κάποιος να έπρεπε να τους υποδείξει πως
ο πολιτικός αυτός σουρεαλισμός δεν τους καθιστά ελκυστικότερους στον λαό, όπως και
όλο το εγχείρημα…
Διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για τις δημοσκοπήσεις,
που σε παγκόσμια κλίμακα (πόσο μάλλον εδώ) έχουν χάσει την αξιοπιστία τους…
Αλλά και αν τις πιστέψουμε, προς τί η τόση υπεραισιοδοξία… Δεύτεροι και
καταϊδρωμένοι… Αυτό δεν θα πείραζε τόσο αν η πορεία τους ενείχε δυναμισμό,
αυτογνωσία, στερέωση των δεσμών τους με τους λαϊκούς αγώνες… Τίποτε τέτοιο δεν
υπάρχει ούτε φαίνεται πως θα υπάρξει. Γι’ αυτό νομίζουμε, ότι ούτε οι επτά
βουλευτές ούτε τα 147 στελέχη, που ανεξαρτητοποιήθηκαν ήταν ή είναι υπέροχοι…
Τέλος, οι παραμένοντες στην Νέα Αριστερά δεν μας
έπεισαν μέχρι τώρα για την αναγεννητική πνοή, που διαπερνά το έργο τους…
Εικόνα σταδιακής απόσυρσης αποπνέουν…