Η μεγάλη
τρύπα στις αρχές του υδρευτικού δίκτυου της πόλης, λίγο μετά την Χρυσιίδα είχε …θεαματικό
αποτέλεσμα. Κόπηκε η ύδρευση ολόκληρης της πόλης. Υπάρχει ελπίδα, πώς σε …λίγο
-24 ώρες μετά- θα αποκατασταθεί η βλάβη…
Μία
βλάβη πιο σοβαρή και πιο εκτεταμένη από τις σχετικά πρόσφατες… Και συνεχίζουμε.
Το καλοκαίρι είναι μπροστά μας…
Τέτοιες
στιγμές δεν μπορούμε να λησμονήσουμε το ιστορικό της ‘εξέλιξης’ του ζητήματος: ‘ύδρευση’
για την πόλη και το νησί. Ας μην πάμε πολύ πίσω… Τότε που μας υπόσχονταν
κατασκευή εργοστασίου μαζικής αποσκλήρυνσης του νερού σε υποτιθέμενο εργοστάσιο
αφαλάτωσης στην Χρυσιίδα.
Ας ξεκινήσουμε από την εποχή του 'μεγάλου εμφύλιου' ανάμεσα
σε δύο προτάσεις που φυσικά καμία δεν υλοποιήθηκε: 1)Μεταφορά νερού από την
πηγή: γαλάζιο μάτι στην Αλβανία και 2) κατασκευή δύο τεχνητών λιμνοδεξαμενών: Μία
για την βόρια και μία για την Νότια Κέρκυρα. Οι δύο πλευρές ταμπουρώθηκαν
πετώντας η μία στην άλλη βολές με πολλά υπονοούμενα…
Στην
ουσία καμία από τις δύο προτάσεις δεν έφερε την στοιχειώδη προεργασία ενώ η αντιπαράθεση
ήταν τελείως τεχνητή χωρίς πραγματικό περιεχόμενο… Πολύ απλά: Η μεταφορά του
νερού προσέφερε πιο άμεση λύση και εξασφάλιζε την τροφοδοσία των τεχνητών
λιμνοδεξαμενών σε περιόδους ξηρασίας, όπως καληώρα…
Το
έργο των λιμνοδεξαμενών προχώρησε για λίγο στα χαώδη μονοπάτια της γραφειοκρατίας
αλλά απεντάχθηκε από την Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μετά πολλών επαίνων αφού
χαρακτηρίστηκε:΄φαραωνικό’ από τους αρμόδιους της …πρώτης φορά αριστερής
κυβέρνησης…
Όμως
η όποια συζήτηση και αντιπαράθεση για αυτές ή για άλλες λύσεις πηγών υδροδότησης
γίνεται αφ’ εαυτής γελοία όταν σύμφωνα με εκτιμήσεις των ειδικών αποδεκτές και
από τις αρχές, το υδρευτικό δίκτυο της Κέρκυρας -πεπαλαιωμένο και εγκαταλειμμένο
βρίσκεται σε τόσο άθλια κατάσταση ώστε περίπου το 40% του όποιου νερού περνάει
μέσα του να διαρρέει στον περιβάλλοντα χώρο. Αυτή είναι η αιτία των συνεχών
διακοπών για επισκευές με τελείως περιορισμένο και τοπικό χαρακτήρα, που διαιωνίζουν
και μεγεθύνουν το πρόβλημα καθώς οι τρύπες του δικτύου αυξάνονται και
πληθύνονται με τρόπο φυσικά απρόβλεπτο…
Εϊναι
φανερό, πως ανεξάρτητα από την ανεύρεση της καλύτερης λύσης για υδροδότηση, ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ
η πλήρης αντικατάσταση και επέκταση με χωροταξική προβλεψιμότητα του δικτύου ύδρευσης.
Και το ζήτημα αυτό έχει φυσική προτεραιότητα γιατί είναι πρόβλημα του τώρα αλλά
και του αύριο, όταν θα έχει επιλεγεί (;) ο τρόπος υδροδότησης… Το τελειότερο
σύστημα άντλησης ή συγκέντρωσης νερού θα χρειάζεται σωλήνες για να μεταφερθεί…
Πού
και πού ακούμε για την ανάγκη ενός σύγχρονου δικτύου αλλά γενικά προτιμάται η
συζήτηση για την πηγή του …μέλλοντος νερού… Προσφέρεται καλύτερα για
μικροπολιτική συζήτηση, για δήθεν απόδοση ευθυνών και δήθεν απόδειξη σοβαρού προβληματισμού
και πολιτικής ωριμότητας…
Τέτοιο
δούλεμα… Για το νερό και για τα πάντα…
