Συνήθως η δημογραφική εξέλιξη μίας κοινωνίας
ακολουθεί το επίπεδο της ποιότητας της καθημερινής ζωής των πολιτών της.
Γι’ αυτό είμαστε εξαιρετικά καχύποπτοι
απέναντι στις υπηρεσίες, που κάνουν κάποιες εξαιρετικά δυσμενείς προβλέψεις για
την χώρα μας.
Ας πάρουμε μερικές βασικές πλευρές του
ζητήματος.
Ένα ζευγάρι για να αποφασίσει να τεκνοποιήσει
πρέπει να έχει εξασφαλίσει ένα οικονομικό επίπεδο επαρκές για την καθημερινή του
ζωή…
Αρχικά χρειάζεται κατοχυρωμένο το δικαίωμα
στην εργασία. Αυτό είναι εκτός συζητήσεως αφού ποιοτικές θέσεις εργασίας
περιμένουν τους νέους μας, ιδιαίτερα μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους…
Όχι μόνον λοιπόν υπάρχουν άφθονες θέσεις εργασίας
αλλά είναι εξασφαλισμένο και το ποιοτικό τους επίπεδο… Χάρις σε συνεχείς
αναθεωρήσεις της εργασιακής νομοθεσίας, που πραγματοποιεί η πολυχρονεμένη μας κυβέρνηση,
χάρις στην σχολαστική τήρησή της από τους εργοδότες, κάθε θέση δουλειάς είναι μία
θέση σε έναν επίγειο παράδεισο…
Χρειάζεται επίσης να έχουν ικανοποιητικά
αντιμετωπίσει το ζήτημα της στέγασής τους… Κανένα πρόβλημα… Αφθονα σπίτια,
τελείως σύγχρονα ή πρόσφατα ανακαινισμένα σε ευτελείς τιμές ενοικίων, δίνουν
την δυνατότητα τους νέους μας να στεγαστούν οι ίδιοι και οι νεαροί βλαστοί τους…
Αναγκαία είναι η ύπαρξη άνετης κυκλοφορίας και
ποιοτικών μέσων μαζικής μεταφοράς, που θα εξασφαλίζει μας άνετη, γρήγορη και
ασφαλή μετάβαση στους τόπους εργασίας και αλλού. Λυμένο πρόβλημα… Η χώρα έχει
τα ηνία τα πρωτοπορίας στον τομέα αυτό σε ολόκληρη την Ευρώπη ενώ εντυπωσιακή
είναι η πρόοδος, που σημειώνεται καθημερινά…
Τα παιδιά βέβαια χρειάζονται παιδικούς
σταθμούς, δημοτικά σχολεία, γυμνάσια, λύκεια. πανεπιστήμια. Εννοείται δωρεάν… Ας
μην πλατιάσουμε. Η παιδεία στην χώρα είναι ένα αναγνωρισμένο δημόσιο αγαθό, με
απόλυτη ποσοτική και ποιοτική επάρκεια διδακτικού προσωπικού και εξαίρετη
κατάσταση κτηριακών και άλλων υλικών υποδομών. Σπάνια, σπανιότατα χρειάζεται οι
νέοι μας να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα ή να φύγουν στο εξωτερικό…
Ειδικότερα μετά την ένταξή μας στο προστατευτικό
κέλυφος των σωτήριων μνημονίων η επάρκεια του δημόσιου τομέα της Παιδείας είναι
προκλητικά φανερή…
Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τον
τομέα της υγείας, όπου το πλήθος των νοσοκομείων, η κτιριακή τους αρτιότητα, η
πληθώρα ιατρικού, νοσηλευτικού και βοηθητικού προσωπικού κάνουν τυχόν αναγκαία
νοσηλεία σε αυτά μία …ευχάριστη παρεμβολή στην κατά τα άλλα ποιοτική μας καθημερινότητα…
Πλάϊ στους πολίτες, ιδιαίτερα στους νέους
βρίσκεται και η τοπική αυτοδιοίκηση, που χάρις στην οικονομική της ανθηρότητα
και την υπερεπάρκεια του προσωπικού της συμβάλλει αποφασιστικά στην επίλυση
προβλημάτων, όπως η καθαριότητα, η ύδρευση, η αποκομιδή των απορριμμάτων, η
συντήρηση του οδικού δικτύου ή του αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος, για τα οποία οι λύσεις δίνονται
άμεσα, σχεδιασμένα και προοπτικά…
Ας μην πλατειάσουμε άλλο. Είναι τέτοια τα δεδομένα
τα ζωής μας, που πείθουν χωρίς ταλαντεύσεις, ότι η συζήτηση για δημογραφικό
πρόβλημα δεν έχει νόημα και αντικείμενο… Αμφισβητούμε ανοιχτά τους αριθμούς και
τις προβλέψεις. Αν όμως τυχόν είναι αληθινοί έστω και κατά ένα μικρό μέρος ασφαλώς
δεν θα σχετίζονται με την πραγματικότητα, που βιώνουμε…
Μήπως κάποια βασκανία, μήπως κάποια κατάρα
μήπως σατανικές δυνάμεις επιχειρούν να μας μειώσουν ή και να μας εξαφανίσουν;;;
Είναι πιθανόν, γιατί όσοι από την κυβέρνηση
και τους οργανισμούς, που εποπτεύει αναφέρονται σε δημογραφικό πρόβλημα δεν φαίνεται
να έχουν εντοπίσει τα αίτιά του…
Παρά την αγωνία τους και το πάθος τους να τα
βρουν και να δώσουν λύσεις.
