Κρανίου τόπος

Ολοι οι μεγάλοι πολιτισμοί στην διαδρομή της ιστορίας αναπτύχθηκαν σε τόπους με ευνοϊκές κλιματολογικές και ευρύτερα περιβαλλοντικές συνθήκες… Τέτοια γη ήταν η Αττική, που στα σπλάχνα της φιλοξενήθηκε το σημαντικότερο κομμάτι  του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού.

Η περιοχή έχασε στην συνέχεια την γεωοπολιτική και την πολιτιστική της σπουδαιότητα χωρίς ουσιαστικές αλλοιώσεις του περιβάλλοντος.

Η ευρύτερη Αττική ξαναμπαίνει στο προσκήνιο των εξελίξεων καθώς η Αθήνα γίνεται η πρωτεύουσα του νέου Ελληνικού κράτους... Μέχρι και το τέλος του εμφυλίου η Αττική είναι εξοχή. Είναι ύπαιθρος με σκόρπιες οικιστικές νησίδες κυρίως στην περιοχή των Μεσογείων…  

Εν τω μεταξύ η Αθήνα, ως πρωτεύουσα μεγαλώνει αλλά όχι με τρελούς ρυθμούς. Και αυτό της εξασφαλίζει ισορροπημένη ανάπτυξη. Με την βοήθεια Ελλήνων και ξένων αρχιτεκτόνων η Αθήνα αποκτά πολύ ενδιαφέρον κέντρο με κλασσική φυσιογνωμία, και με την προοπτική να εξελιχθεί σε μία πολύ όμορφη ευρωπαϊκή μεγαλούπολη.

Δεν είναι τυχαίο, ότι κατά την 10ετία 1900-1910, η Αθήνα κερδίζει δεύτερη και Τρίτη θέση στα …’καλλιστεία’ ευρωπαϊκών  πρωτευουσών… Κάτι, που σήμερα μοιάζει με προσβλητικό καλαμπούρι ή με χοντρό ψέμα…

Η μετά την Μικρασιατική καταστροφή περίοδος έχει τις οικιστικές της δυσκολίες για την στέγαση των εκατοντάδων χιλιάδων ξεριζωμένων. Εντούτοις, η πόλη κρατάει τις ισορροπίες της σε πολλά επίπεδα… Χαρακτηριστικό: το 1936 ο πληθυσμός της Αθήνας φτάνει στις 400 χιλιάδες ενώ η πόλη διαθέτει 170 χιλιόμετρα σε μεταφορικά μέσα σταθερής τροχιάς… Απλά για μία συγκριτική αντίληψη των δεδομένων, σήμερα το λεκανοπέδιο των 5 εκατομμυρίων κατοίκων διαθέτει περίπου 60 χιλιόμετρα σε σιδηροτροχιές!!!

Οι γειτονιές της Αθήνας διαθέτουν αστικό πράσινο σε περίσσια ενώ η Αττική είναι μία καταπράσινη γη με παρθένα δάση… Για όλα αυτά η περιοχή είναι ευλογημένη με κλίμα ζηλευτό και επιθυμητό σαν περιβαλλοντική συνθήκη ικανοποιητικής ποιότητας ζωής…

Από τον εμφύλιο και μετά η Αθήνα γίνεται ο τόπος ‘βίαιης΄ εσωτερικής πληθυσμιακής μεταφοράς… Η Ελληνική περιφέρεια είναι τόπος εύκολων άγριων διωγμών των αριστερών, που εκπατρίζονται πρώτα για να ζήσουν και μετά για να δουλέψουν…

Αυτή την τάση την καθοδηγεί και την διευκολύνει το αστικό καθεστώς με χίλιους τρόπους μεταξύ των οποίων και η ‘αγία’ αντιπαροχή, που θα είναι η ταφόπλακα για την βιώσιμη Αθήνα… Μαζί με το ξήλωμα των μέσων σταθερής τροχιάς, η πρωτεύουσα είναι ένας τόπος προβληματικής κατοικίας και δύσκολων μεταφορών.

Αυτά δεν συνειδητοποιείται από την αρχή… Ισα-ίσα. Σπίτι στην Αθήνα με διαμέρισμα σε πολυκατοικία θεωρείται μεγάλο προνόμιο. Ακόμη και σε ημιυπόγειο. Κι ας είναι ο ορίζοντας κλειστός μέχρι τους τοίχους τους δίπλα και τους απέναντι. Και λίγο στρίμωγμα στα λεωφορεία και τα τρόλει δεν πειράζει. Το αντέχουμε… Τα τραμ τα ξηλώνουμε με την συμβολική παρουσία του Εθνάρχη… Σιγά-σιγά η καταπράσινη Αττική φιλοξενεί αυθαίρετες κατοικίες, μόνιμες ή εξοχικές, που κακοποιούν ποικιλότροπα το περιβάλλον και εισάγουν μεγάλους κινδύνους…

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, πως ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις διαφορετικών αστικών κομμάτων μπορεί να τρώγανε τα μουστάκια τους για διάφορα θέματα αλλά στην κακοποίηση της Αθήνας ήταν συνεπέστατοι σαν ομογάλακτοι αδελφοί της εθναρχικής ρήσης: Χτίστε, χτίστε, χτίστε…

Και έχτισαν, έχτισαν, έχτισαν!!! Εσκέπασαν ρυάκια και ποτάμια… Καταλάβανε τους ελεύθερους χώρους και γέμισαν το ήδη περιορισμένο οδικό δίκτυο με αυτοκίνητα. Με ΙΧ αυτοκίνητο, που ολοκλήρωνε το όραμα της μικροαστικής ευδαιμονίας των σύγχρονων Αθηναίων…

Δημιουργήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις να περιοριστεί το πράσινο της πόλης…

Η Αθήνα συνέχισε να …εκσυγχρονίζεται μέχρι  το σημείο να είναι πλέον πραγματικά αβίωτη…

Το γνωρίζουν αυτό όσοι κατοικούν ή χρειάζεται να κατέβουν στο κέντρο της πόλης. Οσοι υποχρεώνονται να διασχίσουν τον Κηφισό, την Κηφισίας, την Μεσογείων. Την Αττική οδό, που όταν φτιάχτηκε προβλήθηκε ως η πανάκεια του κυκλοφοριακού προβλήματος στην Αθήνα…

Οι μέγα-πυρκαγιές στην Πάρνηθα, στα Δερβενοχώρια, στη Βαρυμπόμπη, στη Πεντέλη, στον Κάλαμο, στα Γεράνεια, στην Κινέττα,  στον Κουβαρά και τώρα στο Κιθαιρώνα μας …απάλλαξαν από 700 χιλιάδες στρέμματα πρασίνου, που αντιστοιχούν στο μισό περίπου του πρασίνου, που ήταν διαθέσιμο πριν 9 χρόνια… 

Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός της χώρας θεωρεί, πως ό, τι συνέβη υπερβαίνει τις ανθρώπινες δυνατότητες, αποφεύγοντας να κάνει έστω και την ελάχιστη αυτοκριτική για την ανυπαρξία προγράμματος πρόληψης…

Την ίδια ώρα οι ‘ειδικοί’ ψάχνουν τρόπους για να τεντώσουν τον Κηφισό ή την Αττική οδό, που δέχονται τα εκθετικά πολλαπλασιαζόμενα οχήματα.

Αν όσα επιγραμματικά προαναφέρθηκαν είναι υπερβολικά, τότε μην ανησυχείτε… Θα έλθουν και χειρότερα… Το επιτάσσει το φιλελεύθερο μοντέλο ‘ανάπτυξης’ κομμάτι του οποίου είναι ο συστηματικός αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από την ίδια την θλιβερή πραγματικότητα και τις αιτίες της.